Taberî'ye göre bu ayette geçen 'beyyinat' ifadesi, Musa'nın (ve diğer peygamberlerin) doğruluğunu ve nübüvvetinin hakikatini gösteren mucizeleri ifade eder; asanın yılana dönüşmesi, elin beyaz çıkması, denizin yarılması, çekirge/kurbağa/bit gibi âyetler bu kapsamdadır. Bu âyetlerin 'beyyinat' diye adlandırılması, onların insan gücüyle değil ancak Allah'ın tasarrufuyla gerçekleşen mucizeler olduğunu açıkça gösterme özelliğinden kaynaklanır. Ayrıca metinde 'illa' edatının 'gayr' anlamında kullanımına dair dilbilimsel bir tartışma da yer almaktadır.

وإنما سماها الله بينات لتبينها للناظرين إليها أنها معجزة لا يقدر على أن يأتي بها بشر إلا بتسخير الله ذلك له

Zemahşerî, 'bi'l-beyyinât' ifadesinin cümledeki bağlantısını dilbilimsel açıdan çeşitli ihtimallerle açıklar; bu ifadenin 'erselnâ' fiiline, 'ricâlen' kelimesine sıfat olarak, gizli bir 'ürsilû' fiiline, 'yûhâ' fiiline veya 'lâ ta'lemûn' ifadesine bağlanabileceğini gösterir. Ayrıca peygamberlerin kendilerine verilen delillerle, kitaplarla ve hikmetle (İncil ve şeriatlarla) insanların ihtilaf ettiği dini meseleleri açıklamak için gönderildiğini belirtir. Ona göre peygamberler ihtilaf edilen her şeyi değil, sadece din ve teklifle ilgili olan kısmı beyan etmişlerdir.

فأما أن يتعلق بما أرسلنا داخلا تحت حكم الاستثناء مع رجالا أي : وما أرسلنا إلا رجالا بالبينات ، كقولك : ما ضربت إلا زيدا بالسوط ؛ لأن أصله : ضربت زيدا بالسوط وإما برجالا ، صفة له : أي رجالا ملتبسين بالبينات

Bu müfessire göre, ayetin tekrarı Yahudilerin Hz. Muhammed zamanındaki inkarcı tutumları anlatıldıktan sonra, atalarının Musa'ya karşı benzer inatlarını hatırlatmak amacıyla gelmiştir. Musa açık mucizelerle geldiği halde onlar buzağıyı ilah edinmişler, buna karşın Musa dinine ve davetine sabırla bağlı kalmıştır; bu durum aynı şekilde Hz. Muhammed'in kavmiyle olan ilişkisine benzetilmiştir. Ayrıca 'câe' fiilinin kullanılması, Musa'nın kavminden gerçekten uzakta olup sonra gelmiş olmasından, diğer peygamberlerin durumundan farklı bir anlam taşımasından kaynaklanmaktadır.

والسبب في تكريرها أنه تعالى لما حكى طريقة اليهود في زمان محمد صلى الله عليه وسلم ووصفهم بالعناد والتكذيب ومثلهم بسلفهم في قتلهم الأنبياء الذي يناسب التكذيب لهم بل يزيد عليه ، أعاد ذكر موسى عليه السلام وما جاء به من البينات

Bu metinde Kurtubî, ayetteki 'beyyinat' ifadesinin Hz. Musa'ya verilen dokuz mucizeyi (asa, tufan, çekirge, kurbağa, kan, deniz yarılması vb.) ifade ettiğini belirtir. Ayrıca bir başka görüş olarak beyyinatın Tevrat ve içindeki deliller olabileceğini de aktarır.

والبينات قوله تعالى : ولقد آتينا موسى تسع آيات بينات وهي العصا والسنون واليد والدم والطوفان والجراد والقمل والضفادع وفلق البحر وقيل : البينات التوراة وما فيها من الدلالات

İbn Kesîr'e göre bu ayetteki 'beyyinat' Musa'nın peygamberliğini ve Allah'ın birliğini ispatlayan açık delillerdir; bunlar tufan, çekirge, kımıl, kurbağalar, kan, asa, el, denizin yarılması, bulutla gölgelenme, kudret helvası ve bıldırcın, taş gibi İsrailoğullarının bizzat şahit oldukları mucizelerdir. Buna karşın onlar Musa Tur'da Allah ile münacaat için ayrılırken, yani kendisinden sonra buzağıyı Allah'tan başka bir ilah edinmişlerdir.

والآيات البينات هي الطوفان والجراد والقمل والضفادع والدم والعصا واليد وفرق البحر وتظليلهم بالغمام والمن والسلوى والحجر وغير ذلك من الآيات التي شاهدوها ثم اتخذتم العجل أي معبودا من دون الله في زمان موسى وأيامه

Beydâvî'ye göre ayet, Musa'ya verilen dokuz açık mucizeye (Araf suresindeki dokuz âyet) işaret etmekte, buzağıyı ilah edinmenin Musa'nın gelişinden veya Tur'a gidişinden sonra gerçekleştiğini belirtmektedir. 'Ve siz zalimlersiniz' ifadesi, buzağıya tapmakla veya Allah'ın ayetlerini ihlal etmekle zalim olduklarını bildiren bir hal cümlesi olabileceği gibi, zulmün onların alışılmış huyu olduğunu belirten bir itiraz cümlesi de olabilir. Ayetin asıl maksadı, kıssayı tekrar etmek değil, Yahudilerin 'bize indirilene inanırız' sözünü çürütmek ve onların Peygamber'e karşı tutumunun atalarının Musa'ya karşı tutumuyla aynı olduğuna dikkat çekmektir.

ومساق الآية أيضا لإبطال قولهم نؤمن بما أنزل علينا والتنبيه على أن طريقتهم مع الرسول طريقة أسلافهم مع موسى عليهما الصلاة والسلام، لا لتكرير القصة وكذا ما بعدها.