Taberî, {الولاية} kelimesinin kıraat farklılıklarını ele alır; kimi kurrâ bu kelimeyi 'el-velâye' (fetha ile) okumuş ve bununla Allah'a itaat ve yönelişi (muvâlât) kastetmiştir. Ayrıca âyetteki 'sevaben' ve 'ukbâ' kelimelerinin de dünyada ve âhirette itaat edenler için en hayırlı sonuç anlamına geldiğini belirtir. 'Ukbâ' kıraatindeki farklılığı da zikrederek her iki kıraatin de aynı anlama geldiğini, hangisiyle okunursa okunsun doğru olduğunu söyler.

واختلفت القراء في قراءة قوله: {الولاية} فقرأ بعض أهل المدينة والبصرة والكوفة بفتح الواو من الولاية، يعنون بذلك هنالك الموالاة لله

Zemahşerî'ye göre 'el-velâye' kelimesi fetha ile okunduğunda 'yardım/nusret' anlamına gelir, kesra ile okunduğunda ise 'saltanat/mülk' anlamına gelir; her iki okuyuş da rivayet edilmiştir. Ayetin anlamı, o makam ve o durumda yardımın yalnızca Allah'a ait olduğu, O'ndan başka kimsenin buna güç yetiremeyeceğidir. Bir başka görüşe göre 'hunâlike' ifadesi ahirete işaret eder; yani o yurtta velâyet (mülk/yardım) Allah'a aittir ve bu, dünyada ümit edilen sevabın ahirette gerçekleşmesiyle ilgilidir.

{ الولاية } بالفتح النصرة والتولي ، وبالكسر السلطان والملك ، وقد قرىء بهما . والمعنى هنالك ، أي : في ذلك المقام وتلك الحال النصرة لله وحده ، لا يملكها غيره ، ولا يستطيعها أحد سواه

Râzî bu ayetteki 'hünâlike' (orada) ifadesini iki şekilde yorumluyor: Birincisi, iki adam kıssasında müminin kâfire karşı galip gelmesi ve bunun her mümin-kâfir çifti için geçerli olan bir kural olduğu; bu nedenle Allah'ın velayeti tam da bu tür anlarda dostlarını düşmanlarına galip kılar. İkincisi ise 'hünâlike'nin şiddetli hallerde herkesin çaresizlik içinde Allah'a sığınmasına işaret ettiğidir.

أنه تعالى لما ذكر من قصة الرجلين ما ذكر علمنا أن النصرة والعاقبة المحمودة كانت للمؤمن على الكافر وعرفنا أن الأمر هكذا يكون في حق كل مؤمن وكافر فقال : أي في مثل ذلك الوقت وفي مثل ذلك المقام تكون الولاية لله يوالي أولياءه فيغلبهم على أعدائه

Kurtubî'ye göre bu ayette 'هنالك' zarfının âmili konusunda görüş ayrılığı vardır; bazıları onu 'فئة/انتصار' ile ilişkilendirirken bazıları 'الولاية' kelimesiyle bağlantılı görür ve takdim-tehir yapılarak 'ولاية hakkı kıyamette Allah'a aittir' anlamı çıkarılır. Ayrıca 'الحق' ve 'الولاية' kelimelerinin farklı kıraatlerine göre (ref', hafd, nasb; fetha/kesre) anlamın değiştiğini, fetha ile okunuşun 'muvâlât/dostluk', kesre ile okunuşun ise 'sultan, güç ve emirlik' anlamına geldiğini aktarır. Metin ayrıca 'عقبا' kelimesinin farklı okunuşlarının aynı anlama (âkıbet) geldiğini belirtir.

وقيل : تم الكلام عند قوله منتصرا والعامل في قوله هنالك : الولاية وتقديره على التقديم والتأخير : الولاية لله الحق هنالك أي في القيامة

İbn Kesîr'e göre bu ayette kıraat farklılıkları vardır: bazı kıraat imamları bir yerde vakf yaparken bazıları başka bir noktada vakf yapmıştır. Ayrıca 'el-velâye' kelimesinin okunuşunda da ihtilaf edilmiş, vav harfinin fethalı okunmasıyla anlamın 'orada herkes -mümin veya kâfir- Allah'a dönüş yapar, O'na boyun eğer ve azap geldiğinde O'na yönelir' şeklinde olduğu belirtilmiştir. Bu durum Firavun ve kavminin azabı görünce iman etmelerine dair ayetlerle örneklendirilmiştir.

فمنهم من فتح الواو من الولاية فيكون المعنى هنالك الموالاة لله أي هنالك كل أحد مؤمن أو كافر يرجع إلى الله وإلى موالاته والخضوع له إذا وقع العذاب

Beydâvî'ye göre 'el-velâye' ayette Allah'a mahsus hakiki yardım/nusret anlamına gelir; kâfirin kendisini kurtaracak bir topluluğu veya kendisine yardım edecek dostları olmadığı, buna karşılık Allah'ın mümin kardeşine yardım ettiği vurgulanır. Kırâat farkına göre 'el-vilâye' okunuşu ise mülk ve saltanat anlamına gelir; yani orada hüküm ve saltanat Allah'a aittir, kimse O'na galip gelemez ve O'ndan başkasına ibadet edilmez; bu da kâfirin 'yâ leytenî lem üşrik' sözünün gerçek bir iman değil, çaresizlik ve dehşet anından kaynaklandığını gösterir. Bazı müfessirlere göre 'hünâlike' ifadesi âhirete işaret eder.

الولاية لله الحق النصرة له وحدة لا يقدر عليها غيره تقديرا لقوله ولم تكن له فئة ينصرونه أو ينصر فيها أولياءه المؤمنين على الكفرة كما نصر فيما فعل بالكافر أخاه المؤمن