Taberî, 'وما أنت بمصدق لنا' ifadesinin, Ya'kub'un oğullarının kendilerini yalancılıkla itham etmesi ya da onların babalarını doğru söyleseler de inanmayacağını itiraf etmesi anlamına gelmediğini belirtir. Ona göre asıl anlam, onların doğru sözlü kimseler olsalar bile babalarının kötü zannı ve onlara olan şüphesi sebebiyle onlara inanmayacağını ifade etmesidir. Ayrıca 'بالغيب' kelimesinin de farklı rivayetlerde cennet-cehennem gibi gaybî hususlar veya Kur'an olarak yorumlandığını nakleder.

قيل: ليس معنى ذلك بواحد منهما، وإنما معنى ذلك: وما أنت بمصدق لنا ولو كنا من أهل الصدق الذين لا يتهمون لسوء ظنك بنا، وتهمتك لنا

Zemahşerî'ye göre bu ifade, kardeşlerin Yakup'a hitaben söylediği bir söz olup, güven ve doğruluk vurgusu içermektedir; kardeşler kendilerinin doğru sözlü ve güvenilir kimseler olduklarını iddia etseler bile Yakup'un onlara olan güvensizliğinin ve kötü zannının bu durumu değiştirmeyeceğini ifade etmektedir.

ولو كنا عندك من أهل الصدق والثقة ، لشدة محبتك ليوسف ، فكيف وأنت سيء الظن بنا ، غير واثق بقولنا

Bu müfessire göre ayetteki 'istibâk' kavramı iki farklı şekilde açıklanabilir: birincisi ok atma yarışı (Zeccâc'ın görüşü), ikincisi ise koşu yarışı yaparak kimin daha hızlı olduğunu göstermek (Süddî ve Mukâtil'in görüşü). Ayrıca 'bimusaddikin' ifadesi bağlamında iman kelimesinin dil kökeninde tasdik anlamına geldiği, şeriat örfünde ise Allah ve Resulü'nün söylediklerinin tümüne tasdik anlamına özgüleştiği belirtilir. Yakub'un oğullarını tasdik etmemesinin, onların yalancı olduğuna değil, Yusuf'a olan aşırı sevgisinden dolayı onları itham etmesine dayandığı açıklanır.

واختلفوا في معنى الاستباق قال الزجاج : يسابق بعضهم بعضا في الرمي ، ومنه قوله عليه الصلاة والسلام : ( لا سبق إلا في خف أو نصل أو حافر ) يعني بالنصل الرمي

Kurtubî'ye göre kardeşlerin 'yarışıyor ve eşyalarımızın yanında bırakıyorduk' sözü, kumaş ve eşyalarına bekçilik ettikleri anlamına gelir. Bu durum, babalarının 'onu kurdun yemesinden korkarım' sözünü işitmeleri üzerine ortaya çıkmıştır; onlar bu sözü babalarının ağzından alıp kendilerini bu ifadeyle korumaya (temin etmeye) çalışmışlardır, çünkü kurt tehlikesi görünürdeki en açık korkuydu.

وذلك أنهم لما سمعوا أباهم يقول : وأخاف أن يأكله الذئب أخذوا ذلك من فيه فتحرموا به لأنه كان أظهر المخاوف عليه

İbn Kesîr, Yusuf'un kardeşlerinin babalarına söyledikleri sözlerde ince bir tuzak ve psikolojik strateji bulunduğunu belirtir. Kardeşler, babalarının kendilerine inanmayacağını bildikleri halde, olayın tuhaflığından dolayı bu inanmama durumunun mazur görülebileceğini vurgulayarak onu ikna etmeye çalışmışlardır. Yani Yakub'un kuşkusunu, olayın gerçekten şaşırtıcı olması gerekçesiyle meşrulaştırmaya çalışmışlardır.

تلطف عظيم في تقرير ما يحاولونه يقولون ونحن نعلم أنك لا تصدقنا والحالة هذه لو كنا عندك صادقين فكيف وأنت تتهمنا في ذلك لأنك خشيت أن يأكله الذئب فأكله الذئب فأنت معذور في تكذيبك لنا لغرابة ما وقع وعجيب مااتفق لنا في أمرنا هذا

Beydâvî, kardeşlerin akşam vakti ağlayarak babalarına geldiklerini ve Yusuf'u eşyaları başında bırakıp yarışa gittiklerini, kurdun onu yediğini söylediklerini açıklar. Onlara göre babaları, doğru söyleseler bile kötü zannı ve Yusuf'a olan aşırı sevgisi nedeniyle onlara inanmayacaktır.

وما أنت بمؤمن لنا بمصدق لنا ولو كنا صادقين لسوء ظنك بنا وفرط محبتك ليوسف