Taberî, her köyün helâk edileceğine ilişkin ifadeyi, yeryüzündeki her köyün mutlaka bu türden bir bela veya ölümle karşılaşacağı şeklinde açıklar; rivayetlere göre bu ya toplu bir ölümle ya da kökten yok eden bir azapla gerçekleşir, özellikle emri terk edip peygamberleri yalanlayanlara uygulanır. Ayrıca 'mesturâ' (yazılmış) ifadesinin, Levh-i Mahfûz'da (Ümmü'l-Kitab) her olacak şeyin önceden yazılı olduğu anlamına geldiğini, bu bağlamda müminlerin akrabalık haklarının da bu kitapta belirlendiğini nakleder.

إذا ظهر الزنا والربا في أهل قرية أذن الله في هلاكها وقوله: يعني في الكتاب الذي كتب فيه كل ما هو كائن، وذلك اللوح المحفوظ

Zemahşerî, ayetteki helak ve azabın iki farklı türe işaret edebileceğini belirtir: ölüm ve topyekün yok oluş (istîsal) katil ve çeşitli azap türleriyle gerçekleşir. Ayrıca bir görüşe göre 'helak' salih/iyi beldeler için, 'azab' ise kötü/fasık beldeler için kullanılmıştır. Bunu desteklemek için Mukātil'den, Dahhâk b. Müzâhim'in tefsirine dair bir nakil aktarır: Mekke'nin Habeşliler tarafından harap edileceği, Medine'nin açlıkla, Basra'nın boğulmayla, Kûfe'nin Türkler eliyle, dağların yıldırım ve sarsıntılarla helak olacağı, Horasan'ın ise çeşitli azaplarla cezalandırılacağı belirtilmiştir.

وقيل : الهلاك للصالحة ، والعذاب للطالحة . وعن مقاتل : وجدت في كتب الضحاك بن مزاحم في تفسيرها : أما مكة فيخربها الحبشة ، وتهلك المدينة بالجوع ، والبصرة بالغرق ، والكوفة بالترك

Bu metin, kâfirlerin köylerinin (kurâ el-küffâr) sonunun iki durumdan birine varacağını belirtir: ya tam anlamıyla kökten yok edilme (ihlâk) ya da bundan daha aşağı derecede şiddetli bir azap, yani büyüklerinin öldürülmesi, Müslümanların onlara musallat kılınıp esir alınması, mallarının ganimet edilmesi ve cizye alınması şeklinde tezahür eden bir ceza. Ardından bu hükmün kesin olarak gerçekleşecek bir hüküm olduğu belirtilir.

إما الاستئصال بالكلية وهو المراد من الإهلاك أو بعذاب شديد دون ذلك من قتل كبرائهم وتسليط المسلمين عليهم بالسبي واغتنام الأموال وأخذ الجزية

Kurtubî bu ayette geçen 'köylerin helâki'nin, o köydeki halkın durumuna göre değiştiğini nakleder: Salih olanlar için helâk ölümle, kötü olanlar için ise azapla gerçekleşir. Ayrıca İbn Mesud'dan, bir beldede zina ve riba yayıldığında Allah'ın o beldenin helâkine izin verdiği rivayetini aktarır. Bu çerçevede 'zalime bir köy' ifadesinin, halkı zulüm işleyen her köyü kapsadığı, müşriklerin de bundan sakınması gerektiği belirtilir. Son olarak 'mesturâ' kelimesinin 'Levh-i Mahfuz'da yazılmış' anlamına geldiği, bunun dilbilimsel kökeni (sitr/satır) ile açıklanır.

قال مقاتل : أما الصالحة فبالموت وأما الطالحة فبالعذاب وقال بن مسعود : إذا ظهر الزنى والربا في قرية أذن الله في هلاكهم

İbn Kesîr, ayette geçen hükmün, akraba mirasçıların (ulü'l-erham) birbirlerine önceliği kuralının, ilk yazılmış Kitap'ta takdir edilmiş, değişmez ve bozulmaz bir hüküm olduğunu belirtir. Allah bir dönemde bunun aksini meşru kılmış olsa da bunda büyük bir hikmet vardır ve Allah bunun ezelî kaderinde ve kaderî-şerî hükmünde geçerli olana nesh edileceğini bilmektedir.

حكم من الله مقدر مكتوب في الكتاب الأول الذي لا يبدل ولا يغير قاله مجاهد وغير واحد وإن كان تعالى قد شرع خلافه في وقت لماله في ذلك من الحكمة البالغة

Beydâvî'ye göre Allah'ın kıyametten önce her kasabayı helak edici veya şiddetli azapla cezalandırıcı olması, bu hükmün Levh-i Mahfuz'da yazılı olmasındandır. Kureyş'in istediği türden mucizelerin gönderilmemesinin sebebi, öncekilerin (Âd, Semûd gibi) bu tür ayetleri yalanlamış olmaları ve gönderilse Kureyş'in de aynı şekilde yalanlayıp helake müstahak olacak olmasıdır; ancak onlardan iman edecek veya iman edecek biri doğuracak kimseler bulunduğundan köklerinin kazınmaması takdir edilmiştir. Semûd'a verilen dişi deve örneği, mucizelerin ancak korkutma amacıyla gönderildiğini gösterir.

لأن منهم من يؤمن أو يلد من يؤمن