وَعَلَى ٱلَّذِينَ هَادُوا۟ حَرَّمْنَا مَا قَصَصْنَا عَلَيْكَ مِن قَبْلُ وَمَا ظَلَمْنَٰهُمْ وَلَٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
“Und denjenigen, die dem Judentum angehören, haben Wir das verboten, worüber Wir dir zuvor berichtet haben. Und nicht Wir haben ihnen Unrecht getan, sondern sie haben sich selbst Unrecht zugefügt.” — Bubenheim & Elyas
Verilen ham metin, tefsir içeriği açısından anlamlı bir görüş içermemektedir; sadece Enâm sûresine yapılan kısa bir atıf ve sayfa/numara işaretlerinden ibarettir. Bu nedenle metinden ayet hakkında Zemahşerî'nin görüşünü özetlemek mümkün değildir.
يعني في سورة الأنعامBu kısa metin parçası, ayette geçen bir hususun daha önce En'âm sûresinde zikredilmiş olduğunu belirtmekle sınırlıdır; ardından müfessir bir sonraki ifadeye geçişi haber vermektedir. Bağımsız bir yorum içermemekte, sadece atıf ve geçiş cümlesi niteliğindedir.
وهو الذي سبق ذكره في سورة الأنعام . ثم قال تعالى :Bu kısa metin parçası, ele alınan konunun Enam Suresi'nde de geçtiğine işaret etmektedir; müstakil bir yorum içermeyip bir atıf/gönderme niteliğindedir.
أي في سورة الأنعامİbn Kesîr bu ayeti açıklarken konuyla ilgili meselenin daha önce En'âm suresinde geçtiğine işaret etmekte ve okuyucuyu o pasaja yönlendirmektedir.
أي في سورة الأنعام في قولهBeydâvî'ye göre bu ayet, Yahudilere haram kılınan şeylerin daha önce En'âm suresinde zikredilen (tırnaklı hayvanlar gibi) şeyler olduğunu belirtir. Bu haram kılma bir zulüm değildir; aksine onlar kendi işledikleri günahlar sebebiyle bu şekilde cezalandırılmışlardır. Ayette diğer ümmetlerden farklı olarak onlara yönelik haram kılmanın hem zarar önleme hem de cezalandırma amacı taşıdığına dair bir işaret bulunmaktadır.
وما ظلمناهم بالتحريم. ولكن كانوا أنفسهم يظلمون حيث فعلوا ما عوقبوا به عليه، وفيه تنبيه على الفرق بينهم وبين غيرهم في التحريم وأنه كما يكون للمضرة يكون للعقوبة.Bu parça, ele alınan hususun Enam suresinde geçtiğini belirten rivayet zincirlerini aktarmaktadır. İkrime ve Katade'den nakledilen rivayetler, Allah'ın Enam suresinde belirli bir kıssayı zikrettiğine işaret etmektedir. Metin esasen bir isnad/rivayet aktarımı niteliğindedir, ayetin içeriğine dair doğrudan bir tefsir açıklaması bu parçada yer almamaktadır.
ما قص الله تعالى في سورة الأنعام حيث يقولGemeinsamkeiten
Zemahşerî, Fahreddin er-Râzî, Kurtubî, İbn Kesîr ve Taberî'nin alıntıları, ayetin konusunun daha önce En'âm sûresinde geçtiğine dair bir çapraz atıftan ibaret olup müstakil bir tefsir içermediği konusunda birleşmektedir. Beydâvî ise bu atfı somutlaştırarak Yahudilere haram kılınan şeylerin En'âm'da zikredilenlerle aynı olduğunu belirtir.
Unterschiede
Aradaki fark asıl bir yorum farkı değil, alıntılanan metin parçalarının kapsamına dair bir farktır: Taberî'nin metni İkrime ve Katade'den gelen rivayet zincirlerine odaklanırken, diğerleri sadece kısa bir gönderme cümlesi sunar. Beydâvî tek başına, atfın içeriğini açarak haram kılmanın hem zarar önleme hem cezalandırma boyutuna dair bir yorum eklemiştir; bu, onun dirayet tefsirindeki analitik yaklaşımının bir yansıması olabilir.
Historischer Kontext
Taberî'den Beydâvî'ye uzanan süreçte rivayet ağırlıklı aktarımdan (Taberî) daha analitik, sebep-sonuç ilişkisi kuran bir okumaya (Beydâvî) doğru bir eğilim görülebilir; ancak elimizdeki bu parçalar çok kısa olduğundan kesin bir dönemsel evrim iddiası temellendirilemez. Çapraz atıf yöntemi ise tüm dönemlerde sabit bir tefsir tekniği olarak sürmüştür.
Kur'an'ın farklı sûrelerinde aynı konuya tekrar tekrar işaret etmesi, ilim ve öğrenmede bütünlüklü bakabilmenin, bir konuyu tek bir yerden değil farklı bağlamlarla ilişkilendirerek kavramanın önemine dikkat çekebilir. Bu durum, günümüzde de bilgiye sabırla ve bütüncül bir yaklaşımla yaklaşmanın, aceleci tek yönlü yorumlardan kaçınmanın kıymetini hatırlatan bir eğitim anlayışına ışık tutabilir.
KI-Analyse — keine Fatwa oder Urteil, noch nicht durch Fachprüfung freigegeben