Taberî'ye göre bu ayette müşrik ve ehl-i kitabın Allah'a çocuk (oğul-kız) izafe etmeleri 'خرقوا' (yalan yere iftira ederek uydurmaları) olarak açıklanır; Araplar meleklerin Allah'ın kızları olduğunu, Hristiyanlar Mesih'in, Yahudiler ise Uzeyir'in Allah'ın oğlu olduğunu söylemişlerdir. Allah bu yakıştırmalardan münezzehtir çünkü çocuk sahibi olmak ve eş edinmek, ancak zaafı ve şehveti olan mahlûkatın vasfıdır, Allah ise buna muhtaç değildir.

يقول تعالى ذكره: تنزه الله وعلا فارتفع عن الذي يصفه به هؤلاء الجهلة من خلقه في ادعائهم له شركاء من الجن، واختراقهم له بنين وبنات، وذلك لا ينبغي أن يكون من صفته، لأن ذلك من صفة خلقه الذين يكون منهم الجماع الذي يحدث عنه الأولاد، والذين تضطرهم لضعفهم الشهوات إلى اتخاذ الصاحبة لقضاء اللذات، وليس الله تعالى ذكره بالعاجز فيضطره شيء إلى شيء

Zemahşerî'ye göre lüzumsuz sözü (lehve'l-hadîs) Kur'an karşılığında satın almak, ticaretten ne ilim ne de basiret sahibi olmadan yapılan bir alışveriştir; çünkü bu kişi hidayet yerine dalaleti, hak yerine batılı almaktadır. Ayrıca cinlerin Allah'a ortak koşulması meselesinde, isim takdiminin (Allah'ın isminin şeriklerden önce zikredilmesinin) faydası, Allah'a ortak koşulan varlığın melek, cin veya insan da olsa bunun ne denli büyük bir iş olduğunu vurgulamaktır. Metinde ayrıca çocuk (veled) isnadının Allah'a nispetle imkânsızlığı üç yönden delillendirilmektedir.

فإن قلت : فما فائدة التقديم ؟ قلت : فائدته استعظام أن يتخذ لله شريك من كان ملكا أو جنيا أو إنسيا أو غير ذلك . ولذلك قدم اسم الله على الشركاء

Râzî bu ayette müşriklerin Allah'a ortak koştuğu 'cinn' lafzının, Allah ile İblis'in kardeş olduğunu iddia eden zındıkların görüşüne işaret ettiğini nakleder; bu görüşe göre Allah insanları, hayvanları ve iyilikleri, İblis ise yırtıcı hayvanları, yılanları, akrepleri ve şerleri yaratmıştır. Râzî, İbn Abbas'tan nakledilen bu yorumu, ayetteki diğer izahlara göre daha faydalı ve önceki ayetlerden farklı bir anlam taşıdığı için tercih eder. Ayrıca ayette Allah isminin şirk koşulanlardan önce zikredilmesinin, ortak koşmanın -melek, cin veya insan olsun- ne denli büyük bir suç olduğunu vurgulamak amacıyla yapıldığını belirtir.

نزلت في الزنادقة الذين قالوا إن الله وإبليس أخوان فالله تعالى خالق الناس والدواب والأنعام والخيرات ، وإبليس خالق السباع والحيات والعقارب والشرور . واعلم أن هذا القول الذي ذكره ابن عباس أحسن الوجوه المذكورة في هذه الآية

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'a çocuk isnat ederek sapıtanları kınamaktadır; Yahudilerin Uzeyr, Hristiyanların İsa, Arap müşriklerinin ise meleklerin Allah'ın kızları olduğu iddiaları buna örnektir. Bu tür isnatlar Allah'ın azametine cahillikten kaynaklanır, zira ilah olan kimsenin çocuğu, eşi veya yaratmada ortağı olması düşünülemez. Ayette geçen istisna ise muhlisleri, yani her peygambere indirilen hakka tabi olanları kapsamaktadır.

فإنه لا ينبغي لمن كان إلها أن يكون له بنون وبنات وصاحبة ولا أن يشركه في خلقه شريك

Beydâvî'ye göre ayette geçen 'cin' ifadesi meleklere işaret eder; müşrikler meleklere tapıp onları Allah'ın kızları saymışlardır. Bu isimlendirme, meleklerin gizli oluşuna (ictinân) veya değerlerini küçültme amacına, ya da şeytanlara itaat etmelerine veya Sünevî inancındaki hayır-şer ilahları ayrımına dayandırılabilir. Ayrıca müşriklerin bu iddiayı hiçbir bilgi ve delile dayanmaksızın (bilâ ilm) uydurduğu vurgulanır.

كاء الجن أي الملائكة بأن عبدوهم وقالوا: الملائكة بنات الله. وسماهم جنا لاجتنانهم تحقيرا لشأنهم، أو الشياطين لأنهم أطاعوهم كما يطاع الله تعالى

Kurtubî bu ayeti sahabenin faziletine ve temiz vasfına dair bir haber olarak okur; sahabe günahtan uzak durma ve haddi aşmama özelliğine sahiptir, öyle ki kazara birine zarar verseler bile bu kasıtsız olmuştur. Ayrıca metinde 'رب العزة' ifadesindeki izafetin anlamı, müşriklerin cinleri Allah'a ortak koşmalarının mahiyeti ve müfessirlerin (Hasen, Katade, Kelbî vb.) bu konudaki farklı görüşleri de aktarılmaktadır.

تفضيل للصحابة وإخبار عن صفتهم الكريمة من العفة عن المعصية والعصمة عن التعدي