Taberî'ye göre korku halinde namaz, İbn Abbas'tan rivayet edilen te'vile göre binek üzerinde rükû ve secde yerine ima ederek kılınır. Şiddetli korku halinde ise kişi yaya veya binekli olarak, yöneldiği herhangi bir yönde namazını kılar; bu ruhsat ancak namazın erkânını yerine getirmenin çoğunlukla helake yol açacağı şiddetli korku durumuna mahsustur. Korku zail olduğunda ise -sefer olsa dahi- namazın rükû, secde ve şartlarıyla, yerde ayakta durularak eda edilmesi vaciptir, çünkü ayette sefere dair bir zikir geçmemiştir.

وإنما قلنا: إن الخوف الذي يجوز للمصلي أن يصلي كذلك هو الذي الأغلب منه الهلاك بإقامة الصلاة بحدودها، وذلك حال شدة الخوف

Bu müfessire göre âyet, korku halinde namazın kıyam, rükû ve secde gibi rükünlerinde ruhsat tanındığını bildirir; 'racâlen' (yaya) ve 'rukbânen' (binekli) ifadeleri, şiddetli korku durumunda kıbleye yönelmenin ve tam rükû-secde yapmanın terkedilip îmâ ile yetinilebileceğine delalet eder. Namazın niyet, kıraat ve beden fiilleri olmak üzere üç unsurdan oluştuğunu belirtir; niyet ve kıraat düşmezken kıyam, kaide ve istikbal düşer, rükû-secde yerine îmâ geçerli olur.

أما القيام والقعود فساقطان عنه لا محالة وأما الاستقبال فساقط على ما بيناه ، وأما الركوع والسجود فالإيماء قائم مقامهما ، فيجب أن يجعل الإيماء النائب عن السجود أخفض من الإيماء النائب عن الركوع

Kurtubî bu ayette 'racâlen' kelimesinin 'racul'un çoğulu olduğunu, binek bulunmadığında yaya olarak yürüyen kişiyi ifade ettiğini açıklar. Mücahid'in 'emintüm' ifadesini sefer yurdundan ikamet yurduna dönmek şeklinde yorumladığını, Taberî'nin ise buna itiraz ettiğini nakleder. Bir grup âlimin ise 'emintüm'ü, bu namaz şeklini zorunlu kılan korkunun ortadan kalkması olarak açıkladığını belirtir; bu bağlamda korkan kişinin güvene kavuşunca namazını nasıl tamamlayacağı konusunda Mâlik, Ebû Hanîfe, Şâfiî ve Ebû Yûsuf'un farklı görüşlerini sıralar.

واختلف العلماء من هذا الباب في بناء الخائف إذا أمن فقال مالك : إن صلى ركعة آمنا ثم خاف ركب وبنى وكذلك إن صلى ركعة راكبا وهو خائف ثم أمن نزل وبنى

İbn Kesîr'e göre bu ayet, korku/savaş halinde namazın tam rükünleriyle eda edilemediği durumlarda, kişinin yaya veya binekli, kıbleye dönük olsun ya da olmasın hangi hal üzereyse öylece namaz kılmasını bildirmektedir. Bu bağlamda savaş şiddetlendiğinde (mesâyefe halinde) bazı âlimlere göre namazın bir rekâta, hatta imkân bulunamazsa yalnız işaretle kılınabileceği veya vaktin geciktirilebileceği aktarılmaktadır.

فصلوا على أي حال كان رجالا أو ركبانا يعني مستقبلي القبلة وغير مستقبليها

Bu müfessire göre "racâlen" ve "rukbânen" ifadeleri, korku halinde namazın yaya veya binekli olarak kılınabileceğini belirtir; bu durum çarpışma anında dahi namazın vacip olduğuna delildir. Ayrıca "fâzkurûllâhe kemâ 'allemeküm" ifadesi, güvenlik halinde Allah'ın öğrettiği şekilde namaz kılmayı veya bu nimete şükretmeyi ifade eder.

وفيه دليل على وجوب الصلاة حال المسايفة وإليه ذهب الشافعي رضي الله تعالى عنه، وقال أبو حنيفة رحمه الله تعالى لا يصلى حال المشي والمسايفة ما لم يكن الوقوف