Zemahşerî'ye göre bu ayet, müşriklerin Peygamber'e semaya çıkması gibi imkânsız şartlar öne sürerek inanmayı reddetmelerini anlatır; bunların gerçek amacı iman etmek değil inat ve direnmedir, çünkü kendilerine hangi mucize gelse yine sihir diyeceklerdi. Ayetteki 'Rabbimi tenzih ederim' ifadesi, Peygamber'in bu tür teklifler karşısındaki hayretini ve şaşkınlığını dile getirir; çünkü o da diğer resuller gibi bir beşerdir ve mucizeler kendi elinde değil Allah'ın dilemesindedir.

وما كانوا يقصدون بهذه الاقتراحات إلا العناد واللجاج ، ولو جاءتهم كل آية لقالوا : هذا سحر

Bu müfessire göre kâfirlerin peygamberden Allah'ı veya melekleri getirmesini istemeleri talebine karşı 'sübhane rabbî' ifadesi, Allah'ın gelme, gitme gibi cisimlere ait niteliklerden münezzeh olduğunu bildirir; ayrıca Hz. Peygamber'in görevi sadece risaleti tebliğ etmek olup kendisinden istenen her mucizeyi getirmek risalet şartı değildir. Râzî bu ayeti hem ulûhiyet (Allah'a cisimlenme nispet edenlerin -müşebbihenin- reddi) hem de nübüvvet bahsinde kâfirlerin dalaletini gösteren bir delil olarak okur.

هذه الآيات من أدل الدلائل على أن المجيء والذهاب على الله محال لأن كلمة سبحان للتنزيه عما لا ينبغي ، وقوله سبحان ربي تنزيه لله تعالى عن شيء لا يليق به

Kurtubî bu bölümde müşriklerin peygamberden istedikleri mucizevi taleplere (altından ev, gökten inme vb.) verilen cevabı açıklıyor. Peygamber'in bu taleplere karşı 'Rabbimi tenzih ederim' demesinin, Allah'ın herhangi bir şeyden aciz olmadığını ve fiillerinde kimsenin O'na itiraz edemeyeceğini ifade ettiğini belirtiyor. Ayrıca peygamberin bir beşer olduğunu, kendisine vahyedilene tabi olduğunu ve önceki peygamberlerin de kavimlerinin istediği her mucizeyi getirmediklerini, sadece Allah'ın verdiği delillerle yetindiklerini vurguluyor.

قال سبحان ربي يعني النبي صلى الله عليه وسلم أي قال ذلك تنزيها لله عز وجل عن أن يعجز عن شيء وعن أن يعترض عليه في فعل

İbn Kesîr, ayette geçen ifadenin İbn Abbas, Mücahid ve Katade'den nakille 'zeheb' (altın) anlamına geldiğini, İbn Mesud'un kıraatinde de böyle olduğunu belirtir. Ayrıca Allah'ın kendi mülkü ve saltanatı hususunda kimsenin önüne geçemeyeceğini, dilediğini yapan olduğunu, Peygamber'in ise sadece risaleti tebliğ eden bir elçi olduğunu, istenen şeyin karara bağlanmasının Allah'a ait olduğunu açıklar. Bu bağlamda Hz. Peygamber'in Mekke'nin taşlarının altına çevrilmesi teklifini reddedip bir gün açlık bir gün tokluk yaşamayı tercih ettiğine dair bir hadis nakleder.

قال ابن عباس ومجاهد وقتادة هو الذهب وكذلك هو في قراءة ابن مسعود أو يكون لك بيت من ذهب أي تصعد في سلم ونحن ننظر إليك

Beydâvî'ye göre müşriklerin ileri sürdüğü art arda gelen imkânsız taleplere (göğün parça parça üzerlerine düşmesi, Allah ve meleklerin şahit/kefil olarak getirilmesi, altından bir ev, göğe çıkma, okunacak bir kitap indirme) karşı Peygamber'e verilen cevap 'sübhane rabbî' ifadesidir; bu ifade hem onların bu tekliflerine hayret hem de Allah'ın bu şekilde zorlanmasından, tahakküm edilmesinden veya kudretinde ortak kabul edilmesinden tenzih anlamı taşır. Peygamber'in 'ben ancak beşer bir resulüm' demesi, diğer resuller gibi kendisine de sadece Allah'ın gösterdiği ölçüde mucize verildiğini, ayetlerin kendi elinde olmadığını ve kavminin onu Allah'a karşı hükmedecek biri gibi zorlayamayacağını ifade eder.

قل سبحان ربي تعجبا من اقتراحاتهم أو تنزيها لله من أن يأتي أو يتحكم عليه أو يشاركه أحد في القدرة

Taberî bu ayette Peygamber'e kavminin ileri gelenlerinin ileri sürdüğü taleplerin (altından ev, göğe merdiven kurma, melekle gelme vb.) anlatıldığını belirtir. Bu isteklere cevap olarak Hz. Peygamber'in sadece bir beşer ve elçi olduğunu, bu tür olağanüstü işleri yapma gücünün ancak Allah'a ait olduğunu söylediğini açıklar. Ayrıca 'زخرف' kelimesinin burada 'altın' anlamına geldiğini ve bu görüşmenin Kureyş eşrafının Kâbe yanında toplanıp Peygamber'le tartışması sonucu gerçekleştiğini rivayetlerle destekler.

يقول: هل أنا إلا عبد من عبيده من بني آدم، فكيف أقدر أن أفعل ما سألتموني من هذه الأمور