Taberî, ayetteki 'yemhû mâ yeşâü ve yüsbit' ifadesinin yorumunda müfessirlerin görüşlerini sıralar: Bazıları bunu şekavet ve saadet dışında kalan her şeyin silinip değiştirilebileceği, bazıları her şeyin silinip sabitlenebileceği, bazıları eceli gelenlerin silinip gelmeyenlerin sabit kalacağı şeklinde yorumlamıştır. Taberî bu görüşler arasında tercihini 'Allah katında silinen ve sabit kılınanın aslı ve bütünüdür' diyen görüşten yana yapar; çünkü ayet önce silme ve sabitlemeden bahsetmiş, ardından 'ümmü'l-kitab'a atıf yapmıştır ki bu da silinenin ve sabit kılınanın aslının Allah katındaki kitapta toplu olarak bulunduğunu gösterir. Ayrıca 'yüsbit' kelimesinin kıraatiyle ilgili tartışmayı da aktarır ve tercih ettiği kıraati belirtir.

وأولى الأقوال في ذلك بالصواب قول من قال: وعنده أصل الكتاب وجملته، وذلك أنه تعالى ذكره أخبر أنه يمحو ما يشاء ويثبت ما يشاء، ثم عقب ذلك بقوله: فكان بينا أن معناه: وعنده أصل المثبت منه والممحو، وجملته في كتاب لديه.

Bu müfessire göre metinde geçen ifade, her yaratılmış olanın kendisinde yazılı bulunduğu 'aslu'l-kitâb' olan Levh-i Mahfûz'a işaret etmektedir. Ayrıca ayetteki fiille ilgili bir kıraat farklılığına da (يثبت şeklindeki okuyuş) dikkat çekilmektedir.

أصل كل كتاب وهو اللوح المحفوظ ، لأن كل كائن مكتوب فيه . وقرىء : ( ويثبت )

Râzî bu ayette 'tilke' işaret ismiyle kastedilenin ne olduğu konusunda çeşitli ihtimalleri sıralar; ayrıca 'yemhû ve yüsbitü' ifadesini Allah'ın ilim ve kaza sıfatlarıyla ilişkilendirerek on farklı yorum zikreder (rızık, ecel, ay-güneş, dünya-ahiret gibi). Ayrıca bu ayetin Kur'an'da neshin vukuuna delil olarak kullanıldığını, cumhurun bu görüşte olduğunu, Ebu Müslim b. Bahr'ın ise buna karşı çıktığını belirtir. Son olarak Râfizî fırkasının 'bedâ' iddiasına bu ayeti delil getirdiğini ancak bunun Allah'ın zatının lazımı olan ilminde değişikliğin muhal olması sebebiyle batıl olduğunu ifade eder.

واعلم أن هذا باطل لأن علم الله من لوازم ذاته المخصوصة ، وما كان كذلك كان دخول التغير والتبدل فيه محالا

Kurtubî bu ayette geçen 'mahv ve isbat' konusunda çok sayıda görüş nakleder: kimine göre saadet, şekavet, hulk ve rızık değişmez, ayet bunların dışındakiler içindir; kimine göre ayet bütün şeyleri kapsar ve bu daha zahir görüştür. Ayrıca Mücahid'e göre Allah her yıl Ramazan'da o senenin işini hükme bağlar; Dahhak ve Kelbî'ye göre hafaza meleklerinin defterinden sevap-ikab içermeyen şeyler silinir; Katade, İbn Zeyd ve Said b. Cübeyr'e göre ise mahv-isbat nesh ile ilgilidir, Allah farz ve nafilelerden dilediğini nesheder dilediğini sabit kılar.

قلت : مثل هذا لا يدرك بالرأي والاجتهاد وإنما يؤخذ توقيفا فإن صح فالقول به يجب ويوقف عنده وإلا فتكون الآية عامة في جميع الأشياء وهو الأظهر والله أعلم

İbn Kesîr'e göre 'yemhû Allâhu mâ yeşâu ve yüsbit' ifadesi, Allah'ın kaderden dilediğini nesheder dilediğini sabit kılar anlamındadır; ancak ölüm, hayat, şekavet ve saadet gibi bazı hükümler değişmez, ilim ve kitapta kesinleşmiştir. Bu görüş müfessirin naklettiği pek çok selef sözü ve rivayetle desteklenir; bunlar arasında duanın rızkı ve kaderi etkilediğine, sıla-i rahmin ömrü uzattığına dair hadisler ile Mücahid, Katade, İbn Abbas, Said b. Cübeyr gibi tabiîn/sahabe görüşleri yer alır. Yazılan her söz önce yazılır, sonra sevap-ikaba konu olmayan sözler (yeme, içme gibi) Perşembe günü silinir; sevap ve ikaba dair olan sabit kalır.

ومعنى هذه الأقوال أن الأقدار ينسخ الله ما يشاء منها ويثبت منها ما يشاء وقد يستأنس لهذا القول بما رواه الإمام أحمد

Beydâvî'ye göre Allah, hikmetinin gerektirdiğine göre bazı hükümleri nesheder, bazılarını sabit kılar; 'ümmü'l-kitab' ise Levh-i Mahfûz'dur ve var olan her şey orada yazılıdır. Peygamber'e vaad edilen cezanın bir kısmının gösterilmesi veya ondan önce vefatı fark etmez, çünkü onun görevi sadece tebliğdir, hesap ve ceza Allah'a aittir.

وعلينا الحساب للمجازاة لا عليك