Taberî'ye göre bu ayet, Hz. Peygamber'e Nasranîlerin 'Allah, Meryem oğlu Mesih'tir' iddiasına karşı bir cevap vermesini emretmektedir. Allah'ın emrine karşı hiç kimsenin bir şey yapmaya güç yetiremeyeceği vurgulanır; eğer Mesih ilah olsaydı kendi ölümünü ve annesinin ölümünü engelleyebilirdi, ama engelleyemedi. Bu durum Mesih'in de diğer insanlar gibi beşer olduğunu, asıl gücün ve ölümsüzlüğün sadece Allah'a ait olduğunu gösteren bir ibret ve hüccettir.

قل لهؤلاء الجهلة من النصارى لو كان المسيح كما يزعمون أنه هو الله، وليس كذلك، لقدر أن يرد أمر الله إذا جاءه بإهلاكه وإهلاك أمه، وقد أهلك أمه فلم يقدر على دفع أمره فيها إذ نزل ذلك

Bu müfessire göre Hristiyanların hiçbiri açıkça 'Allah, Meryem oğlu Mesih'tir' demese de, onların Hulûl akidesi ve 'kelime' akîdesi (Kelam sıfatının İsa ile birleşmesi) tahlil edildiğinde, sonuçta ulaştıkları görüş tam olarak budur; yani zat veya sıfat olarak Allah'ın İsa'ya intikal ettiğini iddia etmeleri, İsa'yı ilah kılmaktadır. Ayet ise bunun aksine Allah'ın göklerin, yerin ve aralarındakilerin yaratıcısı olduğunu, İsa'nın da diğer insanlar gibi yaratılmış bir varlık olduğunu göstermektedir.

فثبت أن النصارى وإن كانوا لا يصرحون بهذا القول إلا أن حاصل مذهبهم ليس إلا ذلك : ثم أنه سبحانه احتج على فساد هذا المذهب بقوله

Kurtubî'ye göre bu ayet, Mesih'in ilah olsaydı Allah'ın kendisine, annesine ya da yeryüzündeki herkese vereceği bir zararı önleyebilecek güce sahip olması gerektiğini, oysa annesinin ölümüne bile engel olamadığını göstererek Mesih'in ilahlığını reddeder. Mesih ve annesi yaratılmış, sınırlı ve sonlu varlıklardır; sınır ve son ile kuşatılmış olan şey ilahlığa layık olamaz.

والمسيح وأمه بينهما مخلوقان محدودان محصوران وما أحاط به الحد والنهاية لا يصلح للإلهية

İbn Kesîr'e göre bu ifade, Allah'ın bir şeyi murad etmesi halinde O'na kimsenin engel olamayacağını ve O'nun iradesini geri çevirebilecek hiçbir gücün bulunmadığını anlatmaktadır.

أي لو أراد ذلك فمن ذا الذي كان يمنعه منه أو من ذا الذي يقدر على صرفه عن ذلك

Beydâvî'ye göre Hristiyanların Mesih'e ulûhiyet isnad etmesi, ya bazılarının açıkça 'ittihad' iddiasından ya da lâhut taşıdığını iddia edip tevhid sözünü söylemekle beraber bunun zorunlu sonucu olarak Mesih'i ilah kabul etmelerinden kaynaklanır. Ayetteki 'kim Allah'a karşı bir şeye güç yetirebilir' sorusu, Mesih'in de annesinin de yok edilmeye muktedir, kudret altında ve fâni varlıklar olduğunu, dolayısıyla ulûhiyetten uzak bulunduklarını ispat etmek içindir. Devamındaki 'göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin mülkü Allah'ındır' ifadesi ise Allah'ın mutlak kadir olduğunu, bazen asılsız (gökler-yer gibi), bazen bir asıldan fakat cinsinden olmayan (Âdem gibi), bazen aynı cinsten tek bir taraftan (Havva veya İsa gibi), bazen de iki taraftan (diğer insanlar gibi) yaratma gücüne sahip olduğunu göstererek onlara isnad edilen şüpheyi giderir.

قل فمن يملك من الله شيئا فمن يمنع من قدرته وإرادته شيئا. إن أراد أن يهلك المسيح عيسى ابن مريم وأمه ومن في الأرض جميعا احتج بذلك على فساد عقولهم وتقريره: أن المسيح مقدور مقهور قابل للفناء كسائر الممكنات ومن كان كذلك فهو بمعزل عن الألوهية.

Bu müfessire göre metin, İbrahim'in babası için istiğfar etmesiyle ilgili ifadenin bir istisna cümlesi olarak anlaşılması gerektiğini ve sonrasındaki sözlerin bu istiğfar vaadine dayandığını, ona tabi olduğunu belirtir. Buna göre anlam, İbrahim'in 'ben senin için ancak istiğfar edebilirim, elimden gelen sadece bu' demesine benzer bir sınırlama ifade eder.

أراد استثناء جملة قوله لأبيه ، والقصد إلى موعد الاستغفار له ، وما بعده مبني عليه وتابع له