Taberî'ye göre ayetteki hitap, iman edenlere kendi nefislerini ıslah etmelerini, Allah'a itaat ve emir-bihi'l maruf nehy-i ani'l münker vazifelerini yerine getirmelerini emretmektedir. Kişi bu görevi yerine getirip hidayet üzere olduğu sürece, başkalarının sapması kendisine zarar vermez. Kıyamet gününde ise herkese dünyada yaptığı iyi ve kötü ameller haber verilecek ve buna göre karşılık görecektir.

يقول تعالى ذكره: يا أيها الذين آمنوا عليكم أنفسكم فأصلحوها، واعملوا في خلاصها من عقاب الله تعالى، وانظروا لها فيما يقربها من ربها، فإنه لا يضركم من ضل يقول: لا يضركم من كفر وسلك غير سبيل الحق إذا أنتم اهتديتم وآمنتم بربكم

Zemahşerî'ye göre cennetin bu amellerin karşılığı (mükafat) olarak verilmesi, bâtılcıların dediği gibi salt bir lütuf (tefaddul) değil, doğrudan amellerin sonucudur. Ayrıca 'ne yapıyordunuz' sorusu bilgi almak için değil, kâfirleri susturmak (tebkît) amacıyla sorulmuştur; çünkü onların tek işi yalanlama olmuş, başka bir amelleri olmadığı için itiraz edecek bir şeyleri yoktur.

بها للتبكيت لا غير . وذلك أنهم لم يعملوا إلا التكذيب ، فلا يقدرون أن يكذبوا ويقولوا قد صدقنا بها وليس إلا التصديق بها أو التكذيب

Bu müfessire göre 'aleyküm enfüsekum lâ yedurrukum men dalle izehtedeytüm' ayeti, kişinin kendi nefsini ıslah etmesi ve doğru yolda olması durumunda başkalarının sapkınlığının kendisine zarar vermeyeceğini bildirmektedir. Râzî ayetin nüzul sebebi konusunda birkaç görüş nakleder: münafıkların, Ehl-i Kitap'tan cizye alınıp Araplardan alınmamasını müminlere ayıplamaları üzerine indiği, ya da müminlerin kâfirlerin küfür ve dalaletlerine üzülmelerine karşı bir teselli olarak indiği rivayet edilir. Ayrıca ayetin emr-i bi'l-maruf ve nehy-i ani'l-münker vazifesiyle ilişkisi, bu vazifenin ne zaman ve kimler için geçerli olduğu tartışılır; Râzî kendi tercihini 'vaîd-i beliğ ve tehdid-i şedid' olarak belirtir.

والأقرب عندي هو الوعيد البليغ والتهديد الشديد

Kurtubî'ye göre bu hitap tüm müminlere yöneliktir; ayetteki 'kendinizi koruyun' emri, dalalete düşenin sizi zarara uğratamayacağı anlamında olup, kişinin masiyetlerden kendini koruması gerektiğini ifade eder. Emr-i bi'l-ma'ruf ve nehy-i ani'l-münker, kabul umulduğu veya zalimin engellenmesi umulduğu sürece vaciptir; ancak kişi kendi zararından veya Müslümanlar arasında fitne çıkmasından korkarsa bu farklı bir hükme tabidir. Ayrıca 'aleyke' kelimesinin dilsel kullanımı üzerinden 'kendinizi koruyun' ifadesinin anlamı açıklanmıştır.

الرابعة الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر متعين متى رجي القبول أو رجي رد الظالم ولو بعنف ما لم يخف الآمر ضررا يلحقه في خاصته أو فتنة يدخلها على المسلمين

İbn Kesîr'e göre ayet, insanların birbirlerinin kötü yolda gitmesinden sorumlu tutulmayacağını, kişinin kendi hidayetine dikkat etmesi gerektiğini bildirir; ancak sahabe ve tabiîn arasında bu ayetin ne zaman ve nasıl uygulanacağı konusunda farklı görüşler nakledilir. İbn Mesud'a göre bu ayetin te'vili henüz gelmemiştir, kalpler ve arzular birleşik olduğu sürece emr-i bi'l-maruf ve nehy-i ani'l-münker terk edilmemelidir; ayrılık ve fitne zamanı geldiğinde ise herkes kendi nefsiyle ilgilenmelidir. İbn Ömer ise ayetin kendi dönemlerine değil, kendilerinden sonra gelecek topluluklara ait olduğunu belirtmiştir.

فقال مه لم يجئ تأويل هذه بعد إن القرآن أنزل حيث أنزل ومنه آي قد مضى تأويلهن قبل أن ينزلن ومنه آي قد وقع تأويلهن على عهد رسول الله صلى الله عليه وسلم

Beydâvî'ye göre 'aleykum enfusekum' ifadesi kişinin kendi nefsini koruması ve ıslahına önem vermesi anlamındadır. Hidayet üzere olan kimseye başkasının sapkınlığının zarar vermeyeceği belirtilir, ancak hidayetin bir gereği de gücü yettiğince kötülüğü men etmektir. Ayetin, iman edenlerin kâfirlerin imansızlığına üzülüp onların iman etmesini temenni etmeleri üzerine indiği nakledilir.

لا يضركم من ضل إذا اهتديتم لا يضركم الضلال إذا كنتم مهتدين، ومن الاهتداء أن ينكر المنكر حسب طاقته كما قال عليه الصلاة والسلام «من رأى منكم منكرا واستطاع أن يغيره بيده فليغيره بيده، فإن لم يستطع فبلسانه، فإن لم يستطع فبقلبه»