Taberî'ye göre İbrahim'in babasına söylediği 'إني أخاف' ifadesindeki korku, babası şeytana ibadet üzere ölürse Allah'ın azabından bir pay almasından, şeytanın onun dostu olup Allah'ın ondan teberri etmesi sonucu helak olmasından duyulan bir kaygıdır. Bu bağlamda 'havf' (korku) kelimesi 'ilim' (bilme) anlamında kullanılmıştır.

والخوف في هذا الموضع بمعنى العلم، كما الخشية بمعنى العلم، في قوله: يقول: من أمر الرحمن إن نزل بكم، ومن عذابه إن حل بكم

Bu müfessire göre ayette geçen 'velî' kelimesi, kişi Allah'ın azabına müstahak olduğunda şeytanla birlikte ateşte olacağı anlamına gelir; velayet (dostluk/yakınlık) bu birlikteliğin (maiyyet) sebebidir ve sebep isminin bu şekilde sonuç (müsebbeb) için kullanılması mecazi bir kullanımdır. Bu yorum, kelimenin gerçek/hakiki velayet anlamına yüklenmesini engelleyen bir başka ayetin delaletiyle sınırlandırılmıştır.

أنه إذا استوجب عذاب الله كان مع الشيطان في النار والولاية سبب للمعية وإطلاق اسم السبب على المسبب مجاز وإن لم يجز حمله إلى الولاية الحقيقية

Kurtubî'ye göre âyetteki 'أخاف' kelimesi iki şekilde anlaşılabilir: birincisi 'bilirim' anlamında, ikincisi ise gerçek anlamıyla 'korkarım' şeklinde. İkinci ihtimale göre mana, muhatabın küfür üzere ölmesi durumunda azaba müstahak olacağı korkusudur. Hitap, Allah'ı yaratıcı olarak kabul edenlere yöneliktir; yaratıcı olduğunu kabul eden kişinin, acele istedikleri azabı da indirmeye kadir olduğu vurgulanır.

ويجوز أن يكون ( أخاف ) على بابها فيكون المعنى : إني أخاف أن تموت على كفرك فيمسك العذاب أي قرينا في النار أي من عذابه وبأسه

İbn Kesîr'e göre bu ifade, kişinin şirki ve kendisine emredilene isyanı üzerine ölmesi halinde İblis'ten başka gerçek bir dost, yardımcı veya kurtarıcı bulamayacağını anlatır. Ancak İblis'in de bu konuda hiçbir gücü ve yetkisi yoktur; ona uymak ise kişiyi kuşatıcı azaba müstahak kılan bir sonuç doğurur.

يعني فلا يكون لك مولى ولا نصيرا ولا مغيثا إلا إبليس وليس إليه ولا إلى غيره من الأمر شيء بل اتباعك له موجب لإحاطة العذاب بك

Beydâvî'ye göre İbrahim'in babasına söylediği 'azabın sana dokunmasından korkarım' ifadesi, şeytana lânet ve azapta yoldaş/karin olma ya da onun velayetinde sabit kalma anlamına gelir; bu durum azabın kendisinden daha büyük bir tehlikedir, tıpkı Allah'ın rızasının sevaptan daha büyük olması gibi. Beydâvî ayrıca burada 'korku' ifadesinin ve azabın belirsiz (tenkir) bırakılmasının nezaket amaçlı olabileceğini veya sonucun gizli kalmasından kaynaklanabileceğini belirtir. Babanın günahları arasından sadece şeytana isyanın zikredilmesini de İbrahim'in yüce himmetine, ya da bunun diğer günahların temeli olmasına, ya da şeytanın Âdem ve zürriyetine olan düşmanlığının bir sonucu olmasına bağlar.

أخاف أن يمسك عذاب من الرحمن فتكون للشيطان وليا قرينا في اللعن والعذاب تليه ويليك، أو ثابتا في موالاته فإنه أكبر من العذاب كما أن رضوان الله أكبر من الثواب