Taberî'ye göre bu ayet, Allah'ın küfür ve zulüm ile nitelenen bu kimseleri sevap yoluna ve cennete ulaştıracak bir yola muvaffak kılmayacağını, aksine onları kendi hallerine bırakıp cehennem yoluna sevk edeceğini anlatır. Ayette geçen 'yol' ifadesi, mecazen 'din'den kinayedir; yani Allah onları İslam'a muvaffak kılmayacak, bilakis onları küfür yoluna, oradan da ebedî kalacakları cehenneme götürecektir.

وإنما كنى بذكر الطريق عن الدين؛ وإنما معنى الكلام: لم يكن الله ليوفقهم للإسلام، ولكنه يخذلهم عنه إلى طريق جهنم، وهو الكفر

Bu müfessire göre metinde, bir peygamberin geleceğine dair haberin gizlenmesi ve halkın zihinlerine şüpheler yerleştirilerek yanıltılması durumu ele alınmaktadır; burada Hz. Muhammed'in geleceğine ilişkin haberin (bazı kimseler tarafından) saklanması ve avamın kalplerine şüpheler atılarak aldatılması konu edilmiştir.

محمدا بكتمان ذكر بعثته وصلموا عوامهم بإلقاء الشبهات في قلوبهم

Kurtubî bu ifadeyle Yahudilerin kastedildiğini belirtir. Onların üç yönlü bir zulüm işlediğini açıklar: Hz. Muhammed'in vasfını gizleyerek ona zulmetmişler, küfre saparak kendi nefislerine zulmetmişler, ve gerçeği gizleyerek insanlara da zulmetmişlerdir.

يعني اليهود أي ظلموا محمدا بكتمان نعته وأنفسهم إذ كفروا والناس إذ كتموهم

Beydâvî'ye göre küfredip Allah yolundan alıkoyanlar hem sapmış hem de saptırmış oldukları için derin bir sapıklık içindedirler; zira saptıran kişi sapkınlığa daha çok gömülmüş ve ondan kurtulması daha uzak olur. Küfredip zulmedenler ise Hz. Muhammed'in peygamberliğini inkâr ederek veya insanları kendi maslahatlarından alıkoyarak zulmetmiş olanlardır ve bu ayet kâfirlerin de fer'î hükümlerle muhatap olduğuna delalet eder, çünkü kastedilenler küfür ile zulmü birleştirenlerdir. Bunların bağışlanmayacağı ve cehennem yolundan başka bir yola hidayet edilmeyecekleri, küfür üzere ölenin ateşte ebedî kalacağına dair önceden verilmiş hüküm ve kesin vaadin gereğidir.

لأنهم جمعوا بين الضلال والإضلال ولأن المضل يكون أغرق في الضلال وأبعد من الانقلاع عنه