Taberî'ye göre bu ayet, Allah'ın kullarına sabır ve namazla kendisine itaate, farzlarını yerine getirmeye ve nesih yoluyla değişen hükümlere teslimiyet göstermeye çağrısıdır. Sabır, düşmanların iftirasına, bedensel meşakkate veya mal kaybına karşı katlanmayı; namaz ise Allah'a sığınarak isteklerin gerçekleşmesini sağlamayı ifade eder. Allah'ın sabredenlerle 'beraber' olması, onlara yardımcı, destekçi ve onların fiillerinden razı olması anlamındadır.

فإن تأويله: فإن الله ناصره وظهيره وراض بفعله، كقول القائل: افعل يا فلان كذا وأنا معك، يعني إني ناصرك على فعلك ذلك ومعينك عليه

Râzî'ye göre bu ayette 'sâbirîn' kelimesinin i'râbı üzerinde durulur: bazılarına göre medih için nasb halinde (aègni es-sâbirîn takdiriyle), bazılarına göre 'ellezîne' den bedel olarak cer mahallindedir. Ardından Allah'ın burada beş sıfat zikrettiği belirtilir; bunlardan ilki sabırdır ki bu, farzları ve nafileleri eda etmede, haramları terk etmede ve başa gelen musibetlerde sabretmeyi, kalben Allah'tan razı olarak sızlanmamayı ifade eder. Sabır mertebesinin, kulun kendiliğinden üstlendiği ilave ibadetlerdeki sadakat mertebesinden önce geldiği, bu yüzden Allah'ın önce sâbirîn'i zikrettiği belirtilir.

نصب على المدح بتقدير : أعني الصابرين ، وقيل : الصابرين في موضع جر على البدل من الذين

Kurtubî'ye göre bu ayette geçen sabır ifadesi öncelikle günahlardan ve şehvetlerden (nefsani arzulardan) sakınma anlamında yorumlanmış; buna alternatif olarak bir görüş de bunun taatler (ibadetler) üzerinde sabretmek anlamına geldiğini belirtmiştir.

يعني عن المعاصي والشهوات وقيل : على الطاعات

İbn Kesir'e göre bu ifade, sabrın zorluğu ve şiddetli oluşu nedeniyle övgü ve sabra teşvik anlamı taşır. Kulun görevleri yerine getirmesi (itaatler) ve haramlardan uzak durması bu sabır kapsamındadır. Bu bağlamda Hz. Peygamber'in kendisini sıkan bir durumla karşılaştığında namaza yönelmesine ilişkin bir hadis zikredilmiştir.

وفي الحديث كان رسول الله صلى الله عليه وسلم إذا حزبه أمر صلى أخرجه أبو داود

Beydâvî'ye göre sabır ayette masiyetlerden ve nefsin heveslerinden kaçınmayı, namaz ise ibadetlerin anası ve müminlerin miracı olan yakarışı ifade eder. Şehitlerin ölü değil diri olduğu ifadesi, onların hayatının bedenle ve duyulur canlılık türünden olmayıp akılla değil vahiyle bilinen bir hal olduğuna işaret eder. Bu görüşe göre âyet Bedir şehitleri hakkında inmiştir ve ruhların bedenden ayrı, kendi başına duran cevherler olup ölümden sonra da idrak eder halde baktığına delildir; bu konuda sahabe ve tabiinin çoğunluğu bu görüştedir.

وهو تنبيه على أن حياتهم ليست بالجسد ولا من جنس ما يحس به من الحيوانات، وإنما هي أمر لا يدرك بالعقل بل بالوحي