Taberî bu bölümde, kıraat farklılıklarından 'yubeşşirûne' türü kelimelerdeki teşdid ve tahfif okuyuşlarının anlam açısından farklılık taşımadığını, ikisinin de aynı manaya geldiğini savunuyor. Muaz el-Kûfî'den nakledilen, teşdid ile tahfif arasında anlam farkı bulunduğu iddiasını, dil ehlinden sahih bir yolla desteklenmediği için reddediyor. Ayrıca ayetteki 'kibr' ifadesinin, kişinin kendi yaşlılığına ve karısının yaşlılığına duyduğu hayreti ifade ettiğini belirtiyor.

فلم نجد أهل العلم بكلام العرب يعرفونه من وجه صحيح، فلا معنى لما حكي من ذلك عنه

Zemahşerî'ye göre İbrahim'in 'fe-bime tübeşşirûn' ifadesi, yaşlılıkla birlikte çocuk müjdesinin âdet üzere hayret ve inkâr edilecek bir şey olması sebebiyle taaccüb anlamı taşır. Ona göre bu soru, aslında kendisine gerçek anlamda bir müjde verilmediğini, çünkü böyle bir şeyin müjdesinin 'hiçbir şeyle müjde vermemek' gibi olduğunu ifade eder. Alternatif olarak sorunun 'bişâret'e değil de müjdenin yolu/tarzına yönelik olabileceğini, çünkü âdette müjdenin böyle bir yolu bulunmadığını belirtir.

أي : أن الولادة أمر عجيب مستنكر في العادة مع الكبر هي ما الاستفهامية دخلها معنى التعجب ، كأنه قال : فبأي أعجوبة تبشرونني

Bu bölümde müfessir, doğrudan ayetin anlamına dair bir görüş değil, dilbilgisel bir kaideden bahsetmektedir: 'مَه' gibi istifham edatlarına bitişen 'مَا' harflerinin, vakıf (duraklama) halinde sonuna bir 'هاء' harfi eklenerek okunduğunu belirtmektedir. Bunu 'فَبِمَهْ' ve 'لِمَهْ' örnekleriyle açıklamaktadır.

والوقف على هذه الحروف يكون بالهاء نحو : فبمه ، ولمه

Kurtubî bu ayette, İbrahim'in meleklere 'bana kendisiyle mi müjde veriyorsunuz' şeklindeki hayret ifadesini dilbilimsel açıdan ele alır. 'أن' harfinin masdariyye olduğunu, 'فبم تبشرون' ifadesinin ise gerçek bir soru değil tacüb (şaşkınlık) ifade eden bir istifham olduğunu belirtir; ayrıca bunun hakiki bir soru olabileceği görüşünü de nakleder. Metnin büyük bölümü ise 'تبشرون' kelimesinin farklı kıraatlerini (Hasen, A'meş, Nâfi', İbn Kesîr, İbn Muhaysın ve diğerlerinin okuyuşlarını) aktarmaya ayrılmıştır.

فبم تبشرون استفهام تعجب وقيل : استفهام حقيقي وقرأ الحسن توجل بضم التاء والأعمش بشرتموني بغير ألف ونافع وشيبة تبشرون بكسر النون والتخفيف

İbn Kesîr, meleklerin İbrahim'e verdiği müjdenin (İshak'ın doğumu) kesinlik ve tekrar bildirimi taşıdığını, bu müjdenin bir bişaretten sonra ikinci bir bişaret olarak geldiğini belirtir. Ayrıca bu müjdenin geldiği sırada İbrahim'in daha önce İsmail'in dünyaya geldiğini, aralarında on üç yıl fark bulunduğunu hatırlatır.

فأجابوه مؤكدين لما بشروه به تحقيقا وبشارة بعد بشارة مع أنه كان قد ولد له قبله إسماعيل بثلاث عشرة سنة

Beydâvî'ye göre İbrahim'in 'bana yaşlılık dokunmuşken mi beni müjdeliyorsunuz' sözü, ya bu haldeyken çocuk müjdesine duyduğu şaşkınlığı ya da böyle bir durumda müjde verilmesine yönelik bir itirazı ifade eder. Melekler ise verdikleri müjdenin kesin gerçekleşecek bir hak, şüphesiz bir gerçek olduğunu bildirmiş, İbrahim'in bu şaşkınlığının Allah'ın kudretine değil, alışılmış âdete dayandığını belirtmiştir. Bu müfessire göre 'Rabbinin rahmetinden ancak sapıklar ümitsizliğe düşer' ifadesi, Allah'ın rahmetinin genişliğini ve ilim-kudretinin kemâlini bilmeyenlerin doğru yoldan sapmış olduklarını gösterir.

وكان استعجاب إبراهيم عليه السلام باعتبار العادة دون القدرة ولذلك: قال ومن يقنط من رحمة ربه إلا الضالون المخطئون طريق المعرفة فلا يعرفون سعة رحمة الله تعالى وكمال علمه وقدرته