Taberî bu ayette geçen 'mesâcid' ile kastedilenin Beytü'l-Makdis (Kudüs Mescidi) olduğunu, onu tahrip edip Allah'ın orada anılmasını engelleyenlerin ise Nasârâ (Hristiyanlar) olduğunu tercih eder. Kendisi bu görüşünü, konuyla ilgili nakledilen üç farklı görüş arasında en isabetlisi olarak sunar; diğer görüşler Buhtunnasır ve ordusu ile Kureyş müşriklerinin Mescid-i Haram'ı Hz. Peygamber'e kapatmasıdır. Kureyş müşriklerinin ise Mescid-i Haram'ın tahribinde bulunmadıkları, aksine onu inşa edip imar ettikleri için bu görüşün zayıf olduğunu belirtir.

وأولى التأويلات التي ذكرتها بتأويل الآية قول من قال: عنى الله عز وجل بقوله: النصارى؛ وذلك أنهم هم الذين سعوا في خراب بيت المقدس، وأعانوا بختنصر على ذلك، ومنعوا مؤمني بني إسرائيل من الصلاة فيه بعد منصرف بختنصر عنهم إلى بلاده.

Zemahşerî, ayetteki 'mesacid' kelimesi için üç görüş aktarır: Katade'den nakille Yahudi ve Hristiyanların kiliselerine girdiklerinde Allah'a şirk koştukları, bu nedenle Müslümanlara mescidlere girdiklerinde ibadeti sadece Allah'a halis kılmalarının emredildiği belirtilir. İkinci görüşe göre mescidler secde edilen yedi organ anlamına gelir ve bu konuda bir hadis nakledilir. Üçüncü görüşe göre 'mesacid' kelimesi 'mescid' kelimesinin çoğulu olup secde anlamına gelen mastar formudur.

كان اليهود والنصارى إذا دخلوا بيعهم وكنائسهم أشركوا بالله ، فأمرنا أن نخلص لله الدعوة إذا دخلنا المساجد . وقيل : المساجد أعضاء السجود السبعة

Bu müfessire göre âyetteki 'mesâcid' (mescitler) ifadesinin kapsamı hakkında farklı görüşler nakledilir: bazıları tüm mescitleri, bazıları Mescid-i Haram ile Mekke'deki diğer mescitleri (örneğin Hz. Ebû Bekir'in mescidini), Ebû Müslim ise sadece Hudeybiye olayına atfen Mescid-i Haram'ı kastettiğini söylemiştir. Tekil bir mescide çoğul lafzın uygulanmasının caiz olup olmadığı sorusuna, mescidin secde yeri anlamına geldiği ve Mescid-i Haram'ın gerçekte tek bir mescit olmayıp mescitler bütünü olduğu şeklinde cevap verilmiştir.

ومنهم من حمله على المسجد الحرام فقط وهو قول أبي مسلم حيث فسر المنع بصد الرسول عن المسجد الحرام عام الحديبية ، فإن قيل : كيف يجوز حمل لفظ المساجد على مسجد واحد ؟ قلنا : فيه وجوه . أحدها : هذا كمن يقول لمن آذى صالحا واحدا : ومن أظلم ممن آذى الصالحين . وثانيها : أن المسجد موضع السجود فالمسجد الحرام لا يكون في الحقيقة مسجدا واحدا بل مساجد

Beydâvî'ye göre âyet, mescidleri harap eden ya da ibadete tahsis edilmiş bir yeri iptal etmeye çalışan herkes için geçerlidir; bununla birlikte âyet Beytü'l-Makdis'i harap eden Rumlar veya Hudeybiye'de Hz. Peygamber'i Mescid-i Haram'a girmekten men eden müşrikler hakkında da anlaşılabilir. 'Onlar oraya ancak korkarak girebilirler' ifadesi, bu men edenlerin ya haşyetle girmeye hakları olmadığını, ya müminlerden korkarak girebileceklerini, ya da Allah'ın ilim ve kazasında müminlere zafer ve mescidleri onlardan geri alma vaadinin bulunduğunu ifade eder ki bu vaad gerçekleşmiştir. Ayrıca bu ifadenin müşriklerin mescide girmesine izin vermeyi yasaklama anlamı taşıdığı da söylenmiş, bu hususta imamlar ihtilaf etmiş; Ebû Hanîfe cevaz vermiş, Mâlik men etmiş, Şâfiî ise Mescid-i Haram ile diğerleri arasında fark yapmıştır.

أولئك أي المانعون ما كان لهم أن يدخلوها إلا خائفين ما كان ينبغي لهم أن يدخلوها إلا بخشية وخشوع فضلا عن أن يجترئوا على تخريبها، أو ما كان الحق أن يدخلوها إلا خائفين من المؤمنين أن يبطشوا بهم

Kurtubî'ye göre âyetteki 'خائفين' ifadesi, müslümanların Mescid'e hakim olduğu bir durumu anlatır; bu durumda kâfir oraya ancak müslümanların onu çıkarma ve cezalandırma korkusuyla girebilir. Bu, kâfirin mescide hiçbir şekilde girme hakkının olmadığına delil sayılır. Âyeti Hristiyanlara veya Kureyş'e hamledenlere göre de anlam, onların oraya ancak korku ve zillet içinde girebileceği yönündedir.

خائفين حال يعني إذا استولى عليها المسلمون وحصلت تحت سلطانهم فلا يتمكن الكافر حينئذ من دخولها