Taberî'ye göre bu ayet, Allah'ın bir kimseyi Kur'an'a iman ve tasdik konusunda yardımsız bırakıp saptırması durumunda, o kişi için Allah'tan başka doğru yola iletecek, muvaffak kılacak ve o yolda sebat ettirecek hiçbir hidayet edicinin bulunmadığını ifade eder. Yani hakka ulaştırma ve iman etme başarısı tamamen Allah'ın tevfikine bağlıdır; O'nun elinden alındığında kimse bu kişiye yardımcı olamaz.

يقول تعالى ذكره: ومن أضله الله عن إصابة الحق والهدى بخذلانه إياه، فما له أحد يهديه لإصابتهما، لأن ذلك لا ينال إلا بتوفيق الله ومعونته، وذلك بيد الله وإليه دون كل أحد سواه

Zemahşerî'ye göre bu ifade, Allah'a şirk koşanlara yönelik bir kınama ve delil getirmedir; onlara, her iyi ve kötü amel üzerinde gözetici olan Allah'a ortak koştukları varlıkları isimleriyle bildirmelerinin imkânsız olduğu hatırlatılır. 'أم' burada munkatı'a olup, 'bilakis, yerde bilmediği ortaklar mı haber veriyorsunuz' anlamına gelir; bu da Allah'ın ortağı olmadığının reddini ifade eder. Şirk isimlendirmesinin gerçekliği olmayan, sadece zahiri bir söz olduğu belirtilir.

ومعناه : بل أتنبؤونه بشركاء لا يعلمهم في الأرض وهو العالم بما في السموات والأرض ، فإذا لم يعلمهم علم أنهم ليسوا بشيء يتعلق به العلم ، والمراد نفي أن يكون له شركاء

Bu müfessire göre ayette geçen ifade, Allah'ın bütün mümkün varlıklara kadir, bütün cüzî ve küllî bilinenlere âlim olduğunu, dolayısıyla nefislerin bütün hallerini bilip menfaat celbi ve zarar defi hususunda onların taleplerini gerçekleştirmeye kadir olduğunu anlatır. Buna karşılık müşriklerin ortak koştuğu putlar ne fayda ne zarar verebilen varlıklardır; bu yüzden metinde 'lillah' ifadesinin zamir yerine zahir isim olarak getirilmesi uluhiyyeti tekrar tekrar vurgulama ve açıkça beyan etme amacı taşır.

أنه تعالى قادر على كل الممكنات عالم بجميع المعلومات من الجزيئات والكليات وإذا كان كذلك كان عالما بجميع أحوال النفوس ، وقادرا على تحصيل مطالبها من تحصيل المنافع ودفع المضار

Kurtubî'ye göre 'yaptıkları hiledir' ifadesi, kâfirlerin hilelerinin kendilerine süslü gösterilmesiyle ilgilidir; bu süsleme fiilinin öznesi hakkında iki görüş nakleder: cumhurun kıraatine göre bunu yapan Allah'tır, İbn Abbas ve Mücahid'in kıraatine göre ise fiil meçhul (edilgen) okunur. Ayrıca 'saddû' (saptırdılar/saptırıldılar) kelimesinin farklı okunuşlarına göre kaderin ispatı bakımından farklı anlamlar çıktığını, Sünnet ehli mezhebine göre bu fiillerin Allah'a nispet edilmesinin kader inancını desteklediğini belirtir.

وعلى قراءة الجماعة فالذي زين للكافرين مكرهم الله تعالى وقيل : الشيطان ويجوز أن يسمى الكفر مكرا لأن مكرهم بالرسول كان كفرا

İbn Kesîr'e göre bu ayette geçen ilahlık iddiasındaki putların yeryüzünde hiçbir varlığı ve gerçekliği yoktur; eğer varlıkları olsaydı Allah bunu bilirdi, çünkü hiçbir şey O'na gizli kalmaz. Müşrikler bu putlara sadece zan ve batıl bir söz üzerine tapmış, onların fayda ve zarar verebileceğini zannederek onları ilah edinmişlerdir.

أي لا وجود له لأنه لو كان لها وجود في الأرض لعلمها لأنه لا تخفى عليه خافية قال مجاهد بظن من القول وقال الضحاك وقتادة بباطل من القول أي إنما عبدتم هذه الأصنام بظن منكم أنها تنفع وتضر وسميتموها آلهة

Beydâvî'ye göre âyet, her nefsin kazandığını gözetip bilen ve karşılığını asla eksik bırakmayan Allah ile, müşriklerin O'na ortak koştukları şeyler arasında bir mukayese yapmaktadır; ancak cümlenin haberi hazfedilmiştir ve takdiri 'öyle olmayan gibi değildir' şeklindedir. Müşriklerden bu ortakları isimlendirmeleri istenmekte, çünkü bunların ibadete layık herhangi bir vasfı bulunmadığı ve sadece boş bir isimlendirmeyle (hakikatsiz bir sözle) şirk koştukları vurgulanmaktadır. Küfredenlere hilelerinin süslü gösterilmesi ve doğru yoldan sapmaları da bu bağlamda açıklanmıştır.

والخبر محذوف تقديره كمن ليس كذلك. وجعلوا لله شركاء استئناف أو عطف على كسبت إن جعلت «ما» مصدرية، أو لم يوحدوه وجعلوا عطف عليه