Taberî bu ayeti, İslam'a girdikleri halde Mekke'den hicret etmeyip müşriklerle birlikte kalan ve Bedir'de müşrik saflarında öldürülen kişiler hakkında indiği şeklinde açıklar. Melekler bunların canlarını alırken 'siz ne durumdaydınız' diye sorar, onlar da yeryüzünde zayıf bırakıldıklarını mazeret olarak öne sürerler ama bu mazeret zayıf/geçersiz sayılır çünkü hicret edebilecekleri başka bir yer (Allah'ın arzı) mevcuttu. Ayetin sonunda ise gerçekten hicrete güç yetiremeyen, çaresiz kalan zayıf erkek, kadın ve çocuklar bu hükümden istisna edilmiştir.

ثم استثنى جل ثناؤه المستضعفين الذين استضعفهم المشركون من الرجال والنساء والولدان، وهم العجزة عن الهجرة بالعسرة وقلة الحيلة وسوء البصر والمعرفة بالطريق من أرضهم أرض الشرك إلى أرض الإسلام

Zemahşerî bu pasajda 'sâet' fiilindeki zamirin belirsiz (mübhem) bir şeye ait olamayacağını, çünkü bu fiilin hükmünün 'bi'se' fiilinin hükmü gibi olduğunu ve bu fiillerde zamirin ancak belirli, açık bir şeye ait olabileceğini tartışır. Ayrıca 'lehum' ifadesindeki lâm harfinin beyan lâmı olduğunu, Yusuf suresindeki 'heyte leke' ifadesindeki lâm ile aynı işlevi gördüğünü belirtir.

فإن قلت : ما أنكرت أن يكون في ساء ضمير الوزر ؟ قلت : لا يصح أن يكون في ساء وحكمه حكم بئس ضمير شيء بعينه غير مبهم

Bu metin öncelikle 'melekler onları nefislerine zulmeder halde iken vefat ettirir' ifadesindeki hal yapısını dilbilimsel olarak açıklar; sonra meleklerin sorusuna verilen 'zayıf ve güçsüzdük' cevabının bir mazeret olduğunu, ancak meleklerin bunu kabul etmeyip reddettiğini belirtir. Zira bu kişiler Mekke'den göç etmeye güç yetirebilecekken kalmışlardır, bu da onların özrünü geçersiz kılar. Ayrıca Şafiî'nin bu ayeti icmâın hüccet olduğuna delil olarak kullandığı rivayet nakledilir.

ثم إن الملائكة لم يقبلوا منهم هذا العذر بل ردوه عليهم فقالوا : أرادوا أنكم كنتم قادرين على الخروج من مكة إلى بعض البلاد التي لا تمنعون فيها من إظهار دينكم ، فبقيتم بين الكفار لا للعجز عن مفارقتهم ، بل مع القدرة على هذه المفارقة

Kurtubî'ye göre bu ayet, hicreti terk edip Mekke'de kalarak kendilerine zulmedenlerin durumunu anlatır; meleklerin 'içinde bulunduğunuz durum neydi' sorusu bir kınama ve azarlama sorusudur, verdikleri 'yeryüzünde zayıf düşürülmüştük' cevabı ise geçersiz bir mazerettir çünkü hicret etmeye güçleri yetiyordu. Ayet, müstesna kılınanların ise gerçekten çaresiz olan zayıf erkekler, kadınlar ve çocuklar olduğunu, İbn Abbas ve annesinin de bu ayetin kapsamına girdiğini bildirir.

ويفيد هذا السؤال والجواب أنهم ماتوا مسلمين ظالمين لأنفسهم في تركهم الهجرة وإلا فلو ماتوا كافرين لم يقل لهم شيء من هذا

İbn Kesîr, Mekke'de İslam'ı gizleyen ve müşriklerin zorlamasıyla Bedir'e katılan bazı Müslümanların öldürüldüğünü, bunun üzerine sağ kalanlara hicreti terk etmelerinin bir mazeret olmadığını bildiren bu ayetin nazil olduğunu nakleder. Ayrıca Bedir'de esir alınan Abbas, Akîl ve Nevfel'in Hz. Peygamber'e kendi lehlerine (namaz kılıp şehadet getirdiklerini söyleyerek) mazeret sunmaları üzerine bu ayetin okunduğunu, çünkü müşriklerle birlikte kalıp onlara destek verenlerin durumunun onlarla aynı hükme tabi olduğunu belirtir.

كان قوم من أهل مكة أسلموا وكانوا يستخفون بالإسلام فأخرجهم المشركون يوم بدر معهم فأصيب بعضهم قال المسلمون كان أصحابنا مسلمين وأكرهوا فاستغفروا لهم فنزلت الآية

Beydâvî bu ayeti, Mekke'de İslam'a girip hicret etmeyen ve kâfirlerle birlikte kalan kişiler hakkında indiğini belirterek açıklar. Melekler onları vefat anında 'kendi nefislerine zulmedenler' olarak bulur ve neden dinlerini terk ettiklerini sorarak azarlar; onların 'zayıf ve güçsüzüz' şeklindeki mazeretlerini ise Allah'ın arzının geniş olduğunu ve başka bir yere hicret edebileceklerini söyleyerek reddederler. Sonuç olarak bu kişilerin varacakları yer cehennemdir, çünkü hicret vazifesini terk etmiş ve kâfirlere yardımcı olmuşlardır.

فإنها نزلت في أناس من مكة أسلموا ولم يهاجروا حين كانت الهجرة واجبة. قالوا أي الملائكة توبيخا لهم. فيم كنتم في أي شيء كنتم من أمر دينكم. قالوا كنا مستضعفين في الأرض اعتذروا مما وبخوا به بضعفهم وعجزهم عن الهجرة