Taberî, ayetteki 'tedâra'tüm' (فتدارأتم) ifadesini İsrailoğulları'nın öldürülen kişi hakkında ihtilaf edip birbirlerini suçlamaları şeklinde açıklar; kelimenin aslının 'derâ' (eğrilik, çekişme) kökünden geldiğini belirtir. Ayrıca bu ihtilafın arka planındaki kıssayı, mirası ele geçirmek isteyen bir yeğenler grubunun zengin amcalarını öldürüp cesedini başka bir şehrin kapısına atmaları ve iki şehir halkının birbirini suçlaması olarak nakleder.

يعني بقوله جل ثناؤه: واذكروا يا بني إسرائيل إذ قتلتم نفسا. والنفس التي قتلوها هي النفس التي ذكرنا قصتها في تأويل قوله يعني فاختلفتم وتنازعتم، وإنما هو فتدارأتم فيها على مثال تفاعلتم من الدرء، والدرء: العوج

Bu müfessire göre ayetteki 'muhricun' ifadesi geçmişte gizlenen katil olayının kesin biçimde açığa çıkarılacağını bildirmektedir; katil meselesindeki gizlemenin devam etmesi fitne ve fesada yol açacağından Allah bu gizliliğin ortadan kalkmasını takdir etmiştir. Bu durum Allah'ın fesadı sevmediğine, onu istemediğine ve yaratmadığına delalet eder. Ayrıca ayet Allah'ın bütün bilinenleri bildiğine ve kulun gizlediği hayır ya da şerrin er ya da geç açığa çıkacağına delalet etmektedir.

فدل ذلك على أنه سبحانه لا يريد الفساد ولا يرضى به ولا يخلقه . المسألة الثانية : الآية تدل على أنه تعالى عالم بجميع المعلومات وإلا لما قدر على إظهار ما كتموه .

İbn Kesîr'e göre bu ayette geçen 'ihtelaftüm' ifadesi, İsrailoğullarının öldürülen kişiyle ilgili anlaşmazlığa düşmesini (bir görüşe göre çekişmesini) ifade eder. Sığırın hangi organıyla ölüye vurulduğu konusunda ise farklı rivayetler (deri, kemik, uyluk eti gibi) nakledilmekte, ancak İbn Kesîr bu ayrıntının Allah tarafından bilerek kapalı bırakıldığını, dinî veya dünyevî bir fayda içermediği için tayin edilmediğini belirtir. Bu nedenle sahih bir nakil bulunmadıkça bu ayrıntının belirsiz bırakılması gerektiğini vurgular.

فالمعجزة حاصلة به وخرق العادة به كائن وقد كان معينا في نفس الأمر فلو كان في تعيينه لنا فائدة تعود علينا في أمر الدين أو الدنيا لبينه الله تعالى لنا ولكنه أبهمه ولم يجيء من طريق صحيح عن معصوم بيانه فنحن نبهمه كما أبهمه الله

Beydâvî'ye göre 'ادارأتم' ifadesi, öldürülen kişi konusunda katilin karşılıklı olarak birbirini itham etmesini, herkesin cinayeti üzerinden atıp diğerine yüklemesini anlatır; kelime aslında 'تدارأتم' iken tâ harfi dâl'a idgam edilmiş ve vasl hemzesi getirilmiştir. 'بعضها' ile ineğin hangi parçasının kastedildiği hususunda dil ve fıkıh boyutlu birçok rivayet nakledilir (en küçük parçası, dili, sağ uyluğu, kulağı, kuyruk sokumu gibi). Ayrıca Beydâvî, Allah'ın maktulü doğrudan diriltmeyip belirli şartlar koymasının hikmetini; ibadet, yetimin faydası, tevekkül bereketi, evlada şefkat ve en iyisini seçip bedelini yüksek tutma gibi manevi/ahlaki derslere bağlar ve bunu Hz. Ömer'in 300 dinara deve satın alıp kurban etmesi rivayetiyle örneklendirir. Son olarak metinde işârî bir okuma ile 'sığırı boğazlamak', nefsin şehvani gücünü öldürmek olarak yorumlanır.

وأن من أراد أن يعرف أعدى عدوه الساعي في إماتته الموت الحقيقي، فطريقه أن يذبح بقرة نفسه التي هي القوة الشهوية حين زال عنها شره الصبا، ولم يلحقها ضعف الكبر

Kurtubî'ye göre bu ifade kıssanın başına takdim edilmiş bir cümledir; yani asıl anlam 'bir cana kıydınız ve bu konuda çekiştiniz, Musa da: Allah şunu emrediyor dedi' şeklindedir. Öldürme sebebinde iki görüş nakleder: biri kızını sevdiği amca oğluna vermeyip onu öldürmesi, diğeri ise mirasına konmak için akrabasını öldürüp bunu başka bir sıbta isnat etmesidir. Bu bağlamda kasten öldürenin mirastan ve diyetten mahrum kalması meselesini de fıkhi olarak tartışır.

ومعنى ادارأتم : اختلفتم وتنازعتم قاله مجاهد