Taberî'ye göre bu ayet, cehenneme giren müşriklerin azabın geri alınmasını ve dünyada tövbe etme fırsatı için mühlet verilmesini talep etmelerine Allah'ın verdiği cevaptır. Kendilerine dünyadan ahirete geri dönüşün ve yeniden yemin edip iman etmelerinin mümkün olmadığı, sadece öleceklerini ama artık diriltilmeyeceklerini söylemeleri üzerinden bir kınama (takrî') anlatılır. Ayrıca ayetteki fiilin ref' veya nasb ile okunabileceği, emrin cevabı olmayıp istinaf olduğu dil tahliliyle açıklanır.

وهذا تقريع من الله تعالى ذكره للمشركين من قريش بعد أن دخلوا النار بإنكارهم في الدنيا البعث بعد الموت، يقول لهم إذ سألوه رفع العذاب عنهم وتأخيرهم لينيبوا ويتوبوا

Zemahşerî'ye göre ayette geçen 'gün', 'inzâr' fiilinin ikinci mef'ûlü olarak kıyamet günüdür; ancak dünyaya geri döndürülüp yakın bir süre mühlet verilmesi talebi, davete icabet ve resullere tabi olma konusunda eksik bıraktıklarını telafi etme isteğidir. Alternatif olarak 'gün' ifadesi, azabın acilen geldiği helak günü veya şiddetli sekerat ve meleklerle müjdesiz karşılaşmayla ölüm günü olarak da yorumlanabilir; bu durumda kişiler o gün Rablerinden yakın bir süreye kadar erteleme isteyeceklerdir. Ayrıca 'قبلا' kelimesinin 'apaçık/gözle görme' anlamında olduğu, farklı kıraatlerde 'kabilün'ün çoğulu olarak 'türler' veya 'karşıdan gelen/istikbal eden' anlamlarına da gelebileceği belirtilmiştir.

ومعنى ردنا إلى الدنيا وأمهلنا إلى أمد وحد من الزمان قريب ، نتدارك ما فرطنا فيه من إجابة دعوتك واتباع رسلك

Bu müfessire göre 'inzar' ayette geçen ve önceki ayette anlatılan (gözlerin dikilmesi, başları dik koşuşturma gibi) kıyamet gününün azabıyla korkutmadır; müfessirlerin çoğu bunun kıyamet günü olduğunda ittifak etmiştir, Ebu Müslim'in bunu görme/müşahede haline hamletmesi ise metnin zahirine aykırıdır. Ayrıca ayette geçen dünyaya dönüş talebiyle ilgili iki görüş nakledilir: bazıları kaçırdıkları şeyleri telafi için dönmek istediklerini, bazıları ise teklif haline (peygamberlere itaat etme fırsatına) dönmeyi talep ettiklerini söylemiştir. Son olarak 'tebdil' kelimesi hem zatın devam edip sıfatının değişmesi hem de eski zatın yok olup yeni bir zatın oluşması anlamına gelebileceği, dilde ilk anlamın kullanımının cevaz taşıdığı belirtilir.

والمفسرون مجمعون على أن قوله : هو يوم القيامة ، وحمله أبو مسلم على أنه حال المعاينة ، والظاهر يشهد بخلافه

Kurtubî, İbn Abbas'tan naklen, ayette geçen 'gün' ifadesinin kıyamet günü olduğunu ve Mekke halkının bu günden korkutulduğunu belirtir. Bu gün özellikle azap günü olarak zikredilmiştir, oysa aynı gün mükafat günü de olmasına rağmen, çünkü söz asiler için bir tehdit üslubuyla gelmiştir. Onlar o gün 'bize mühlet ver' diyerek İslam'a girmek için erteleme isteyeceklerdir.

أراد أهل مكة وهو يوم القيامة أي خوفهم ذلك اليوم وإنما خصهم بيوم العذاب وإن كان يوم الثواب لأن الكلام خرج مخرج التهديد للعاصي

İbn Kesîr'e göre bu ifade, dünyadan âhirete geçiş/intikal olmaksızın kalınacağını anlatmaktadır; yani insanların bu durumdan başka bir hâle veya yere intikallerinin bulunmadığı vurgulanmaktadır.

أي مالكم من انتقال من الدنيا إلى الآخرة

Beydâvî'ye göre 'yevm el-azâb' kıyamet günü veya ölüm günü anlamına gelir; ölüm günü zulmedenlerin azap günlerinin ilkidir. Zalimler kendilerine kısa bir süre daha mühlet verilmesini isteyecekler; bu talep azabın geciktirilmesi, dünyaya geri döndürülmeleri veya ecellerinin ertelenip iman edip peygamberlere icabet edecekleri kadar bir süre yaşatılmaları anlamına gelebilir. Ayrıca dünyada daim kalıp asla yok olmayacaklarına dair önceden yemin ettikleri hatırlatılır; bu yeminin gurur ve şımarıklıktan kaynaklandığı veya onların sağlam binalar yapıp uzun emeller beslemelerinin bu yemine delalet ettiği belirtilir.

ولعلهم أقسموا بطرا وغرورا أو دل عليه حالهم حيث بنوا شديدا وأملوا بعيدا