Taberî bu bölümde iki ayrı konuyu bir arada aktarmaktadır: bazı rivayetlere göre söz konusu ayetin İbrahim, İshak ve Yakub'un zikredildiği bağlamda İbrahim'in oğlunu kurban etme kıssasına işaret ettiği; ayrıca 've min verai İshak Yakub' ifadesinin okunuşunda kıraat farklılıkları bulunduğu belirtilmektedir. Kelamın Allah tarafından meleklerin (elçilerin) Sâre'ye hitaben söylediği bir söz olarak yeniden başladığı, Allah'ın emrine ve takdirine şaşırmanın anlamsızlığının vurgulandığı ifade edilir. Son olarak 'hamîd' ve 'mecîd' kelimelerinin anlamı açıklanmaktadır.

واختلفت القراء في قراءة ذلك، فقرأته عامة قراء العراق والحجاز: «ومن وراء إسحاق يعقوب» برفع «يعقوب» ، ويعيد ابتداء الكلام بقوله: يقول الله تعالى ذكره: قالت الرسل لها: أتعجبين من أمر أمر الله به أن يكون، وقضاء قضاه الله فيك وفي بعلك؟

Zemahşerî'ye göre İbrahim'in eşi, nübüvvet evinin ve mucizelerin indiği yerin mensubu olduğu için ona vakur olmak, âyetler ve olağanüstü hâller karşısında sıradan kadınlar gibi hayrete kapılmamak, bunun yerine Allah'ı tesbih ve tazim etmek yakışırdı; melekler de 'ehl-i beyt'e hitapla bu tür lütufların Allah'tan onlara çokça geldiğini, dolayısıyla şaşılacak bir durum olmadığını vurgulamışlardır. Rahmet nübüvvet, bereket ise İbrahim soyundan gelen ve içlerinden peygamberler çıkan Beni İsrail'in torunlarıdır. Ayrıca 'ehl-i beyt' ifadesinin nida veya tahsis/methiye amacıyla mansub olması, Peygamber'in hanımlarının da ehl-i beytinden sayıldığına delil olarak sunulmuştur.

وفي هذا دليل بين على أن نساء النبي صلى الله عليه وسلم من أهل بيته

Bu müfessire göre meleklerin 'Allah'ın rahmeti ve bereketleri üzerinizdedir' sözü, Sâre'nin şaşkınlığını gidermek amacıyla söylenmiştir; onun şaşkınlığı Allah'ın kudretine cehaletinden değil, olağan âdete göre değerlendirmesinden kaynaklanmaktadır. 'Hamîd' fiillere, 'mecîd' ise zâta ve şerefe işaret eder; hamîd Allah'ın güzel fiillerinin tahakkuk ettiğini, mecîd ise O'nun kendi zâtı için hamde ve tesbihe layık olduğunu gösterir. Ayrıca müfessir, Hûd ve diğer sûrede geçen 'hakîm' ve 'alîm' sıfatlarının sırasının, fiil ile kasıt/ilim arasındaki farka işaret ettiğini belirtir.

والحميد هو المحمود وهو الذي تحمد أفعاله ، والمجيد الماجد ، وهو ذو الشرف والكرم ، ومن محامد الأفعال إيصال العبد المطيع إلى مراده ومطلوبه

İbn Kesîr'e göre melekler, İbrahim'in eşinin çocuk müjdesine hayret etmesi üzerine ona Allah'ın emrine hayret etmemesi gerektiğini bildirmiştir. Zira Allah bir şeyi dilediğinde ona sadece 'ol' der ve o şey hemen olur. Kadının kısır ve yaşlı, kocasının da yaşlı olması, Allah'ın kudreti karşısında bir engel teşkil etmez.

لا تعجبي من أمر الله فإنه إذا أراد شيئا أن يقول له كن فيكون فلا تعجبي من هذا وإن كنت عجوزا عقيما وبعلك شيخا كبيرا فإن الله على ما يشاء قدير

Kurtubî'ye göre melekler, Hz. İbrahim'in karısının Allah'ın takdirine hayret etmesini kınamışlardır; onlara müjdelenen çocuk İshak'tır. Bu ayetten hareketle âlimlerin çoğu, kurban edilen zatın İsmail olduğunu ve İshak'tan daha yaşlı bulunduğunu çıkarmışlardır, zira burada İshak'ın yaşayıp kendisinden Yakub'un doğacağı müjdelenmektedir. Ayrıca ayet, peygamber eşlerinin de 'ehl-i beyt' kapsamına girdiğine ve selamın nihai noktasının 'bereket' olduğuna delalet etmektedir.

وبهذه الآية استدل كثير من العلماء على أن الذبيح إسماعيل وأنه أسن من إسحاق

Beydâvî'ye göre İbrahim'in karısının şaşkınlığı, doğumun aklen imkânsız olmasından değil, âdet dışı görülmesinden kaynaklanır; melekler onu bu şaşkınlığından dolayı kınayarak Allah'ın emrinin âdetin üstünde olduğunu hatırlatmışlardır. Nebilik ehline mahsus olağanüstülüklerin ve bereketlerin o eve tahsis edilmesi, garip karşılanacak bir şey değildir; özellikle âyetleri gözlemleyerek büyümüş birinin bunu tuhaf bulması beklenmez.

وهو استعجاب من حيث العادة دون القدرة