Taberî'ye göre 'el-Kâhir' ifadesi, Allah'ın kullarını zelil ve boyun eğdirici kılan, onların üstünde ve yücelen kudreti anlamına gelir; bu, kulları üzerindeki galebesi ve onları yaratıp tezlil etmesi sebebiyle O'nun onların üstünde olduğunu ifade eder. 'Fevka ibâdihî' ile 'el-Kâhir' vasfı birbirini tamamlar; çünkü her kahredenin, kahrettiği şeyin üstünde olması gerekir. Ayrıca Allah, kulları tarafından tapınılan putların aksine, hiçbir şekilde mağlup olmayan, aksine her şeyi kahreden ve galip olandır.

فمعنى الكلام إذن: والله الغالب عباده، المذل لهم، العالي عليهم بتذليله لهم وخلقه إياهم، فهو فوقهم بقهره إياهم، وهم دونه.

Bu pasaj Zemahşerî'nin 'el-Hakîm' ve 'el-Habîr' isimlerine dair yorumunu içeriyor; ona göre Allah, dünya ve ahiret işlerini hikmetiyle düzenleyip yöneten (el-Hakîm), var olan her şeyi bilen (el-Habîr) olarak nitelenmektedir. Metin bu iki ismin anlamını birbirine bağlayarak, Allah'ın hem tedbir/tasarruf hem de kapsamlı bilgi sahibi olduğunu ifade eder.

الذي أحكم أمور الدارين ودبرها بحكمته { الخبير } بكل كائن يكون

Bu müfessire göre âyette Allah'ın 'hakîm' ve 'habîr' vasıflarıyla nitelenmesi, yaratmanın hikmet ve hayır üzere olduğuna işarettir; hakîm oluş fiilin ilim ile birlikte, ilme uygun şekilde gerçekleşmesini, habîr oluş ise işlerin akıbet ve iç yüzünü bilmeyi ifade eder. Ayrıca 'kāhir' ve 'fevka' lafızları Allah'ın kudret ve ilim bakımından kemalinin, sadece O'na mahsus olduğunu ve fevkiyetin mekân/yön anlamında değil kudret anlamında anlaşılması gerektiğini gösterir.

فالفاعل الذي فعله على وفق العلم هو الحكيم ، والخبير هو الذي يعلم عواقب الأمور وبواطنها فقوله : { حكيم } أي في الابتداء يخلق كما ينبغي وخبير أي بالانتهاء يعلم ماذا يصدر من المخلوق

Kurtubî'ye göre âyetteki 'kahir' ve 'fevkiyet' ifadeleri, Allah'ın kullarına mekân/yer itibariyle üstünlüğünü değil, kudret, galebe ve mertebe itibariyle üstünlüğünü ifade eder. Yani 'fevka ıbadihi' ifadesi, sultanın tebaasına konum ve derece bakımından üstün olması gibi bir üstünlüktür, mekânsal bir yükseklik anlamında değildir. Kahr kavramı, kudretten farklı olarak, başkasını istediği şeye ulaşmaktan men etme anlamını da içerir.

ومعنى فوقية الإستعلاء بالقهر والغلبة عليهم أي هم تحت تسخيره لا فوقية مكان كما تقول : السلطان فوق رعيته أي بالمنزلة والرفعة وفي القهر معنى زائد ليس في القدرة وهو منع غيره عن بلوغ المراد في أمره

İbn Kesîr'e göre bu ayet Allah'ın 'el-Kahir' ve 'el-Habîr' isimlerini açıklamaktadır. Buna göre bütün mahlukat O'nun büyüklüğü, azameti ve kudreti karşısında boyun eğmiş, zelil olmuş ve küçülmüştür; O her şeyi kahretmiş ve her şey O'nun hükmü altındadır. Habîr ismi ise, işlerin yerlerini ve konumlarını bilen, hak edene veren hak edenden esirgeyen ve hiçbir şey kendisinden gizli kalmayan anlamına gelir.

أي هو الذي خضعت له الرقاب وذلت له الجبابرة وعنت له الوجوه وقهر كل شيء ودانت له الخلائق وتواضعت لعظمة جلاله وكبريائه وعظمته وعلوه وقدرته على الأشياء واستكانت وتضاءلت بين يديه وتحت وحكمه قهره

Bu metne göre ayet, Allah'ın insana bir zarar (hastalık, fakirlik gibi) dokundurması halinde bunu O'ndan başka hiç kimsenin kaldıramayacağını, bir hayır (sağlık, zenginlik gibi) verdiğinde de bunu koruyup devam ettirmeye O'ndan başka kimsenin güç yetiremeyeceğini ifade eder. Devamında 'kâhir' vasfı Allah'ın kullarına galip ve üstün olmasının, kudretiyle onlara hâkim olmasının bir tasviri olarak; 'hakîm' ve 'habîr' vasıfları da O'nun emir ve tedbirindeki hikmeti ile kullarının gizli hallerini bilmesini anlatır.

فلا كاشف له فلا قادر على كشفه. إلا هو وإن يمسسك بخير بنعمة كصحة وغنى. فهو على كل شيء قدير فكان قادرا على حفظه وإدامته فلا يقدر غيره على دفعه