Taberî'ye göre 'nükisû' ifadesi, İbrahim'in hüccetinin galip gelmesi üzerine kavminin kendi delillerinin tersine dönmesini, yani aleyhlerine olan bir söz söylemelerini ifade eder; putların konuşamayacağını itiraf ederek kendi aleyhlerine hüccet ikame etmiş olurlar. Bu, önceden bildikleri şeyden bir dönüş (rücû) değil, bilakis o bilginin bir tekrar ikrarıdır. Taberî, 'nekasa'nın bir şeyi başı üzerine çevirmek, üstünü altına getirmek anlamına geldiğini belirterek, kavmin kendi bedenlerini değil hüccetlerini tersine çevirdiğini, haberin onlar hakkında değil hüccetleri hakkında olduğunu açıklar.

وإذ كان ذلك كذلك، فنكس الحجة لا شك إنما هو احتجاج المحتج على خصمه بما هو حجة لخصمه.

Bu müfessire göre 'nükisû' ifadesi, muhataplara isnat edilen bir başlangıç şaşkınlığından sonra onların delillerinin çürütülmesini anlatır; ayette kişilerden değil, onların hüccetlerinden haber verilmekte, ancak bu haber onlara isnat edilerek ifade edilmiştir. Ayrıca bu kelimenin farklı kıraatlerine (teşdidli ve meçhul sıygalı) işaret edilerek, anlamın 'kendilerini başları üzerine ters çevirdiler' şeklinde de olabileceği belirtilmiştir.

والمعنى نكست حجتهم فأقيم الخبر عنهم مقام الخبر عن حجتهم . المسألة الثانية : قرىء نكسوا بالتشديد ونكسوا على لفظ ما لم يسم فاعله ، أي نكسوا أنفسهم على رؤوسهم

Bu metne göre 'kāle' (dedi) ifadesi, muhatapların saçma sözlerine ve iddialarına karşı kesin bir cevap teşkil etmekte, onları susturucu ve delilsiz bırakıcı bir nitelik taşımaktadır.

قاطعا لما به يهذون ومفحما لهم فيما يتقولون

İbn Kesîr, Katâde'nin görüşünü nakleder: Kavim şaşkınlık içinde İbrahim'e 'Onlar konuşmuyorlarken sen bize nasıl sor diyorsun' diyerek itiraz etmiş, İbrahim de onların bu itirafı üzerine sözünü söylemiştir. Ardından Süddî'nin de bir görüş naklettiği belirtilir.

أدركت القوم حيرة سوء فقالوا فكيف تقول لنا سلوهم إن كانوا ينطقون وأنت تعلم أنها لا تنطق فعندها قال لهم إبراهيم لما اعترفوا بذلك

Beydâvî'ye göre putperestler önce vicdanlarına ve akıllarına dönerek birbirlerine 'asıl zalim sizsiniz' demişler, çünkü İbrahim'i suçlamak yerine konuşmayan, zarar da fayda da vermeyen bir varlığa tapmaları kendilerini zalim kılmıştır. Ancak ardından bu doğru muhakemeden vazgeçip yeniden batıla dönmüşler (nüküs), bu durum bir şeyin altının üstüne geçmesine benzetilmiştir. Son olarak 'Sen bilirsin ki bunlar konuşmaz' sözü, 'öyleyse bize onlara sormamızı nasıl emredersin' anlamında bir söz söyleme kastı taşımaktadır.

فرجعوا إلى أنفسهم وراجعوا عقولهم. فقالوا فقال بعضهم لبعض. إنكم أنتم الظالمون بهذا السؤال أو بعبادة من لا ينطق ولا يضر ولا ينفع لا من ظلمتموه بقولكم إنه لمن الظالمين. ثم نكسوا على رؤسهم انقلبوا إلى المجادلة بعد ما استقاموا بالمراجعة، شبه عودهم إلى الباطل بصيرورة أسفل الشيء مستعليا على أعلاه.