Bu metin iki ayrı konuyu ele almaktadır: birincisi 'sûre' kelimesinin nekre olarak cümle başında gelişinin dilbilgisel açıklaması ve 'abd' ile 'Zekeriyyâ' kelimelerinin i'râb konumu; ikincisi ise 'ferednâhâ/farednâhâ' kıraatlerinin anlam farkları. Taberî, kelimenin şeddeli okunuşunun (farradnâhâ) 'ayırdık, farklı farzlar indirdik' anlamına geldiğini, şeddesiz okunuşunun (feradnâhâ) ise 'içindeki hükümleri size farz kıldık, gerekli kıldık' anlamına geldiğini belirtir. Sonuçta her iki kıraatin de meşhur ve sahih olduğunu, sûrede hem tafsil hem farz mânasının bulunduğu için hangi kıraatle okunursa okunsun doğru olduğunu söyler.

والصواب من القول في ذلك: أنهما قراءتان مشهورتان قد قرأ بكل واحدة منهما علماء من القراء، فبأيتهما قرأ القارئ فمصيب. وذلك أن الله قد فصلها، وأنزل فيها ضروبا من الأحكام، وأمر فيها ونهى، وفرض على عباده فيها فرائض، ففيها المعنيان كلاهما: التفريض، والفرض

Zemahşerî, âyetteki 'sûre' kelimesinin i'râbında birkaç ihtimal sunar: sıfat olması, mübteda olup haberin hazfedilmesi (yani 'sana vahyettiklerimiz içinde bir sûre indirdik' takdiri), veya 'zeyden darabtühû' kabilinden nasb ile okunması. Bu son durumda 'enzelnâhâ' fiilinin mahalli olmayıp, gizli zamiri açıklayan bir cümle olduğunu belirtir. Ayrıca şairlerle ilgili âyetin devamında, şairlerin sözde aşırı gitmelerini, en korkağı en cesur, en cimriyi en cömert gösterecek kadar hakikatten uzaklaşmalarını ve masuma iftira edip müttakiyi fasık göstermelerini bu vadilerde şaşkın şaşkın dolaşma temsili ile açıkladığını aktarır.

أو هي مبتدأ موصوف والخبر محذوف ، أي : فيما أوحينا إليك سورة أنزلناها . وقرىء بالنصب على : زيدا ضربته ، ولا محل لأنزلناها ، لأنها مفسرة للمضمر فكانت في حكمه

Bu müfessire göre 'müsellemetün' (kusursuz/salim) ifadesinin tekrar sayılmaması için ayıplardan sağlam olmaya hamledilmesi daha evladır; zira bu, illet ve kusurlardan tam bir selameti ifade eder. Ayrıca sarı rengin (safrâ) diğer renklerle karışmamış, halis olduğu vurgulanmış, bunun genelliğini göstermek için hayvanın tırnaklarının ve boynuzlarının da sarı olduğu rivayet edilmiştir.

بل الأولى حمله على السلامة من العيوب واللفظ يقتضي ذلك لأن ذلك يفيد السلامة الكاملة عن العلل والمعايب ، واحتج العلماء به على جواز استعمال الظاهر مع تجويز أن يكون الباطن بخلافه

Bu metinde Kurtubî, 'فرضناها' kelimesindeki kıraat farklılıklarını ele alır: tahfif ile okunduğunda 'üzerinize ve sizden sonrakilere farz kıldık' anlamına gelirken, teşdid ile okunduğunda 'içinde farklı farzlar indirdik' veya 'peyderpey/parça parça indirdik' ya da 'açıkladık, beyan ettik' anlamlarına geldiğini aktarır. Ayrıca 'sûre' kelimesinin dilde şerefli mertebe anlamına geldiğini, bu yüzden Kur'an'daki sûrelere bu ismin verildiğini belirtir. Son olarak 'سورة' kelimesinin ref, nasb gibi farklı îrab vecihleriyle okunuşlarını ve bunların gramatik gerekçelerini sıralar.

قرئ بتخفيف الراء أي فرضنا عليكم وعلى من بعدكم ما فيها من الأحكام وبالتشديد : أي أنزلنا فيها فرائض مختلفة وقرأ أبو عمرو : وفرضناها بالتشديد أي قطعناها في الإنزال نجما نجما والفرض القطع

İbn Kesîr'e göre bu ayette geçen ifade, ayetin özellikle önemine dikkat çekmekte olup bunun dışındaki hususları nefyetmemektedir. Mücahid ve Katade'nin görüşüne göre ayette helal, haram, emir, nehiy ve hadler açıklanmıştır. Buhari'nin naklettiğine göre ise 'faradnâhâ' şeklinde okuyanlar bunun 'size ve sizden sonrakilere farz kıldık' anlamına geldiğini, yani ayetin açık ve tafsilatlı (mufessarat) olduğunu belirtmiştir.

فيه تنبيه على الإعتناء بها ولا ينفي ما عداها قال مجاهد وقتادة أي بينا الحلال والحرام والأمر والنهي والحدود

Bu metinde 'sûretün' kelimesinin i'rab yönleri tartışılmakta; ref' ile okunuşunun 'bu bir sûredir' anlamında müstakil bir cümle olacağı, nasb ile okunuşunun ise takdir edilen bir fiile mefûl olacağı belirtilmekte, 'ferednâhâ' kelimesinin ise sûredeki hükümleri farz kılmak anlamına geldiği açıklanmaktadır. Şeddeli okuyuşun (ferradnâhâ) farzların çokluğuna veya mübalağaya işaret ettiği, 'liallekum tezekkerûn' ifadesinin ise haramlardan sakınmaya yönelik olduğu ifade edilmektedir.

وشدده ابن كثير وأبو عمرو لكثرة فرائضها أو المفروض عليهم، أو للمبالغة في إيجابها. وأنزلنا فيها آيات بينات واضحات الدلالة لعلكم تذكرون فتتقون المحارم