Taberî, kalplerin üzerine örtüler (ekinne) ve kulaklara ağırlık (vakr) konulmasını, müşriklerin Kur'an'ı anlamamaları ve idrak edememeleri olarak açıklar. Bu durum, onların Peygamber'in sözünü işitseler de kalpleriyle kavrayamadıklarını, ona kulak vermediklerini ve tefekkür etmediklerini ifade eder. Ayrıca 'esatîru'l-evvelîn' ifadesini, öncekilerin kitaplarına yazdıkları, doğruluğu ve gerçekliği bulunmayan hikaye ve haberler olarak yorumlar.

لا يفقه ما تقول ولا يوعيه قلبه، ولا يتدبره ولا يصغي له سمعه ليتفقهه فيفهم حجج الله عليه في تنزيله الذي أنزله عليك، إنما يسمع صوتك وقراءتك وكلامك، ولا يعقل عنك ما تقول لأن الله قد جعل على قلبه أكنة

Zemahşerî bu bölümde ayetteki 'esâtîru'l-evvelîn' ifadesinin irab yönlerini (ref' veya nasb olması) ve buna bağlı anlam farklarını açıklar; kâfirlerin Kur'an'ı eskilerin masalları olarak nitelendirmelerinin, ya onu gerçekten anlamadıklarından ya da anlayıp kabul etmedikleri için anlamamış gibi davrandıklarından kaynaklandığını belirtir. Ayrıca 'iktetebehâ' fiilinin, Peygamber'in ümmi olup kendi eliyle yazamadığından, kendisi için başkasına yazdırdığı anlamına geldiğini, bunun da onun mucizevi durumunun bir parçası olduğunu ifade eder.

أو كانوا يفقهونه ولكنهم لم يقبلوه ، فكأنهم لم يفقهوه . وقالوا ذلك على وجه الاستهانة به ، كما يقول الرجل لصاحبه إذا لم يعبأ بحديثه : ما أدري ما تقول

Bu metne göre Kur'an'ın 'öncekilerin efsaneleri' olarak nitelenmesi hem kelimenin farklı kıraatlerine göre farklı anlamlar taşımakta hem de tarihsel bir bağlama oturmaktadır. Râzî, İbn Abbas'tan gelen bir rivayete dayanarak Ebu Süfyan, Nadr b. Haris ve diğer Mekke ileri gelenlerinin Hz. Peygamber'i dinledikten sonra bu sözü söylediklerini aktarır. Ayrıca ayetteki 'kalpler üzerine örtüler ve kulaklarda ağırlık' ifadesinin, Allah'ın kulu imandan alıkoyup koymadığı meselesinde Ehl-i Sünnet ile Mu'tezile arasındaki tartışmaya konu olduğunu, her iki tarafın delillerini sırasıyla naklederek tartışmayı sürdürür.

قال ابن عباس حضر عند رسول الله صلى الله عليه وسلم أبو سفيان والوليد بن المغيرة والنضر بن الحرث وعقبة وعتبة وشيبة ابنا ربيعة وأمية وأبي ابنا خلف والحرث بن عامر وأبو جهل واستمعوا إلى حديث الرسول صلى الله عليه وسلم ، فقالوا للنضر ما يقول محمد فقال : لا أدري ما يقول لكني أراه يحرك شفتيه ويتكلم بأساطير الأولين

Kurtubî'ye göre bu ayet, Hz. Peygamber'in etrafında bulunup onu dinleyen münafıkları anlatmaktadır; bunlar Cuma hutbesine gelip münafıklardan söz edilince yüz çevirir, dışarı çıkınca ne söylendiğini sorarlardı. Kulaklarına vakır konulması ve kalplerine ekinne (perdeler) çekilmesi, işittiklerinden fayda görmemeleri ve hakka boyun eğmemeleri sebebiyle küfürlerine bir ceza olarak yorumlanmış; bu onların gerçekten işitip anlama kabiliyetlerinden mahrum oldukları anlamına gelmemektedir.

وليس المعنى أنهم لايسمعون ولايفقهون ولكن لما كانوا لا ينتفعون بما يسمعون ولا ينقادون إلى الحق كانوا بمنزلة من لا يسمع ولا يفهم

İbn Kesîr'e göre bu ayet, müşriklerin Kur'an dinlemeye gelmelerine rağmen bundan hiçbir fayda görmediklerini, çünkü Allah'ın kalplerini gerçek anlamda işitmekten sağır kıldığını anlatır. Onlar açık ayetleri, delilleri ve mucizeleri görseler de iman etmezler; bu da anlayış ve insaftan yoksun olduklarını gösterir. Kur'an'ı 'öncekilerin efsaneleri/masalları' olarak nitelendirmeleri, onu geçmiş kitaplardan alınmış bir şey saymalarından kaynaklanan saf bir yalandır.

أي مهما رأوا من الآيات والدلالات والحجج والبينات والبراهين لا يؤمنوا بها فلا فهم عندهم ولا إنصاف

Beydâvî'ye göre 'انظر كيف كذبوا على أنفسهم' ifadesi, müşriklerin dünyada aleyhlerine yalan söylediklerine yorulması nazmı (sözün akışını) bozan zorlama bir yorum olup, asıl kastedilen kıyamette şirki kendilerinden inkâr etmeleridir. Ayrıca 'ومنهم من يستمع إليك' ifadesi, Ebu Süfyan, Velid, Nadr, Utbe, Şeybe ve Ebu Cehil gibi kişilerin Peygamber'i dinleyip Nadr'a ne dediğini sorduklarına, onun da anlamadığını ancak eski kavimlerin efsanelerine benzettiğini söylediğine dair bir olaya işaret eder. Kalplerdeki 'ekinne' (perdeler) ve kulaklardaki 'vakr' (ağırlık) onların Kur'an'ı anlamalarını engelleyen örtüler olarak açıklanır.

اجتمعوا فسمعوا رسول الله صلى الله عليه وسلم يقرأ القرآن فقالوا للنضر ما يقول، فقال: والذي جعلها بيته ما أدري ما يقول إلا أنه يحرك لسانه ويقول أساطير الأولين مثل ما حدثتكم عن القرون الماضية، فقال أبو سفيان إني لأرى حقا فقال أبو جهل كلا