Taberî, bu ayette geçen istifham edatının 'أم' ile gelmesinin, kelamın ortasında bir soru olduğu için başlangıç istifhamından ayırmak amacıyla kullanıldığını belirtir. Ayetin anlamı, müminlere önceki peygamberlerin ümmetlerinin başına gelen sıkıntı, hastalık ve korku gibi imtihanlara uğramadan cennete gireceklerini mi zannettiklerinin sorulmasıdır. Bu imtihanlar sayesinde Allah, kullarının imanının ve sabrının doğruluğunu ortaya çıkarır; ayet Hendek Savaşı gününde müminlerin çektiği sıkıntı, açlık ve korku bağlamında inmiştir ve bu zorluklar onların imanını ve teslimiyetini artırmıştır.

فمعنى الكلام: أم حسبتم أنكم أيها المؤمنون بالله ورسله تدخلون الجنة، ولم يصبكم مثل ما أصاب من قبلكم من أتباع الأنبياء والرسل من الشدائد والمحن والاختبار، فتبتلوا بما ابتلوا واختبروا به من البأساء وهو شدة الحاجة، والفاقة، والضراء

Zemahşerî'ye göre bu ayette 'hasibe' fiili 'kaddera' (takdir etmek/sanmak) anlamıyla ilişkilendirilmiş olabilir ve 'em' burada munkatı'a (bağlantısız istifham) olarak değerlendirilir. Buradaki idrab (vazgeçiş/geçiş üslubu), bu ikinci zannın birincisinden daha batıl olduğunu gösterir; çünkü ilk zan kişinin imanı sebebiyle imtihan edilmeyeceğini sanmasıyken, ikincisi kötülüklerinin karşılığını görmeyeceğini sanmasıdır.

ومعنى الإضراب فيها : أن هذا الحسبان أبطل من الحسبان الأول ، لأن ذاك يقدر أنه لا يمتحن لإيمانه ، وهذا يظن أنه لا يجازي بمساويه

Bu müfessire göre ayetteki soru edatı, kınama ve azarlama (tebkît) amacıyla gelmiştir ve anlamı, sizden cihad sadır olmadan cennete gireceğinizi mi sanıyorsunuz, şeklindedir. Önceki ayette Allah'ın müminleri hakka hidayet ettiği bildirildikten sonra, bu ayette önceki ümmetlerin bu hidayetten sonra hakkı ayakta tutmak için nice zorluklara katlandıkları ve belalara sabrettikleri açıklanmıştır. Buna göre Hz. Muhammed'in ashabı da dinde üstünlüğü ancak bu tür mihnetlere katlanmakla hak edebilir.

إنه نهي وقع بحرف الاستفهام الذي يأتي للتبكيت ، وتلخيصه : لا تحسبوا أن تدخلوا الجنة ولم يقع منكم الجهاد

Kurtubî bu bölümde ayetteki 'قريب' kelimesinin dilbilgisel yapısını, 'زلزلوا' kelimesinin anlamını ve 'حتى يقول' ifadesindeki ref' ile nasb okuyuşlarının farklı anlam katmanlarını incelemektedir. Ayetin Hendek Savaşı'nda müslümanların çektiği sıkıntı, açlık, soğuk ve zorluklar sebebiyle indiğini, bu zorluğun onları 'nasır ne zaman gelecek' demeye kadar götürdüğünü belirtir. Ref okuyuşuna göre Peygamber'in sözünün zelzeleden kesilmediğini, nasb okuyuşunun ise bunun bir gaye/sona işaret ettiğini aktarır.

قال قتادة والسدي وأكثر المفسرين : نزلت هذه الآية في غزوة الخندق حين أصاب المسلمين ما أصابهم من الجهد والشدة والحر والبرد وسوء العيش وأنواع الشدائد

İbn Kesîr bu ayette geçen sıkıntı, hastalık ve sarsıntının önceki ümmetlerin başına gelen imtihanlardan olduğunu, Hz. Aişe'nin görüşüne göre bunun Allah'ın Resulüne vaad ettiği zaferle ilgili değil, peygamberlere gelen belaların şiddetiyle ilgili olduğunu aktarır. Bela ve zorluklar öyle şiddetlenir ki müminlerle birlikte olanlar bile peygamberlerin yalanlandığını düşünmeye başlar. Hz. Aişe ayeti şiddetli okuyarak (كذبوا) kelimesini tekid ile okumuştur.

ما وعد الله محمدا صلى الله عليه وسلم من شيء إلا قد علم أنه سيكون حتى مات ولكنه لم يزل البلاء بالرسل حتى يظنوا أن من معهم من المؤمنين قد كذبوهم

Beydâvî'ye göre bu ayet, Peygamber ve müminlere önceki ümmetlerin başlarına gelen şiddetli sıkıntı ve belaların örnek gösterilerek sabır konusunda teşvik ve teselli amacı taşımaktadır. Sıkıntının o denli şiddetlenip uzadığı, Resul ve beraberindeki müminlerin sabır ipleri kopacak noktaya gelip Allah'ın yardımının ne zaman geleceğini sorduracak dereceye ulaştığı belirtilir. Ardından gelen 'Allah'ın yardımı yakındır' ifadesi, onlara acil bir müjde olarak, çektikleri sıkıntıya cevaben söylenmiş bir sözdür.

وفيه إشارة إلى أن الوصول إلى الله تعالى والفوز بالكرامة عنده برفض الهوى واللذات، ومكابدة الشدائد والرياضات كما قال عليه الصلاة والسلام «حفت الجنة بالمكاره، وحفت النار بالشهوات»