Taberî bu bölümde Peygamber'e hitaben inen ayeti, ona vahyedilenden bir kısmını -kavminin baskısı veya ayet talep etmeleri karşısında- terk etmemesi ve kalbinin bundan dolayı sıkışmaması, tebliğ görevini tam olarak yerine getirmesi şeklinde açıklar. Ona göre mucize/ayet göndermek Allah'ın elindedir, Peygamber'in görevi sadece tebliğ ve inzar etmektir; müşriklerin istediği ayetleri getirmemesi onu tebliğden alıkoymamalıdır.

فبلغهم ما أوحيته إليك، فإنك تنذرهم عقابي وتحذرهم بأسي على كفرهم بي، وإنما الآيات التي يسألونكها عندي، وفي سلطاني أنزلها إذا شئت، وليس عليك إلا البلاغ والإنذار.

Zemahşerî'ye göre bu ayette Hz. Peygamber'in, müşriklerin ısrarlı ve kasıtlı itirazları (âyet talep etmeleri, hazineler ve melekler istemeleri) yüzünden bazı vahyi tebliğ etmekten çekinme ihtimaline değinilmektedir; ancak Allah kendisine sadece uyarma ve tebliğ görevinin düştüğünü, onların reddi veya alaycılığının kendisini bağlamayacağını bildirmiştir. Ayrıca müfessir 'ضيق' yerine 'ضائق' formunun seçilmesini, Peygamber'in göğsünün asıl olarak geniş olduğuna, bu sıkıntının ise geçici/arızi bir hal olduğuna işaret eden bir dil özelliği olarak açıklar.

فإن قلت : لم عدل عن ضيق إلى ضائق ؟ قلت : ليدل علي أنه ضيق عارض غير ثابت ، لأن رسول الله صلى الله عليه وسلم كان أفسح الناس صدرا

Bu müfessire göre ayet, müşriklerin Hz. Peygamber'den mucize veya vahiyle ilgili farklı taleplerde bulunmasıyla ilgilidir; Allah Teâlâ Peygamber'in kalbinin bu taleplerden dolayı daraldığını bildirip sonra onu teselli ve teyid etmiştir. Râzî, 'fe-le'alleke tarikun ba'da' ifadesindeki şek edatının gerçek bir tereddüt değil, Arap dilinde bir kişiyi bir şeyden caydırmak için kullanılan bir zecr/men etme üslubu olduğunu açıklar. Ayrıca peygamberin vahyi tebliğ etmemesi ile müşriklerin alayına maruz kalması arasındaki iki zarardan, vahyi terk etmenin daha büyük zarar olduğu belirtilerek tebliğin zorunluluğu vurgulanır.

فإن قيل : قوله : { فلعلك } كلمة شك فما الفائدة فيها ؟ قلنا : المراد منه الزجر ، والعرب تقول للرجل إذا أرادوا إبعاده عن أمر لعلك تقدر أن تفعل كذا مع أنه لا شك فيه

Kurtubî bu metinde iki ayrı meseleyi ele alır: birincisi 'أن تقولوا/يقولوا' okumalarındaki kıraat farkı (gaib/muhatap sigası) ve bunun 'şehidnâ' sözünün kime ait olduğuyla bağlantısı; ikincisi ise Peygamber'in müşriklerin ilahlarına sövmeyi terk etmesi konusundaki teklifleri karşısında 'sadrun dâik' ve 'tarik' ifadelerinin taşıdığı anlam. Şehadetin melekler tarafından mı yoksa Âdem oğulları tarafından mı söylendiği hususunda Mücahid, Dahhâk, Süddî, İbn Abbas ve Übey b. Ka'b'dan nakledilen farklı görüşler zikredilir. Ayrıca müşriklerin Hz. Peygamber'e sövme içermeyen bir kitap getirmesi şartıyla iman edecekleri teklifinin ayetin inişine sebep olduğu rivayet edilir.

وقال : ضائق ولم يقل ضيق ليشاكل تارك الذي قبله ولأن الضائق عارض والضيق ألزم منه في موضع نصب أي كراهية أن يقولوا أو لئلا يقولوا

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Peygamber'in yalanlanması karşısında ona sabır ve teselli verilmesiyle ilgilidir; kendisinden önceki peygamberlerin de yalanlandığı ve eziyet gördüğü, sonunda Allah'ın yardımının geldiği hatırlatılır. Ardından Kur'an'ın mucizevi oluşu ve benzerinin, on suresinin ya da bir suresinin bile getirilemeyeceği vurgulanır; bunun sebebi Rabb'in kelamının yaratılmışların kelamına benzemeyişidir, tıpkı sıfatlarının ve zatının da yaratılmışlara benzemediği gibi.

لأن كلام الرب تعالى لا يشبه كلام المخلوقين كما أن صفاته لا تشبه صفات المحدثات وذاته لا يشبهها شيء تعالى وتقدس وتنزه لا إله هو ولا رب سواه

Beydâvî'ye göre bu ayet, Peygamber'in kendisine vahyedilenin bir kısmını -müşriklerin görüşüne aykırı olanını- onların reddi ve alay etmesinden çekinerek tebliğ etmekten geri durabileceği ihtimalini ele alır. Bu çekinme, müşriklerin 'ona bir hazine indirilseydi veya onu doğrulayan bir melek gelseydi' demelerinden korkma şeklinde tezahür eder. Ayet, Peygamber'in görevinin sadece uyarmak olduğunu, onların kabul etmesi ya da tekliflerde bulunmasının kendisini bağlamadığını, dolayısıyla göğsünün sıkılmasına gerek olmadığını bildirir.

إنما أنت نذير