Bu müfessire göre Allah yeryüzüne sabit dağlar yerleştirmiştir ki yer insanlarla birlikte sarsılıp sağa sola hareket etmesin, aksine üzerindekileri sakin ve durağan tutsun. Yerin yaratıldığında sarsılmaya meyilli olduğu, dağların yaratılmasıyla bu sarsıntının önlendiği; ayrıca nehirlerin de dağlara atfen zikredildiği ve 'sübül' kelimesinin insanların ihtiyaçları için yeryüzünde geçtikleri yollar anlamına geldiği belirtilmiştir.

لما خلقت الأرض كادت تميد، فقالوا: ما هذه بمقرة على ظهرها أحدا فأصبحوا وقد خلقت الجبال، فلم تدر الملائكة مم خلقت الجبال

Zemahşerî'ye göre 'كراهة أن يميل بكم' ifadesi, dağların yerin sarsılıp insanları sallamaması için yaratıldığını belirtir; 'مائد' kelimesi gemide sarsılan kişiyi ifade eden bir kökten gelir. Ayrıca yerin önce sabit olmadan sallanan bir yapıda yaratıldığı, sonra dağlarla sabitlendiğine dair bir rivayet nakledilir. 'أنهارا' ifadesinin 'ألقى' fiiline bağlanması ise 'ألقى' fiilinin 'جعل' (yapmak/kılmak) anlamı taşımasıyla açıklanır.

كراهة أن يميل بكم وتضطرب والمائد : الذي يدار به إذا ركب البحر . قيل : خلق الله الأرض فجعلت تمور ، فقالت الملائكة : ما هي بمقر أحد على ظهرها ، فأصبحت وقد أرسيت بالجبال

Bu metinde Râzî, Nahl 15. ayetteki 'أن تميد بكم' ifadesinin dilbilimsel yorumunu tartışır; Kûfeliler bunu 'lâ' harfinin hazfedilmesiyle 'lüellâ temîde bikum' (sizi sarsmaması için) şeklinde okurken, Basralılar aynı anlamı 'kerâhiyyete en temîde bikum' (sizi sarsmasından kaçınma amacıyla) şeklinde açıklar ve 'lâ'nın gizlenmesini kabul etmez. Ayrıca İbn Abbas'tan nakledilen görüşe göre Allah yeri su üzerine yayınca gemi gibi sallanmış, sonra dağlarla onu sabitleştirmiştir.

أي لئلا . والوجه الثاني : وهو قول البصريين معناه : أنزلناه كراهة أن تقولوا ولا يجيزون إضمار ( لا ) فإنه لا يجوز أن يقال : جئت أن أكرمك بمعنى : أن لا أكرمك

Kurtubî'ye göre ayette geçen 'ravâsî', yeryüzünün sallanmasını (meyd) önlemek için sabit kılınan dağları ifade eder. Bu görüşü desteklemek için yerin yaratıldığında sallandığı, meleklerin bundan şikayet ettiği ve Allah'ın dağları yerleştirmesiyle sakinleştiği yönündeki rivayetleri (Vehb b. Münebbih, Ali b. Ebî Tâlib ve Tirmizî'nin naklettiği hadis) aktarır. Ayrıca bu ayette Allah'ın sebepleri kullanmasına dair açık bir delil bulunduğunu, oysa dağlar olmaksızın da yeri sakin kılmaya kadir olduğunu belirtir.

وفي هذه الآية أدل دليل على استعمال الأسباب وقد كان قادرا على سكونها دون الجبال وقد تقدم هذا المعنى

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'ın yeryüzünde kulların rızkı için akan nehirler yarattığını anlatır; bu nehirler bir yerden başka bir yere akarak bir bölgeden çıkıp taşları, ovaları ve dağları aşarak kendisine tahsis edildiği bölgeye ulaşır. Ayrıca yeryüzünde şehirler arası geçit veren yollar (sübül) kılındığını, dağların da yeri sağlamlaştırıp sarsıntıdan koruma amacıyla yaratıldığını belirtir.

أي جعل فيها أنهارا تجري من مكان إلى مكان آخر رزقا للعباد ينبع في موضع وهو رزق لأهل موضع آخر فيقطع البقاع والبراري والقفار ويخترق الجبال والآكام فيصل إلى البلد الذي سخر لأهله

Beydâvî'ye göre yeryüzü yaratıldığında hafif ve basit tabiatlı, küre şeklinde olup felekler gibi dönmeye ya da en küçük bir sebeple sarsılmaya müsaitti; dağlar üzerine yaratılınca ağırlıklarıyla merkeze doğru yönelip yeryüzünü sarsıntıdan koruyan kazıklar gibi işlev gördü. Bu görüşe ek olarak bir rivayet zikredilir: Allah yeri yarattığında sallanmaya başlamış, melekler kimsenin üzerinde durmayacağını söylemiş, sabahleyin ise dağlarla sabitlenmiş halde bulunmuştur.

فلما خلقت الجبال على وجهها تفاوتت جوانبها وتوجهت الجبال بثقلها نحو المركز فصارت كالأوتاد التي تمنعها عن الحركة. وقيل لما خلق الله الأرض جعلت تمور فقالت الملائكة: ما هي بمقر أحد على ظهرها فأصبحت وقد أرسيت بالجبال.