Bu müfessire göre ayetteki 'nikam' fiilinin öznesi Ehl-i Kitab'dır ve ayet, onların Müslümanlara yönelttikleri kınamanın esasında hiçbir mantıklı gerekçesi olmadığını, bulunabilecek tek şeyin Allah'a, Hz. Muhammed'e ve bütün peygamberlere iman olduğunu; bunun ise kınanacak değil övülecek bir şey olduğunu ifade eder. Râzî, 've enne ekserekum fâsikûn' ibaresinin farklı şekillerde (vav'ın 'mea' anlamında olması, mahzuf muzâfın takdiri, ta'lil-i ma'tûf gibi) tefsir edilebileceğini, bunların hepsinin karşılaştırma yoluyla Müslümanların imanının, Yahudilerin fasıklığına nispetle daha da değerli görünmesini sağladığını belirtir. Ayrıca çoğunluğun fasık olarak nitelendirilmesinin, aralarında iman edenlerin de bulunabileceğine işaret ettiğini aktarır.

وما تنقمون منا إلا الإيمان لقلة إنصافكم ، ولأجل أن أكثركم فاسقون . السؤال الثاني : اليهود كلهم فساق وكفار ، فلم خص الأكثر بوصف الفسق

Kurtubî'ye göre bu ifade 'tenkımûne' fiiliyle mansub konumdadır ve 'tenkımûne' 'ayıplarsınız/kusur bulursunuz' anlamındadır; yani 'bizden Allah'a imanımızdan başka bir şey mi ayıplıyorsunuz' demektir, halbuki onların kendileri hakkın dışında olup imanı terk etmiş ve Allah'ın emrine uymaktan çıkmışlardır. Bu ifade, bir kimsenin 'benden ancak iffetli oluşumu ve senin fâcir oluşunu mu ayıplıyorsun' demesine benzetilmiştir. Ayrıca bu, çoğunluğun fasık olması sebebiyle bu durumu ayıplamalarından kaynaklandığı şeklinde de yorumlanmıştır.

هل تنقمون منا إلا إيماننا بالله وقد علمتم أنا على الحق أي في ترككم الإيمان وخروجكم عن امتثال أمر الله فقيل هو مثل قول القائل : هل تنقم مني إلا أني عفيف وأنك فاجر

İbn Kesîr'e göre bu ayette müminlere yöneltilen tek 'suçlama', onların Allah'a iman etmiş olmalarıdır; ancak bu bir kusur veya ayıp teşkil etmediğinden buradaki istisna munkatı' (kopuk/bağlantısız) bir istisnadır. Ayrıca ayetin devamında geçen ifadeyle inkârcıların çoğunun doğru yoldan çıkmış fasıklar olduğu belirtilmektedir.

أي هل لكم علينا مطعن أو عيب إلا هذا وهذا ليس بعيب ولا ذمة فيكون الإستثناء منقطعا

Beydâvî bu ayeti, Yahudilerin müminlere yönelttiği eleştirinin aslında bir kusur değil, Allah'a ve indirilen tüm kitaplara iman etmekten ibaret olduğunu açıklayan bir ifade olarak okur. 'Ekseriniz fasıksınız' ifadesinin cümledeki konumu için dilbilgisel olarak birkaç farklı ihtimal sunar (atıf, hazfedilmiş muzâf, illet cümlesi, mukadder fiil veya mübtedâ-haber). Ayrıca ayetin, Hz. Peygamber'e iman ettiği şeyleri soran ve İsa'nın adını duyunca 'Sizin dininizden daha kötü bir din bilmiyoruz' diyen Yahudilere hitap ettiğini belirtir.

والآية خطاب ليهود سألوا رسول الله صلى الله عليه وسلم عمن يؤمن به فقال: أؤمن بالله وما أنزل إلينا إلى قوله: ونحن له مسلمون فقالوا حين سمعوا ذكر عيسى: لا نعلم دينا شرا من دينكم.

Taberî'ye göre ayet, Hz. Peygamber'e hitaben Ehl-i Kitap'a (Yahudi ve Hıristiyanlara) şunun söylenmesini emretmektedir: onların Müslümanlara kızıp kin beslemelerinin tek sebebi, Müslümanların Allah'a iman etmesi, O'nu birlemesi ve kendilerine indirilen kitaba ve önceki peygamberlere indirilen kitaplara inanmasıdır. Metin ayrıca ayetin, Hz. Peygamber'e gelip peygamberlerden kime inandığını soran ve İsa'yı zikredince onu inkar eden bir grup Yahudi hakkında indiğini nakleder.

والعرب تقول: نقمت عليك كذا أنقم