Taberî, ehl-i kehfin mağarada kalış süresini bildiren âyetle ilgili iki görüşü nakleder: bazıları bunun Allah'ın onların kalış müddetini bildiren bir haber olduğunu söylemiş, bazıları da bu sayının (üç yüz dokuz yıl) doğrudan onların mağarada kaldıkları süreyi ifade ettiğini belirtmiştir. Ayrıca metinde 'ابصر' ve 'أسمع' ifadelerinin mübalağa-i medih anlamında kullanıldığı, yani Allah'ın her görülen ve işitilen şeye dair ilim ve idrakinin tam ve kusursuz olduğu vurgulanır. Son olarak yaratıkların Allah'tan başka bir velisi olmadığı, hüküm ve tasarrufun sadece O'na ait olduğu belirtilir.

وتأويل الكلام: ما أبصر الله لكل موجود، وأسمعه لكل مسموع، لا يخفى عليه من ذلك شيء

Zemahşerî'ye göre bu ayette Allah, mağara ehlinin mağarada kalış sürelerine dair ihtilaf edenlerden daha bilgilidir ve gerçek olan O'nun bildirdiği süredir. Katâde'den nakille bu ifadenin Ehl-i Kitab'ın sözünün hikâyesi olduğu ve onlara reddiye niteliğinde olduğu da belirtilir. Ayrıca 'senîn' kelimesinin 'üç yüz' için beyan-ı atf olduğu, farklı bir kıraatte ise izafetle okunduğu ve bunun cemi tekil yerine kullanma kaidesine örnek teşkil ettiği açıklanır.

أنه أعلم من الذين اختلفوا فيهم بمدة لبثهم ، والحق ما أخبرك الله به . وعن قتادة : أنه حكاية لكلام أهل الكتاب . و رد عليهم

Bu müfessire göre ayet, Ashâb-ı Kehf'in kalış süresi hakkında Allah'ın verdiği hükmün kesin olduğunu, bu konuda ihtilaf edenlerin O'ndan başka bir veli veya koruyucusu bulunmadığını bildirir. Ayrıca 've لا يشرك' ifadesi hem uykuda onları koruyan bir velinin bulunmadığı hem de bu meselede Allah'ın sözüne aykırı söz söyleyenlerin cezayı gerektirdiği anlamlarına gelebilir. İkinci bir görüşe göre ise ayetin anlamı, Allah'ın bu süreyi, gökleri ve yeri yaratıp âlemi tedbir eden zat olması sebebiyle, ihtilaf eden insanlardan daha iyi bilmesidir.

الأول : ما لأصحاب الكهف من دون الله من ولي فإنه هو الذي يتولى حفظهم في ذلك النوم الطويل . الثاني : ليس لهؤلاء المختلفين في مدة لبث أهل الكهف ولي من دون الله يتولى أمرهم ويقيم لهم تدبير أنفسهم

Kurtubî'ye göre 'onlar ne kadar kaldılar' sorusu farklı görüşlere göre farklı zaman dilimlerine işaret eder: Mücahid'e göre ölümlerinden Kur'an'ın onlar hakkında inmesine kadar, Dahhâk'e göre öldükleri vakte kadar, bir başka görüşe göre çürüyüp değişme zamanına kadar, ya da mağarada kaldıkları süre olup bu, Yahudilerin zikrettiği ve Allah'ın Kur'an'da aktardığı miktardır; gerçek süreyi ancak Allah veya O'nun bildirdiği kimse bilir. 'Ne güzel görür ve işitir' ifadesi ise Allah'ın idrakinin kemalini anlatan bir ibaredir; ayrıca bu ifadenin, Allah'ın vahiy ve hidayetiyle görmesi-işitmesi anlamına geldiği ya da Ashab-ı Kehf'i görüp işittiği şeklinde yorumlanabileceği de belirtilmiştir.

قال قتادة : لا أحد أبصر من الله ولا أسمع وهذه عبارات عن الإدراك ويحتمل أن يكون المعنى أبصر به أي بوحيه وإرشاده هداك وحججك والحق من الأمور وأسمع به العالم

İbn Kesîr'e göre bu ayet, ashab-ı kehfin ne kadar süre mağarada kaldıkları hususunda kesin bilgi olmadan konuşulmamasını, bu konuda Allah'tan bir bildirim olmadıkça ileri geri söz söylenmemesini öğretmektedir. Ayrıca 'ما أبصره وأسمعه' ifadesinin Allah'ın her görüleni görmesi ve her işitileni işitmesi hususunda mübalağalı bir övgü anlamı taşıdığını, hiçbir şeyin O'na gizli kalmadığını belirtir. Son olarak Allah'ın yaratma ve emretme hususunda tek yetkili olduğunu, hükmüne itiraz edilemeyeceğini, vezirinin, yardımcısının, ortağının ve müşavirinin bulunmadığını ifade eder.

قال ابن جرير وذلك في معنى المبالغة في المدح كأنه قيل ما أبصره واسمعه وتأويل الكلام ما أبصر الله لكل موجود واسمعه لكل مسموع لا يخفى عليه من ذلك شي

Beydâvî, Allah'ın göklerin ve yerin gaybına sahip olduğunu, O'ndan hiçbir yaratılmışın ilim yönünden gizli kalamayacağını belirtir. 'Ne güzel görür ve işitir' ifadesinin taaccüb (şaşırtıcılık/övgü) sîgasıyla geldiğini, bunun Allah'ın idrakinin işitenlerin ve görenlerin idrakinden farklı ve üstün olduğunu göstermek için kullanıldığını açıklar. Ayrıca 'ma lehum min dûnihî min veliyy' ifadesindeki zamirin göklerin ve yerin ehline ait olduğunu, Allah'ın hükmünde ve kazasında hiç kimseyi ortak kılmadığını belirtir.

أبصر به وأسمع ذكر بصيغة التعجب للدلالة على أن أمره في الإدراك خارج عما عليه إدراك السامعين والمبصرين، إذ لا يحجبه شيء ولا يتفاوت دونه لطيف وكثيف وصغير وكبير وخفي وجلي