Taberî, ayetteki hitabın lafzen Peygamber'e (s.a.v.) yönelik olmasına rağmen, anlam itibariyle mükellef olan tüm kullara şamil olduğunu belirtir. Ayrıca Kurazî'den nakille, ifadenin 'Allah'ın nimeti içindeyken kınanmış olma' anlamına geldiğini aktarır.

وهذا الكلام وإن كان خرج على وجه خطاب الله للنبي صلى الله عليه وسلم، فهو معني به جميع من لزمه التكليف من عباد الله جل وعز

Râzî'ye göre 'fetakʼud' ifadesi 'kalma, sürekli olma' anlamındadır; kişi kınanmış ve yardımsız bırakılmış halde kalır demektir. Ayrıca bu tabir, kınanan kişinin yaptığına pişman olup düşünerek oturması anlamına da gelebilir; bir başka yorumda ise ayakta durma hayırları elde etme kudretine, oturma/kalma ise bu kudretin yokluğuna ve acizliğe kinaye olarak kullanılmıştır. Son olarak Vâhidî'nin dilbilimsel açıklamasına göre 'fetakʼud' fiilinin merfû/mansûb oluşu, nehiyden sonra fâ harfinin cevabı olarak 'en' takdiriyle izah edilir.

أن معناه : المكث أي فتمكث في الناس مذموما مخذولا ، وهذه اللفظة مستعملة في لسان العرب والفرس في هذا المعنى

Kurtubî'ye göre bu metinde geçen hitap zahiren Hz. Peygamber'e (sav) yöneliktir, fakat asıl kastedilen onun ümmetidir. Bir başka görüşe göre ise hitap genel olarak insana yöneliktir; yani kişinin ne bir yardımcısı ne de bir dostu/velisi kalmayacağı anlatılmaktadır.

الخطاب للنبي صلى الله عليه وسلم والمراد أمته وقيل : الخطاب للإنسان أي تبقى لا ناصر لك ولا وليا

İbn Kesîr'e göre 'mahzûlâ' (yardımsız bırakılmış) ifadesi Allah'a şirk koşmanın karşılığıdır; çünkü Allah şirk koşan kişiye yardım etmez, onu ibadet ettiği ortağa havale eder ve o ortak da ona ne zarar ne fayda verecek güce sahiptir. Zira zarar ve faydayı elinde bulunduran tek varlık, ortağı olmayan Allah'tır.

لأن الرب تعالى لا ينصرك بل يكلك إلى الذي عبدت معه وهو لا يملك لك ضرا ولا نفعا لأن مالك الضر والنفع هو الله وحده لا شريك له

Beydâvî'ye göre Allah'ın insanları dünyada rızıkta birbirine üstün kılması, ahiretteki üstünlük derecelerinin daha büyük olduğunu göstermek içindir; çünkü ahirette cennet dereceleri ve cehennem tabakaları arasındaki fark dünyadakinden daha büyüktür. 22. ayetteki hitap zahiren Peygamber'e (s.a.v.) yönelikse de asıl kastedilen onun ümmeti veya her bireydir; 'fetak'ude' ifadesi ya 'aciz kalma' ya da 'kılıcın bilene bilene mızrak gibi keskinleşmesi' anlamındaki Arap deyiminden alınmıştır. 'Mezmûmen mahzûlen' ifadesi ise kişinin hem meleklerin ve müminlerin kınamasını hem de Allah'tan gelen yalnız bırakılmayı üzerine toplamasını ifade eder; bunun zıt anlamıyla, tevhid ehlinin övülen ve yardım gören biri olacağı anlaşılır.

فتقعد فتصير من قولهم شحذ الشفرة حتى قعدت كأنها حربة، أو فتعجز من قولهم قعد عن الشيء إذا عجز عنه. مذموما مخذولا جامعا على نفسك الذم من الملائكة والمؤمنين والخذلان من الله تعالى، ومفهومه أن الموحد يكون ممدوحا منصورا