Bu metinde Taberî, ayette geçen 'yushabûne' (sürüklenirler) ifadesini, dünyada kitabı (Kur'an'ı) yalanlayanların kıyamet günü azap zebanileri tarafından kaynar suya (hamîm) sürükleneceği şeklinde açıklar. Hamîmin, sıcaklığı son noktasına ulaşmış, en yüksek derecede kaynayan su olduğunu belirtir. Ayrıca 'eğer şaşıyorsan' ifadesinin, öldükten sonra dirilmeyi, mükafat ve cezayı inkar edenlerin durumuna işaret ettiğini söyler.

يسحب هؤلاء الذين كذبوا في الدنيا بالكتاب زبانية العذاب يوم القيامة في الحميم، وهو ما قد انتهى حره، وبلغ غايته

Zemahşerî'ye göre burada Hz. Peygamber'e hitaben kâfirlerin öldükten sonra dirilmeyi inkâr eden sözlerine duyulan taaccüp dile getirilmektedir; göklerin ve yerin yaratılması gibi büyük şeyleri yaratmaya güç yetiren ve bunu yaratırken aciz kalmayan bir varlık için yeniden diriltmenin en kolay ve en basit iş olacağından, onların bu inkârı şaşılacak şeylerden biri olarak nitelendirilir. Ayrıca 'أن كنا' ifadesinin dil bakımından iki farklı i'rab imkânı taşıdığı belirtilir: ya 'قولهم' kelimesinden bedel olarak merfû, ya da 'القول' fiiline bağlı olarak mansûb okunabilir.

لأن من قدر على إنشاء ما عدد عليك من الفطر العظيمة ولم يعي بخلقهن ، كانت الإعادة أهون شيء عليه وأيسره ، فكان إنكارهم أعجوبة من الأعاجيب

Râzî, ayetteki 'taaccüb etme' ifadesi hakkında üç görüş nakleder: İbn Abbas'a göre bu, Hz. Peygamber'in doğruluğuna hükmetmiş oldukları halde onu yalanlamalarına şaşırma anlamındadır; ikinci görüşe göre kendilerine ne fayda ne zarar verebilecek putlara tapmalarına, tevhid delillerini bildikleri halde şaşırmadır; üçüncü görüşe göre ise Allah'ın göklerin ve yerin yaratıcısı olduğunu kabul ettikleri halde öldükten sonra diriltmeye kadir olamayacağını düşünmelerine şaşılması gerektiğidir. Râzî bu üçüncü görüşü, öldükten sonra dirilişi inkârın aslında Allah'ın kudretini, ilmini ve sıdkını inkâr anlamına geldiğini ve bunun da küfür olduğunu göstererek temellendirir.

فمن كانت قدرته وافية بهذه الأشياء العظيمة كيف لا تكون وافية بإعادة الإنسان بعد وهذا يدل على أن كل من أنكر البعث والقيامة فهو كافر

Kurtubî'ye göre ayette Hz. Peygamber'e, kendisini doğru ve emin bilmelerine rağmen onu yalanlayan kişilerin öldükten sonra dirilmeyi inkâr etmelerine şaşırması söylenmektedir; Allah için hakiki taaccüb düşünülemeyeceğinden bu ifadenin maksadı Peygamber ve müminleri bu inkâra şaşırtmaktır. Ayrıca bu şaşırmanın, yaratıcıyı kabul edip yeniden diriltmeyi inkâr etmelerine veya bizzat yaratıcıyı (Sâni') inkâr etmelerine yönelik olabileceği şeklinde iki farklı görüş de nakledilmektedir.

أي إن تعجب يا محمد من تكذيبهم لك بعد ما كنت عندهم الصادق الأمين فاعجب منه تكذيبهم بالبعث والله تعالى لا يتعجب ولا يجوز عليه التعجب لأنه تغير النفس بما تخفى أسبابه وإنما ذكر ذلك ليتعجب منه نبيه والمؤمنون

İbn Kesîr'e göre bu ayet, müşriklerin öldükten sonra dirilmeyi (meâd) inkâr etmelerinin tutarsızlığını gösterir; onlar Allah'ın yaratma kudretine dair delilleri gözlemledikleri ve eşyayı yoktan yarattığını kabul ettikleri halde, yeniden yaratmayı yalanlamaktadırlar. Bu müfessire göre inkâr ettikleri şey, itiraf ettikleri şeyden daha az şaşırtıcıdır, bu yüzden onların bu tutumu asıl şaşılacak olandır.

وقد اعترفوا وشاهدوا ما هو أعجب مما كذبوا به فالعجب من قولهم

Beydâvî'ye göre bu ayet, kâfirlerin öldükten sonra tekrar yaratılmayı (bâs) inkâr etmelerine ve bunu hayret verici bulmalarına cevap niteliğindedir; oysa insanı ilk defa yoktan yaratmaya kadir olan için tekrar yaratmak (iade) daha da kolaydır. Ayette sayılan kâinat delilleri hem ilk yaratılışın hem de yeniden dirilişin mümkün olduğuna işaret eder, çünkü bunlar Allah'ın ilim ve kudretinin kemaline ve maddenin O'nun tasarruflarına açık olduğuna delalet eder. Kâfirlerin Rablerine küfretmeleri, O'nun bâs (yeniden diriltme) üzerindeki kudretini inkâr etmelerinden kaynaklanır; bunlar boyunlarında dalalet ile bağlı, kurtuluşu ummayan ve ateşte ebedî kalacak kimselerdir.

فعجب قولهم حقيق بأن يتعجب منه فإن من قدر على إنشاء ما قص عليك كانت الإعادة أيسر شيء عليه