Taberî, 'وجعلني مباركا' ifadesindeki bereket kavramının yorumunda müfessirler arasındaki ihtilafı nakleder: bazıları bunu 'nefî' (fayda verici olmak) olarak açıklamış, bazıları ise bunun emr-i bi'l-ma'ruf ve nehy-i ani'l-münker olduğunu söylemiştir. Ardından salât ve zekât emrini ele alır; salâtı Allah'ın farz kıldığı sınırlarına riayet ve onu ikame etmek, zekâtı ise iki anlamda açıklar: malların zekâtını vermek ya da bedeni günah pisliğinden temizlemek (günahlardan kaçınmak). Taberî, İsa'nın yarın için bir şey biriktirmediği rivayet edildiğinden, ona mal zekâtının değil, bedeni günahlardan temizleme anlamının veya ihtiyacından fazlasını sadaka olarak vermenin daha uygun olduğunu belirtir.

وفي الزكاة معنيان: أحدهما: زكاة الأموال أن يؤديها. والآخر: تطهير الجسد من دنس الذنوب، فيكون معناه: وأوصاني بترك الذنوب واجتناب المعاصي

Bu müfessire göre âyette geçen 'mübarek' ifadesi, İsa'ya vahyin ve nübüvvetin daha önceden, muhtemelen annesinin karnındayken veya doğduktan hemen sonra verilmiş olduğuna işaret eder. Namaz ve zekatla emrolunması meselesi ise, bu emrin fiilen o anda değil bulûğ zamanında yerine getirilmek üzere verildiği veya Allah'ın onu doğar doğmaz bedenen kâmil ve akıl bakımından tam kıldığı şeklinde iki yönden açıklanır.

وجوابه من وجهين : الأول : أن قوله : لا يدل على أنه تعالى أوصاه بأدائهما في الحال بل بعد البلوغ فلعل المراد أنه تعالى أوصاه بهما وبأدائهما في الوقت المعين له وهو وقت البلوغ . الثاني : لعل الله تعالى لما انفصل عيسى عن أمه صيره بالغا عاقلا تام الأعضاء والخلقة

Bu müfessire göre ayette geçen ifade, kişinin bereket ve dinî faydalar sahibi kılınması, hakka davet eden ve öğreten biri olması anlamındadır. Ayrıca Tüsterî'ye dayandırılan bir yorumla, bu ifade iyiliği emretmek, kötülükten sakındırmak, sapanı doğru yola iletmek, zulme uğrayana yardım etmek ve sıkıntıda olana el uzatmak şeklinde açıklanmıştır. Son ve sahih görüşe göre ise bu, teklif (mükellefiyet) çağına erişip bunları yerine getirme gücüne sahip olduğunda gerçekleşecek şeyleri ifade eder ve zarf konumunda mansub olup ömrün devamı anlamına gelir.

وجعلني آمر بالمعروف وأنهى عن المنكر وأرشد الضال وأنصر المظلوم وأغيث الملهوف أي لأؤديهما إذا أدركني التكليف وأمكنني أداؤهما على القول الأخير الصحيح في موضع نصب على الظرف أي دوام حياتي

İbn Kesîr, bu metinde Hammâd b. Seleme'nin Sâbit el-Bünânî'den naklettiği bir rivayete yer verir; burada Sâbit'in şahadet parmağını omzunun üzerine kaldırarak bir şeye işaret ettiği, bunun Allah'ın Muhammed'e (s.a.v.) ölünceye kadar başına gelecek olan şeyleri bildirdiğine dair bir açıklama olduğu belirtilir. Ayrıca bu rivayetin, kader ehline (Cebriyye/Kaderiyye tartışmalarına) karşı delil olarak kullanıldığı ifade edilir.

وقال حماد بن سلمة عن ثابت البناني رفع أصبعه السبابة فوق منكبه وهو يقول كقوله تعالى لمحمد صلى الله عليه وسلم قال أخبره بما هو كائن من أمره إلى أن يموت ما أثبتها لأهل القدر

Beydâvî'ye göre bu ayette Hz. İsa, kendisinin bereketli, faydalı ve hayra öğretici kılındığını, namaz ve zekatla (mal zekatı veya nefsi kötülüklerden temizleme) yaşadığı sürece emrolunduğunu, annesine iyilik etmekle görevlendirildiğini ve kibirden uzak, mutsuz bir zorba olmaktan korunduğunu belirtmektedir. Selamın kendisine doğduğu, öleceği ve diriltileceği gün verilmesi, Yahya'ya verilen selam gibidir; buradaki tanımlık (marifelik) cins içindir ve bu, düşmanlarına lanet yağdırma anlamında bir tariz (dolaylı ima) taşımaktadır.

والتعريف للعهد والأظهر أنه للجنس والتعريض باللعن على أعدائه، فإنه لما جعل جنس السلام على نفسه عرض بأن ضده عليهم كقوله تعالى: والسلام على من اتبع الهدى فإنه تعريض بأن العذاب على من كذب وتولى