Bu müfessire göre ayet, müminlerin Allah'a, meleklerine, kitaplarına ve peygamberlerine iman ettiklerini, peygamberler arasında ayrım yapmadıklarını ve 'işittik, itaat ettik' diyerek Allah'ın emir ve nehiylerine boyun eğdiklerini bildirmektedir. Ayrıca müminlerin 'Rabbimiz, bağışlamanı dileriz, dönüşümüz sanadır' diyerek günahlarının örtülmesini talep ettikleri anlatılır. Metinde ayrıca 'وكتبه' kıraatinin çoğul mu yoksa 'وكتابه' şeklinde tekil mi okunacağı ve 'يقولون' fiilinin metinde zikredilmeden anlaşılması gibi dilbilimsel meseleler tartışılmaktadır.

وتأويل الكلام: والمؤمنون كل آمن بالله وملائكته وكتبه ورسله، يقولون: لا نفرق بين أحد من رسله، وترك ذكر «يقولون» لدلالة الكلام عليه

Bu müfessire göre, ilgili kavme sadece Hz. Hûd'un tek başına gönderildiği görüşü nakledilmektedir.

قيل لم يرسل إليهم إلا هود وحده

Bu müfessire göre dua ederken önce Allah'a senâ etmek, sonra dua/istiğfar zikretmek sünnettir; bu görüşün delili meleklerin müminler için istiğfar ederken önce senâ ile başlamalarıdır. Ayrıca 'Rab' lafzının dua sırasında kullanılmasının sebebi, kulun yokluktan varlığa çıkarılıp terbiye edilmesini Allah'a karşı şefaatçi kılmak istemesidir. Mağfiret kavramı da, cezalandırılması güzel olan kimseden cezanın kaldırılması anlamında yorumlanmış, çünkü aksi halde bu bir minnet ifade etmezdi.

المسألة الثانية : السنة في الدعاء ، يبدأ في بالثناء على الله تعالى ، ثم يذكر الدعاء عقيبه ، والدليل عليه هذه الآية ، فإن الملائكة لما عزموا على الدعاء والاستغفار للمؤمنين بدأوا بالثناء

Kurtubî, ayetin Mirac gecesine ait olduğuna dair Hasan, Mücahid, Dahhâk ve bir rivayette İbn Abbas'tan nakledilen görüşü aktarır; bazılarına göre Kur'an'ın tümü Cebrail aracılığıyla nazil olurken bu ayet doğrudan Peygamber'in Mirac'ta işittiği şeydir. Ancak bazıları bu sûrenin tamamen Medenî olması sebebiyle bunun Mirac kıssasında olamayacağını söylemiştir. Mirac görüşünü kabul edenler ise, Peygamber'in Sidretü'l-Münteha'yı geçtikten sonra Cebrail'in kendisine eşlik edemediği makama ulaştığını ve orada müminlerin 'semi'na ve eta'na, gufraneke' sözlerini söylediğini, Allah'ın da bu dualara icabet ederek 'lâ yükellifullahü nefsen illâ vus'ahâ' ayetini indirdiğini detaylı bir anlatımla nakleder.

روي عن الحسن ومجاهد والضحاك : أن هذه الآية كانت في قصة المعراج وهكذا روي في بعض الروايات عن بن عباس وقال بعضهم : جميع القرآن نزل به جبريل عليه السلام على محمد صلى الله عليه وسلم إلا هذه الآية فإن النبي صلى الله عليه وسلم : هو الذي سمع ليلة المعراج

İbn Kesîr, Peygamber'in bu ayeti tasdik etmeye layık olduğunu ve müminlerin Allah'ın bir, ehad, ferd ve samed olduğuna iman edip tüm peygamberleri ve kitapları ayırım yapmaksızın tasdik ettiklerini aktarır. Ayrıca 'işittik ve itaat ettik' sözünün mağfiret ve rahmet talebi olduğunu, Cebrail'in Allah'ın bu ümmete güzel senasını Peygamber'e bildirerek dua etmesini istediğini nakleder.

فالمؤمنون يؤمنون بأن الله واحد أحد فرد صمد لا إله غيره ولا رب سواه ويصدقون بجميع الأنبياء والرسل والكتب المنزلة من السماء على عباد الله المرسلين والأنبياء لا يفرقون بين أحد منهم فيؤمنون ببعض ويكفرون ببعض

Bu müfessire göre ayet, Allah tarafından Peygamber'in imanının sıhhatine ve kesinliğine dair bir şahitlik ve açık beyandır; Resul, işinde kararlı olup şüphe içinde değildir. Müminler ise Allah'a, meleklerine, kitaplarına ve resullerine iman eden kimselerdir; Resul ile müminlerin aynı hükümde birleştirilmesi ya Resul'ü tazim içindir ya da Resul'ün imanının müşahede ve ayan yoluyla, müminlerin imanının ise nazar ve istidlal yoluyla olmasındandır. Ayrıca 'kitabihî' ile 'kütübihî' kıraatleri arasındaki fark, birinin cins olarak hem teki hem çoğulu kapsaması, diğerinin ise yalnızca çoğullara has olmasıdır.

شهادة وتنصيص من الله تعالى على صحة إيمانه والإعتداد به، وإنه جازم في أمره غير شاك فيه. والمؤمنون كل آمن بالله وملائكته وكتبه ورسله