Bu metinde Taberî, Hızır'ın gemi, çocuk ve duvar kıssalarını Musa'ya anlattıktan sonra denizler birleşim noktasına vardıklarını, oradaki kırlangıcın denizden gagasıyla su alması örneğiyle Allah'ın ilminin yanında Musa ve Hızır'ın ilminin ne kadar az kaldığının gösterildiğini nakleder. Ayrıca Musa'nın kendisinden daha bilgili biri olmadığını söylemesi üzerine Allah'ın onu Hızır'a gönderdiğine dair rivayeti aktarır. Son kısımda ise 'seni haberdar edeceğim' ifadesinin, Hızır'ın yaptığı işlerin sonucunu Musa'ya açıklayacağı anlamına geldiği belirtilir.

قال: يا موسى فإن علمي وعلمك في علم الله كقدر ما استقى هذا الخطاف من هذا الماء، وكان موسى قد حدث نفسه أنه ليس أحد أعلم منه

Râzî'ye göre gemi, çocuk ve duvar kıssalarındaki üç mesele ortak bir esasa dayanır: peygamberlerin hükümleri zâhire bina edilirken, bu âlimin hükmü eşyanın hakikatine ve gizli sebeplere dayanmaktadır. Bu üç meselenin de dayandığı asıl kural, iki zarar tearuz ettiğinde büyük zararı def etmek için küçük zarara tahammül edilmesi gerektiğidir. Bu âlimin ilmi bâtına vukuf noktasında Musa'nın ilminden üstün görünse de, Musa'nın ilmi zâhire dayandığı için kendi mertebesinde farklı bir üstünlüktedir; bâtın ilmi ise şeriatları öğrenmekle değil, nefsi tasfiye ve kalbi cismani alakalardan temizlemekle elde edilir.

إذا عرفت هذا فنقول : المسائل الثلاثة مبنية على حرف واحد وهو أن عند تعارض الضررين يجب تحمل الأدنى لدفع الأعلى ؛ فهذا هو الأصل المعتبر في المسائل الثلاثة

Kurtubî bu bölümde, Musa ve Hızır kıssasının geçtiği 'karye'nin hangi şehir olduğu konusundaki âlimler arasındaki ihtilafı aktarır (Ubulle, Antakya, Endülüs, Bâcirevân, Berka, Nâsıra gibi görüşler). Ayrıca Musa'nın Şuayb'ın kızlarına su çekmesi ile Hızır kıssasında yiyecek istemesi arasındaki farkı, Hızır'ın Musa'nın itirazlarına verdiği cevapların onun geçmişteki davranışlarıyla (tabuttaki hali, Kıptî'yi öldürmesi, kuyudan taşı kaldırması) ilişkilendirilerek bir tür delil ve şaşırtma unsuru taşıdığını belirtir.

وقيل في تفسير هذه الآيات التي وقعت لموسى مع الخضر : إنها حجة على موسى وعجبا له وذلك أنه لما أنكر أمر خرق السفينة نودي : يا موسى أين كان تدبيرك هذا وأنت في التابوت مطروحا في اليم

İbn Kesîr, Hz. Musa'nın Hızır kıssasındaki yolculuğa dair rivayetleri aktarır; İbn Abbas'ın kıraatinde gemiye zorla el koyan kişinin bir kral (melik) olduğu, çocuğun kâfir, ebeveynlerinin ise mümin olduğu belirtilir. Ayrıca Musa ile genç arkadaşı Yûşa' b. Nûn'un balıkla birlikte kayaya vardıkları, oradaki hayat suyu kaynağının balığı canlandırıp denize kaçmasına sebep olduğu rivayet edilir. Son olarak, çocuğun öldürülmesi şartına dair anlaşmanın bozulmasıyla ayrılığın gerçekleştiği açıklanır.

فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم وددنا أن موسى كان صبر حتى يقص الله علينا من خبرهما قال سعيد بن جبير كان ابن عباس يقرأ وكان أمامهم ملك يأخذ كل سفينة صالحة غصبا وكان يقرأ وأما الغلام فكان كافرا وكان أبواه مؤمنين

Beydâvî'ye göre 'فراق بيني وبينك' ifadesi, ya Musa'nın daha önce şart koştuğu 'artık bana arkadaşlık etme' sözünde vaad edilen ayrılığa işaret eder, ya üçüncü itiraza (üçüncü olaya) ya da bu itirazın gerçekleştiği vakte işaret eder; yani bu olay ya ayrılığın sebebidir ya da ayrılık vaktinin kendisidir. Ayrıca 'فراق' kelimesinin 'بين' zarfına isnad edilmesi, mecazi bir genişletme (tevsi) yoluyla mastarın zarfa nisbet edilmesi şeklindedir; bu ibarenin aslına uygun bir okunuşu da (بينِي وبينَك) mevcuttur. 'سأنبئك بتأويل ما لم تستطع عليه صبرا' ifadesi ise, zahiren münker/tuhaf görünen ama iç yüzü itibariyle açıklanacak olan haberle ilgilidir.

وإضافة الفراق إلى البين إضافة المصدر إلى الظرف على الاتساع، وقد قرئ على الأصل. سأنبئك بتأويل ما لم تستطع عليه صبرا بالخبر الباطن فيما لم تستطع الصبر عليه لكونه منكرا من حيث الظاهر.