Taberî bu ayeti, Allah'ın Hz. Muhammed'i yalanlayan Kureyş müşriklerine yönelik bir tehdit ve uyarısı olarak yorumlar; eğer inkarlarına devam ederlerse, kendilerinden önceki Nuh'tan sonra gelip Allah'ın ayetlerini inkar eden nesillerin başına gelen azabın onların da başına geleceğini belirtir. Ayrıca ayetteki 'bi-rabbike' ifadesindeki 'ba' harfinin, Arap dilinde medih/zem ifade eden isimlere dahil olan bir 'ba' olduğunu, bunun Rabbin kullarının günahlarını bilmesi konusundaki övgüyü (medih) gösterdiğini açıklar. Son olarak 'karn' kelimesinin süresi hakkında farklı rivayetler (120 yıl, 100 yıl, 40 yıl) nakleder.

أدخلت الباء في قوله: {بربك} وهو في محل رفع، لأن معنى الكلام: وكفاك ربك، وحسبك ربك بذنوب عباده خبيرا، دلالة على المدح، وكذلك تفعل العرب في كل كلام كان بمعنى المدح أو الذم

Zemahşerî bu ayette (İsrâ 16-17 bağlamında) 'أمرنا' kıraatinin farklı okunuşlarını ele alır: 'آمرنا' şeklinde okunursa 'emretmek'ten gelir ve helâk edilen toplumların önce emredilip sonra günahkâr olduklarını, 'أمرنا' ise 'أمر إمارة' (yöneticilik/hükümranlık) kökünden olup Allah'ın onları emirler/sultanlar kıldığı anlamına gelebileceğini belirtir. Bu okuma farkı, helâkin sebebinin günahlar olduğu ve Allah'ın bu günahları bilip cezalandırdığı fikrini pekiştirir. Ayrıca 'تحس' ve 'تسمع' kıraatleri ile 'ركز' kelimesinin (gizli ses, mızrağın toprağa gömülmesi, gömülü mal) dilsel köklerine dair açıklamalar yapılır.

وقرىء : ( آمرنا ) من أمر وأمره غيره . ( وأمرنا ) بمعنى أمرنا . أو من أمر إمارة ، وأمره الله . أي : جعلناهم أمراء وسلطناهم

Bu müfessire göre âyet, Allah'ın kullarının halleri hakkındaki bilgisinin tam, kudretinin kâmil olduğunu ve zulümden münezzeh bulunduğunu bildirir; bu üç sıfatın birleşimi itaat ehli için büyük bir müjde, küfür ve isyan ehli için ise büyük bir korku kaynağıdır. Ayrıca ayetteki 'بربك' ifadesindeki bâ harfinin gramer açısından fonksiyonu tartışılır; bu harfin ancak medih veya zem bildiren durumlarda merfû kelimeye girebileceği belirtilir.

ومجموع هذه الصفات الثلاث أعني العلم التام ، والقدرة الكاملة ، والبراءة عن الظلم بشارة عظيمة لأهل الطاعة . وخوف عظيم لأهل الكفر والمعصية .

Bu müfessire göre ayetteki ifade, kendilerinden önce inkâr eden nice toplulukların başına helak ve yıkımın (bevâr) geldiğini bildirmekte, bu yolla Mekke kâfirleri tehdit edilip korkutulmaktadır.

أي كم من قوم كفروا حل بهم البوار يخوف كفار مكة

İbn Kesîr'e göre bu ayette geçmiş kavimlerin helakinin anlatılması, Arap müşrikleri için büyük bir uyarı taşımaktadır; çünkü önceki peygamberleri yalanlayanların başına gelen azap ve ceza belliyken, Hz. Muhammed'i yalanlayıp daha büyük bir günah işleyen bu müşriklerin durumunun ne olacağı sorgulanmalıdır. Ayrıca Allah'ın kullarının tüm iyi ve kötü amellerini bilip hiçbir şeyin O'na gizli kalmayacağı belirtilmektedir.

وفي هذا إنذار عظيم لمشركي العرب الذين كذبوا سيد الرسل وخاتم الأنبياء والمرسلين فإنه إذا كان قد أصاب من كذب بتلك الرسل ما ذكره الله تعالى من العذاب والنكال فماذا ظن هؤلاء وقد ارتكبوا أكبر من أولئك

Beydâvî'ye göre ayet, Nûh'tan sonra Âd ve Semûd gibi nice kavimlerin helâk edildiğini, Allah'ın kullarının hem gizli hem açık günahlarından haberdar olduğunu bildirir. Dünya hayatını isteyen kimseye, dilediği ölçüde ve dilediği kişilere dünyalık verilir; ancak bu herkesin istediğine kavuşacağı anlamına gelmez, çünkü işin özü Allah'ın meşîet ve iradesine bağlıdır. Sonunda böyle kimseye cehennem hazırlanmıştır; oraya kınanmış ve Allah'ın rahmetinden kovulmuş olarak girecektir.

من كان يريد العاجلة مقصورا عليها همه. عجلنا له فيها ما نشاء لمن نريد قيد المعجل والمعجل له بالمشيئة والإرادة لأنه لا يجد كل متمن ما يتمناه، ولا كل واجد جميع ما يهواه وليعلم أن الأمر بالمشيئة والهم فضل.