Bu müfessire göre ayet, Allah'ın hakiki yaratıcı ve rızık verici olduğunu, buna karşılık O'ndan başka tapınılan putların hiçbir şey yaratamadığını ve tapanlarına ne zarar ne fayda verebildiğini ifade eder. Ayette geçen 'men' (kim) edatının akıllı varlıklar için kullanılması gerekirken burada putlar için kullanılmasının sebebi, yaratan ile yaratmayan arasındaki karşılaştırmanın (tefsîl) gerekliliğidir.

والله هو الخالق الرازق، وهذه الأوثان التي تعبد من دون الله تخلق ولا تخلق شيئا، ولا تملك لأهلها ضرا ولا نفعا

Verilen ham metin, teknik bir hata veya eksik aktarım nedeniyle anlamlı bir tefsir içeriği barındırmamaktadır; sadece ayet numarası, sure adı ve ayetin bir bölümünün kısmi ifadesi görülmektedir. Bu haliyle Zemahşerî'nin bu ayet hakkındaki görüşünü özetlemek mümkün değildir.

أفمن يخلق كمن

Bu metinde Râzî, ayetin putperestlere karşı bir ilzam (susturma) amacı taşıdığını belirtir: gerçek yaratıcı olan Allah ile hiçbir şey yaratamayan cansız putlar, ilahlık ve ibadete konu olma bakımından eşit tutulamaz. Ayrıca bazı Ehl-i Sünnet alimlerinin bu ayeti kulun kendi fiillerinin yaratıcısı olmadığına delil getirdiğini, Mu'tezile'nin ise buna itiraz ederek ayetin sadece büyük yaratma fiilleriyle ilgili olduğunu, kulun kendi fiillerini yaratma gücüne sahip olmasının bu ayetle çelişmediğini savunduğunu aktarır.

احتج بعض أصحابنا بهذه الآية على أن العبد غير خالق لأفعال نفسه فقال : إنه تعالى ميز نفسه عن سائر الأشياء التي كانوا يعبدونها بصفة الخالقية

Bu müfessire göre metinde geçen zamir/işaret 'Allah'ı değil, putları kastetmektedir. Yani ifade, Allah Teâlâ'nın kendisine değil, müşriklerin taptığı sahte ilahlara yönelik bir atıf içermektedir.

هو الله تعالى يريد الأصنام

İbn Kesîr'e göre bu metin, Allah'ın kullarına verdiği nimetlerin çokluğuna ve onlara olan ihsanına dikkat çekmesiyle ilgilidir; ayet bu uyarı ve hatırlatma bağlamında zikredilmiştir.

ثم نبههم على كثرة نعمه عليهم وإحسانه إليهم فقال الآية

Beydâvî'ye göre bu ayet, sayısız kanıtlarla Allah'ın kudretinin kemâline ve hikmetinin sınırsızlığına delalet ettikten sonra, yaratma fiilinde eşi olmayan Allah'a şirk koşulmasının bir reddi/kınamasıdır. Ayette söz sırası normalde 'yaratamayan yaratan gibi midir' şeklinde olması gerekirken tersine çevrilmiştir; bu, müşriklerin ilâh edindikleri şeyleri Allah'a ortak kılarak onları aciz mahlukat sınıfına benzetmelerine bir işarettir. 'Yaratmayan' ifadesiyle Allah'tan başka tapılan her şey kastedilmekte, bunlara akıl sahibi (ulü'l-ilm) muamelesi yapılması ise ilâh isimlendirmesinin gerektirdiği bir mecaz veya mübalağa olarak açıklanmaktadır.

وكان حق الكلام أفمن لا يخلق كمن يخلق، لكنه عكس تنبيها على أنهم بالإشراك بالله سبحانه وتعالى جعلوه من جنس المخلوقات العجزة شبيها بها