Taberî'ye göre 'فبما رحمة من الله لنت لهم' ifadesi Peygamber'in yumuşak huyluluğunu ve merhametini bildirir; buna karşılık 'فظا غليظ القلب' kaba sözlü ve katı yürekli olmayı anlatır ki Peygamber böyle olsaydı ashabı ondan uzaklaşırdı. Ayrıca 'ما' harfinin bu bağlamda zaid (fazladan/sıla) olduğu görüşü nakledilir, ancak Taberî bu görüşü zayıf bulup Allah'a nispet edilen kelamda anlamsız bir ziyadenin caiz olmadığını belirterek 'ما'nın umumu ifade edip sonra tahsis eden bir kelime olduğu görüşünü tercih eder. Şûra emriyle ilgili olarak da müfessirler arasında farklı görüşler nakledilir: bazıları bunun ashabın gönlünü hoş tutmak, bazıları meşverette bulunan hayrı bilmesi, bazıları da müminlere örnek olması için emredildiğini söylemiştir.

وهذا القول عندنا أولى بالصواب؛ لأن زيادة ما لا تفيد من الكلام معنى في الكلام غير جائز إضافته إلى الله جل ثناؤه.

Bu metinde Râzî, Hz. Peygamber'in kavmine karşı yumuşak huyluluğunun O'nun güzel ahlakının ifadesi olduğunu ve bunun Allah'ın rahmetinden kaynaklandığını belirtir. Ayette Resûl'e üç şey emredildiğini söyler: onları affetmesi, kendileri için mağfiret dilemesi ve işlerde onlarla istişare etmesi. Affetme emrinin 'fe' harfiyle gelmesi, bunun hemen ve vacip olarak yerine getirilmesi gerektiğine işaret eder; ayrıca kul için kemalin Allah'ın ahlakıyla ahlaklanmakta olduğunu vurgular.

المسألة الأولى : ان كمال حال العبد ليس إلا في أن يتخلق بأخلاق الله تعالى ، قال عليه السلام : ( تخلقوا بأخلاق الله ) ثم إنه تعالى لما عفا عنهم في الآية المتقدمة أمر الرسول أيضا أن يعفو عنهم ليحصل للرسول عليه السلام فضيلة التخلق بأخلاق الله

Kurtubî'ye göre bu ayet, Hz. Peygamber'in vahiy imkânı bulunsa da işlerde re'y ve zanla ictihad etmesinin cevazına delalet eder. Müşavere emrinin gerekçesi konusunda müfessirler arasında ihtilaf vardır: bir grup bunun savaş hileleri ve düşmanla karşılaşma anlarında, ashabın gönlünü hoş tutmak ve mevkilerini yükseltmek için olduğunu, Allah'ın Peygamber'i vahiyle onların görüşüne muhtaç kılmadığını söylemiştir; diğer bir grup (Hasan el-Basrî ve Dahhâk) ise bunun vahyin gelmediği durumlarda olduğunu ve maksadın ümmete müşaverenin fazileti konusunda örnek olmak olduğunu belirtmiştir. Ayrıca şûra, şeriatın ve hükümlerin kesin esaslarından sayılmış, ilim ve din ehline danışmayan yöneticinin azli gerektiği ifade edilmiştir.

قال بن عطية : والشورى من قواعد الشريعة وعزائم الأحكام من لا يستشير أهل العلم والدين فعزله واجب هذا ما لا خلاف فيه

İbn Kesîr, Hz. Peygamber'in yumuşak huyunun Allah'ın rahmetiyle olduğunu, eğer sert ve kalbi kaba olsaydı insanların etrafından dağılacağını belirtir. Bu sebeple Allah onları Peygamber etrafında topladı ve kalplerini birleştirmek için Peygamber'e yumuşaklık verdi. Ayrıca ayetin devamındaki 'işlerde onlarla istişare et' emrinin, Peygamber'in ashabıyla savaş ve benzeri konularda kalplerini hoş tutmak amacıyla istişare etmesine dayandığını, bu konuda fakihlerin bunun vacip mi yoksa müstehap mı olduğu hususunda ihtilaf ettiklerini aktarır.

أي لو كنت سيئ الكلام قاسي القلب عليهم لا نفضوا عنك وتركوك ولكن الله جمعهم عليك وألان جانبك لهم تأليفا لقلوبهم

Beydâvî'ye göre Peygamber'in müminlere yumuşak davranması Allah'ın bir rahmetiyle gerçekleşmiştir; eğer katı kalpli ve kaba olsaydı insanlar etrafından dağılıp giderlerdi. Bu nedenle Peygamber'e onları bağışlaması, kendileri için mağfiret dilemesi ve savaş gibi konularda kendileriyle istişare etmesi emredilmiştir; bu istişare hem onların görüşünden faydalanmak hem gönüllerini hoş tutmak hem de ümmete meşveret sünnetini yerleştirmek amacı taşır. Azmedince ise artık Allah'a tevekkül edilmesi, çünkü en doğru olanı ancak O'nun bildiği belirtilir.

ولو كنت فظا سيئ الخلق جافيا. غليظ القلب قاسيه. لانفضوا من حولك لتفرقوا عنك ولم يسكنوا إليك. فاعف عنهم فيما يختص بك. واستغفر لهم فيما لله. وشاورهم في الأمر أي في أمر الحرب إذ الكلام فيه