Bu metinde Taberî, ayetin Allah'ın kullarının gizlediklerini ve açığa vurduklarını bildiğini ifade ettiğini belirtir. Yahudilerden bazılarının müminlerle karşılaştıklarında 'iman ettik' demelerine rağmen kalplerinde küfür ve yalanlamayı gizlediklerini, bunu bildikleri halde açığa vurduklarını anlatır. Ayrıca göğüslerini büken/eğen kimselerin Allah'tan gizlenebileceklerini zannettikleri konusuna da değinip, kâri'lerin çoğunluğunun kıraatinin doğru kabul edildiğini belirtir.

يقول جل ثناؤه: يعلم ما يسر هؤلاء الجهلة بربهم، الظانون أن الله يخفى عليه ما أضمرته صدورهم إذا حنوها على ما فيها وثنوه، وما تناجوه بينهم فأخفوه سواء عنده سرائر عباده وعلانيتهم

Bu müfessire göre ayet, Allah'ın kâfirlerin gizli ve açık her halini eşit derecede bildiğini, dolayısıyla onların gizlenme çabalarının bir anlamı olmadığını ifade eder. Bazı rivayetlere göre ayet, Resûlullah'a hoş sözlerle yakınlık gösterip içten farklı düşünen Ahnes b. Şerîk hakkında, bazılarına göre de münafıklar hakkında inmiştir. Zemahşerî ayrıca 'تثنوني' fiilinin farklı kıraatlerini ve dilbilgisel köklerini tartışarak bu ifadenin kalplerin kapanması/zayıflığı anlamına gelebileceğini açıklar.

يعني أنه لا تفاوت في علمه بين إسرارهم وإعلانهم ، فلا وجه لتوصلهم إلى ما يريدون من الاستخفاء ، والله مطلع على ثنيهم صدورهم واستغشائهم ثيابهم ، ونفاقهم غير نافق عنده . روي أنها نزلت في الأخنس بن شريق وكان يظهر لرسول الله صلى الله عليه وسلم المحبة وله منطق حلو وحسن سياق للحديث

Bu müfessire göre âyetteki 'dâbbe' kelimesi, dilsel aslına göre yeryüzünde, denizde ve dağlarda bulunan bütün canlı türlerini kapsar; bunların sayısını, tabiatlarını, organlarını, gıdalarını ve mekânlarını ancak Allah bilir. Ayrıca âyet, rızkın Allah tarafından tekeffül edildiğini gösterir; ancak buradaki 'vücûb' Allah üzerine zorunluluk anlamında değil, O'nun vaadi, lütfu ve ihsanı gereği olarak anlaşılmalıdır. Râzî bu âyeti aynı zamanda haram rızkın da rızk sayılabileceğine dair bir delil olarak sunar.

قال الزجاج : الدابة اسم لكل حيوان ، لأن الدابة اسم مأخوذ من الدبيب ، وبنيت هذه اللفظة على هاء التأنيث ، وأطلق على كل حيوان ذي روح ذكرا كان أو أنثى

Kurtubî bu ayette geçen fiilin kıraat farklılıklarına dikkat çeker: İbn Muhaysın ve Humeyd 'ما تُكِنُّ' şeklinde okumuşlardır ki bu 'كننت الشيء' kökünden gelip bir şeyi örtmek, gizlemek anlamındadır. Kasas suresindeki benzer kullanımda takdir 'göğüslerin gizlediği' şeklindedir, sanki göğüslerdeki gizli şey akıp giden bir cisim gibi düşünülmüştür. Yaygın olan kıraate göre ise 'أكننت الشيء' denir ki bu bir şeyi nefsinde saklamak anlamına gelir.

ما تكن من كننت الشيء إذا سترته هنا وفيالقصص تقديره : ما تكن صدورهم عليه وكأن الضمير الذي في الصدور كالجسم السائر ومن قرأ : تكن فهو المعروف يقال : أكننت الشيء إذا أخفيته في نفسك

İbn Kesîr, bu ayetin münafık yahudileri anlattığını nakleder: bunlar Hz. Peygamber'in ashabıyla karşılaştıklarında 'iman ettik' derler, kendi aralarında toplandıklarında ise gizledikleri şey kitaplarında Muhammed'e dair bulunan ve inkâr ettikleri gerçeklerdir; bunu ashabına açıklamaktan çekinirler, çünkü ashabın bunu Allah huzurunda kendilerine karşı delil olarak kullanmasından korkarlar.

كانوا إذا تولوا عن أصحاب محمد صلى الله عليه وسلم وخلا بعضهم إلى بعض تناهوا أن يخبر أحد منهم أصحاب محمد صلى الله عليه وسلم بما فتح الله عليهم مما في كتابهم خشية أن يحاجهم أصحاب محمد صلى الله عليه وسلم بما في كتابهم عند ربهم

Beydâvî'ye göre âyet Yahudi münafıklarının tutumunu anlatır: müminlerle karşılaştıklarında iman ettiklerini söylerler, kendi aralarında yalnız kaldıklarında ise birbirlerini, Tevrat'ta Muhammed'in vasıflarına dair bildiklerini müminlere aktarmamaları konusunda uyarırlar; çünkü bu bilginin müminler tarafından kendilerine karşı delil olarak kullanılmasından korkarlar. İstifham (أتحدثونهم) kimi söyleyene göre azarlama, kimine göre inkâr ve nehiy anlamı taşır. Son olarak Allah'ın onların gizlediklerini de açığa vurduklarını da bildiği vurgulanır; bu gizlenenler arasında küfrü saklayıp imanı göstermeleri ve kelimeleri tahrif etmeleri de sayılır.

أتحدثونهم بما فتح الله عليكم بما بين لكم في التوراة من نعت محمد صلى الله عليه وسلم، أو الذين نافقوا لأعقابهم إظهارا للتصلب في اليهودية، ومنعا لهم عن إبداء ما وجدوا في كتابهم، فينافقون الفريقين.