Bu müfessire göre ayet, muhatabın yalnızca görünürdeki (zâhirî) adaleti bilebildiğini, gaybın ilmine ise nüfuz edemediğini ifade etmektedir. Yani kişinin idrak ve bilgisi, gördüğü zâhirî durumla sınırlıdır; kendisine bildirilmeyen gaybî hakikatleri kuşatamamaktadır.

أي إنما تعرف ظاهر ما ترى من العدل، ولم تحط من علم الغيب بما أعلم

Bu müfessire göre Hz. Musa, Hz. Hızır'a hitabında büyük bir tevazu göstermiş ve kendisini bilgi ve tecrübe azlığı ile nitelendirmiştir; bu ifade Musa'nın eşyanın hakikatlerine tam vakıf olmadığını belirtir. Râzî ayrıca bu ifadeden hareketle, bir işin hakikatine vakıf olunmadan o iş üzerinde sabrın uzak/zor görülmesinin, istitaatin (güç yetirme) fiilden önce değil fiille birlikte hâsıl olduğuna dair kelamî bir delil oluşturduğunu savunur.

احتج أصحابنا بقوله : استبعد حصول الصبر على ما لم يقف الإنسان على حقيقته ، ولو كانت الاستطاعة قبل الفعل لكانت القدرة على العلم حاصلة قبل حصول ذلك العلم

Kurtubî bu ifadeyi, peygamberlerin bir münkeri gördükleri halde susup onaylayamayacakları ilkesiyle ilişkilendirir; Musa'nın 'senin gördüğüne muhıt olamadım' ifadesi bu duruma karşı sessiz kalmayacağını gösterir. Ayrıca 'hubran' kelimesinin nasb sebebini fâilden dönüştürülmüş temyiz olarak açıklar; bir görüşe göre de bu, 'lem tuhıt'ın anlamca 'lem tuhbirhu' (ona haber vermedin) demek olmasından dolayı mastar (masdar) konumundadır. Bu ikinci görüşü Mücahid'e nispet eder.

والأنبياء لا يقرون على منكر ولا يجوز لهم التقرير أي لا يسعك السكوت جريا على عادتك وحكمك وانتصب ( خبرا ) على التمييز المنقول عن الفاعل وقيل : على المصدر الملاقى في المعنى لأن قوله : ( لم تحط ) معناه لم تخبره فكأنه قال : لم تخبره خبرا وإليه أشار مجاهد

İbn Kesîr'e göre bu ifade, hızır'ın (veya kıssadaki bilgili şahsın) Musa'ya söylediği sözlerin bir açıklamasıdır; ona yaptığı işe itiraz edeceğini bildiğini, ancak Musa'nın mazur olduğunu, çünkü Musa'nın görmediği ve kendisine özel olarak bildirilen gizli hikmet ve maslahatı bilmediğini ifade etmektedir.

فأنا أعرف أنك ستنكر على ما أنت معذور فيه ولكن ما اطلعت على حكمته ومصلحته الباطنة التي أطلعت أنا عليها دونك

Beydâvî'ye göre Hızır, Musa'nın kendisiyle beraber sabretmeye asla güç yetiremeyeceğini çeşitli tekit vurgularıyla ifade etmiş, bu durum sanki hiç caiz ve mümkün olmayan bir şeymiş gibi sunulmuştur. Ardından bunun sebebini açıklamış ve özür beyan etmiştir: Musa bir peygamber olduğu halde, Hızır'ın yaptığı işler zahiren münker görünse de bâtınî yönleri Musa'nın bilgisinin kapsamı dışında olduğu için buna sabredemeyeceğini belirtmiştir.

نفى عنه استطاعة الصبر معه على وجوه من التأكيد كأنها مما لا يصح ولا يستقيم وعلل ذلك واعتذر عنه بقوله