Bu metin, Cuma günü ile ilgili faziletleri, Yahudilerin Sebt gününe karşılık Müslümanlara Cuma'nın verildiğini ve bu günün üstünlüğüne dair hadisleri aktarır. Ayrıca Cuma namazının şartlarını (mısr-ı câmi, imam izni, cemaat sayısı) fıkhi mezheplere göre açıklar ve 'fes'av' kelimesinin 'koşma' değil 'kasdetme/gitme' anlamına geldiğini, Ömer'in bu kıraatle ilgili rivayetini nakleder.

وقيل : المراد بالسعي القصد دون العدو ، والسعي : التصرف في كل عمل

Kurtubî'ye göre bu ifade, kişinin Allah'ın velî kullarının ulaştığı sonuca/menzile ulaşması için yapılan bir yönlendirmeyi ifade etmektedir. Metin, varılacak akıbetin Allah dostlarının vardığı akıbetle aynı olmasını amaçlayan bir hedefe işaret etmektedir.

لتصيروا إلى ما يصير إليه أولياء الله

Beydâvî'ye göre ayet, Yahudilerin ahiret yurdunun sadece kendilerine has olduğu iddiasını çürütmek için onlara ölümü temenni etmelerini teklif etmektedir; zira cennetten emin olan kişi oraya kavuşmayı arzular. Onların bunu asla temenni edemeyecek olmaları, elleriyle işledikleri günahlar (Hz. Muhammed'i, Kur'an'ı inkâr, Tevrat'ı tahrif gibi) sebebiyledir. Bu ayet gaybî bir haberdir ve gerçekleştiği gibi çıkmıştır, çünkü eğer temenni etmiş olsalardı bu nakledilir ve yayılırdı.

لأن من أيقن أنه من أهل الجنة اشتاقها، وأحب التخلص إليها من الدار ذات الشوائب، كما قال علي رضي الله تعالى عنه: (لا أبالي سقطت على الموت، أو سقط الموت علي)

Taberî'ye göre bu ayet, Allah'ın Hz. Peygamber'e Yahudileri ölümü temenni etmeye çağırmasını emrettiği bir ayettir; eğer Yahudiler iddialarında (Allah katında sevgili ve seçkin oldukları, ahiret yurdunun kendilerine ait olduğu iddiasında) doğru olsalardı ölümü temenni etmekten çekinmezlerdi. Onların bundan kaçınmaları, iddialarında yalancı olduklarının ve Hz. Peygamber'in hüccetinin üstün geldiğinin delilidir.

لو تمنى اليهود الموت لماتوا

Bu müfessire göre ayetteki 'ölümü temenni etme' emri, Yahudilerin ahiret yurdunun sadece kendilerine ait olduğu iddiasının doğruluğuna bağlı bir şarttır; onlar bu iddialarında doğru olsalardı ölümü isterlerdi çünkü ölüm, dünyanın az ve sıkıntılı nimetlerinden ahiretin büyük nimetlerine geçişin tek yoludur. Ancak Allah onların ölümü asla temenni etmeyeceklerini bildirmiş, bu da onların iddialarının yalan olduğunu ortaya koymuştur. Metinde ayrıca bu temennide kastedilenin cennet olduğu, çünkü ahiret yurdundan istenenin cennet olup cehennem olmadığı belirtilir.

ثم إن الله تعالى أخبر أنهم ما تمنوا الموت بل لن يتمنوه أبدا

İbn Kesîr'e göre ayet, Yahudilerin gerçek anlamda ölmeyi temenni etmeye çağrılmadığını, aksine kendilerini hak üzere ve Allah'ın has kulları saydıkları iddialarında yalancıların helak olması için bir tür mübahale (lanetleşme) çağrısına muhatap olduklarını anlatır. İbn Abbas'ın görüşüne göre onlar bunu yapsalardı gerçekten ölürlerdi, fakat yalanlarını bildikleri için bundan kaçındılar. Yazar ayrıca ibn Cerir'in yorumundaki bir yaklaşımı kısmen eleştirerek İbn Abbas'ın tefsirinin daha isabetli olduğunu belirtir.

لو تمنى يهود الموت لماتوا