Taberî'ye göre Zekeriyya, dilinin insanlarla konuşmaktan tutulması Allah'ın ona vaadinin gerçekliğine bir işaret/mucize olarak, mihrabından/namazgahından kavmine çıkmıştır. Onlara çıktığında sabah akşam tesbih etmelerini işaretle bildirmiştir; bu tesbih ya Allah'ı zikretmek ya da namaz kılmak anlamına gelebilir. Bu bildirim bazı rivayetlere göre işaretle (îmâ), bazılarına göre ise yazı ile yapılmıştır.

فخرج زكريا على قومه من مصلاه حين حبس لسانه عن كلام الناس آية من الله له على حقيقة وعده إياه ما وعد

Bu müfessire göre ayetteki 'evhâ' fiili, Hz. Zekeriyya'nın kavmine sesli konuşma yoluyla değil, işaretle anlatımda bulunduğunu ifade eder; yani burada vahiy kelimesinin 'işaret etmek' anlamında kullanıldığı belirtilmektedir.

أوحى : أشار عن مجاهد ، ويشهد له

Bu müfessire göre Zekeriyya'nın "سويا" (sağlıklı/tam) sıfatı, üç gün boyunca insanlarla konuşamamasının bir hastalıktan kaynaklanmadığını, tam aksine sağlıklı olduğu halde bu konuşamama halinin bir mucize/ayet olduğunu gösterir. Ayrıca kavmine "vahyetti" ifadesi konuşma anlamında değil, işaret, özel bir remiz ya da yazı yoluyla anlaşılan bir iletişim biçimi olarak yorumlanır; çünkü Zekeriyya'nın o an konuşması zaten mümkün değildi. Metin, kelimenin gerçek konuşma değil işaretle iletişimi ifade ettiğini Âl-i İmrân suresindeki ayetle desteklemenin daha uygun (eşbeh) olduğunu belirtir.

لا يجوز أن يكون المراد من قوله أوحى إليهم الكلام لأن الكلام كان ممتنعا عليه فكان المراد غير الكلام وهو أن يعرفهم ذلك إما بالإشارة أو برمز مخصوص أو بكتابة لأن كل ذلك يفهم منه المراد

Kurtubî, ayette geçen 'mihrab'dan çıkıp kavmine işaret etmesinin, mihrabın yerin en yüksek ve en şerefli yeri olması sebebiyle onların üzerine yükselerek göründüğü anlamına geldiğini aktarır. Ayrıca 'evha' (işaret etti/vahyetti) kelimesinin anlamı üzerinde durarak bunun işaret, yazı veya konuşmadan biri olabileceğini belirtir. Bu bağlamda konuyla ilişkili olarak yeminle konuşmama meselesine dair fıkhi görüşleri de nakleder.

واختلف الناس في اشتقاقه فقالت فرقة هو مأخوذ من الحرب كأن ملازمه يحارب الشيطان والشهوات وقالت فرقة : هو مأخوذ من الحرب قال الكلبي وقتادة وبن منبه : أوحى إليهم أشار القتبي : أومأ مجاهد : كتب على الأرض عكرمة : كتب في كتاب والوحي في كلام العرب الكتابة

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Zekeriyya'ya oğlunun doğumu müjdelenen üç günde, ona emredilen zikir ve ibadete ilaveten kendisine bahşedilen nimete şükür olarak fazladan ibadet yapmasını, yani emredilene muvafık ve ilave amelde bulunmasını ifade eder.

أي الذي بشر فيه بالولد أي موافقة له فيما أمر به في هذه الأيام الثلاثة زيادة على أعماله شكرا لله على ما أولاه قال مجاهد

Beydâvî'ye göre Zekeriyya'nın istediği alâmet, kendisine verilen müjdenin gerçekleştiğini anlayacağı bir işarettir ve bu işaret üç gün üç gece insanlarla konuşamama halidir; bu durum bir hastalık (dilsizlik) değil, sağlıklı olduğu halde konuşmaktan men edilmesidir. Zekeriyya mescitten/mihraptan çıkınca kavmine sözle değil işaretle (remiz) veya yere yazarak seslenmiş, onlara sabah akşam tesbih etmelerini bildirmiştir.

قال آيتك ألا تكلم الناس ثلاث ليال سويا سوي الخلق ما بك من خرس ولا بكم، وإنما ذكر الليالي هنا والأيام في «آل عمران» للدلالة على أنه استمر عليه المنع من كلام الناس والتجرد للذكر والشكر ثلاثة أيام ولياليهن.