Bu metne göre ayetteki 'kullarım' ifadesi, Allah'a itaat edip İblis'e karşı gelen mü'minleri ifade eder ve İblis'in bu kullar üzerinde hiçbir hüccet/otoritesi yoktur. Ayrıca ayetin devamında Hz. Muhammed'e hitaben, Rabbinin kendisine yeterli bir koruyucu ve işlerinin yürütücüsü olduğu, bu sebeple emrine boyun eğip müşriklere tebliğde bulunmasının ve kimseden korkmamasının gerektiği bildirilmektedir; çünkü Allah onun korunmasını ve yardımını üstlenmiştir.

إن عبادي الذين أطاعوني فاتبعوا أمري وعصوك يا إبليس ليس لك عليهم حجة

Bu müfessire göre metinde geçen ifade, kişilerin Allah'a sığınırken kendisine dayandıkları/güvendikleri bir şeye işaret etmektedir; yani istiâze (sığınma) fiilinde bir tevekkül/güvenme unsuru vardır.

لهم يتوكلون به في الاستعاذة منك

Bu müfessire göre Allah, İblis'e vesvese konusunda gücünün son noktasına kadar imkân vermiştir; bu durum insanın kalbinde şiddetli bir korkuya sebep olmuştur. Ayet, şeytan güçlü olsa da Allah'ın ondan daha güçlü ve kullarına herkesten daha merhametli olduğunu, şeytanın hile ve azdırmasından kulu koruyacağını bildirir. İkinci olarak ayet, korunmanın (ismet) ancak Allah'ın koruması ile gerçekleştiğini, insanın kendi başına sapıklık noktalarından kaçınmaya güç yetiremeyeceğini göstermektedir.

هذه الآية تدل على أن المعصوم من عصمه الله تعالى وأن الإنسان لا يمكنه أن يحترز بنفسه عن مواقع الضلالة

Kurtubî'ye göre bu metin, kastedilen 'âsım' ve 'hâfız' sıfatlarının, İblis'in aldatmasını kabulden koruyan ve onun tuzağı ile kötü hilesinden muhafaza eden bir anlam taşıdığını belirtir. Yani buradaki koruma, doğrudan şeytanın vesvesesine karşı bir siperlenme olarak açıklanmaktadır.

أي عاصما من القبول من إبليس وحافظا من كيده وسوء مكره

Beydâvî'ye göre 'ibâdî' ifadesi muhlis kulları ifade etmektedir ve 'إلا عبادك منهم المخلصين' ifadesindeki izafetin ve kayıtlamanın büyütülmesi, bu kulları özel olarak ayırt etmek içindir. Şeytanın onlar üzerinde hiçbir yetkisi yani onları saptırma gücü yoktur. Kulların gerçek anlamda şeytandan korunmak için Allah'a tevekkül etmesi de 'وكفى بربك وكيلا' ifadesiyle vurgulanmıştır.

عبادي يعني المخلصين، وتعظيم الإضافة والتقييد في قوله: إلا عبادك منهم المخلصين يخصصهم ليس لك عليهم سلطان أي على إغوائهم قدرة

İbn Kesîr, istiâzenin Allah'a sığınmak ve O'nun himayesine yapışmak olduğunu, bunun her türlü kötülüğü def etmek için yapıldığını belirtir. Şeytandan Allah'a sığınmanın anlamı, dinde veya dünyada zarar vermesinden, emredileni yapmaktan alıkoymasından veya yasaklananı yapmaya kışkırtmasından Allah'ın himayesine girmektir. İnsan şeytanına karşı iyilikle muamele edilmesi emredilirken, cin şeytanından ise istiâze edilmesi emredilmiştir, çünkü o rüşvet kabul etmez ve tabiatı itibariyle şerlidir.

والإستعاذة هي الإلتجاء إلى الله تعالى والإلتصاق بجانبه من شر كل ذي شر