Taberî, âyette Firavun'un cesediyle (bedeniyle) sahile atılmasının hikmetini, İsrailoğulları'ndan bir kısmının onun boğulup öldüğüne inanmaması ve ölümünü kabul etmemesi olarak açıklar. Allah, onların şüphesini gidermek için Firavun'un cesedini denizden çıkarıp sahile fırlatmış, böylece kızıl bir öküz gibi görülen bedenini gözleriyle görüp helâk olduğuna kesin olarak inanmışlardır. Ayrıca âyetteki 'senden sonrakilere ibret olsun' ifadesini, bu olayın sonraki insanlar için Allah'a isyandan ve yeryüzünde fesat çıkarmaktan caydırıcı bir ders olacağı şeklinde yorumlar.

قال: فرمى به على الساحل كأنه ثور أحمر يتراءاه بنو إسرائيل

Zemahşerî'ye göre Firavun'un cesedinin çıkarılması, insanlar için bir ibret ve alâmet olmasını sağlar; böylece onun iddia ettiği ilahlık davasının batıl ve imkânsız olduğu, büyüklük ve saltanatına rağmen Rabbine isyanı sebebiyle bu hale düştüğü herkese görünür olur. Bu durum aynı zamanda sonraki nesillere bir ibret olsun diye, onun gibi taşkınlık yapmasınlar diye tasarlanmıştır. Ayrıca cesedinin sahile tek başına ve boğulanlardan ayrı bırakılmasının, onun hakkında şüpheye yer bırakmamak, büyüklük iddiasına dayanarak 'böylesi boğulmaz, ölmez' denilmesini engellemek ve bu işin Allah'ın kudretiyle kasıtlı olarak gerçekleştiğini bildirmek amacı taşıdığı da belirtilmiştir.

ومعنى كونه آية : أن تظهر للناس عبوديته ومهانته ، وأن ما كان يدعيه من الربوبية باطل محال ، وأنه مع ما كان فيه من عظم الشأن وكبرياء الملك آل أمره إلى ما ترون لعصيانه ربه عز وجل ، فما الظن بغيره

Râzî bu ayette 'bibedenike' ifadesi için birkaç görüş nakleder: Firavun'un cesedinin yüksek bir yere (necve) atılacağı, denizden ruhsuz bedeniyle çıkarılacağı, alaylı bir kurtuluş vaadi olarak çıplak çıkarılacağı, veya İbn Abbas'tan nakledildiği üzere onu tanıtan altın zırhıyla (bedeniyle/dır'ıyla) birlikte çıkarılacağı şeklinde yorumlanabileceğini belirtir. Râzî, zırh rivayetinin doğru olması halinde bunun Musa (a.s.) için bir mucize olacağını ekler.

الرابع : أي بدرعك ، قال الليث : البدن هو الدرع الذي يكون قصير الكمين ، فقوله : { ببدنك } أي بدرعك ، وهذا منقول عن ابن عباس قال : كان عليه درع من ذهب يعرف بها ، فأخرجه الله من الماء مع ذلك الدرع ليعرف . أقول : إن صح هذا فقد كان ذلك معجزة لموسى عليه السلام .

Kurtubî'ye göre 'nunecceke bibedenike' ifadesi, Firavun'un cansız bedeninin İsrail oğullarının onu görüp Firavun'un gerçekten boğulduğuna kanaat getirmeleri için denizden yüksek bir yere (necve) atılmasını anlatır. Bu, İsrail oğullarının Firavun'un boğulduğuna inanmayıp Allah'tan onu boğulmuş halde görmek istemelerinden kaynaklanır; Allah da onun bedenini -zırhıyla veya ruhsuz cesediyle- kıyıya çıkarmıştır. Kurtubî, 'beden' kelimesinin kısa zırh anlamına gelebileceğini veya ruhsuz ceset anlamına gelebileceğini, her iki görüşü de nakillerle destekler.

وذلك أن بني إسرائيل لم يصدقوا أن فرعون غرق وقالوا : هو أعظم شأنا من ذلك فألقاه الله على نجوة من الأرض أي مكان مرتفع من البحر حتى شاهدوه

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Firavun'un boğulduktan sonra bedeninin sağlam ve ruhsuz halde, üzerindeki zırhıyla birlikte İsrailoğullarının şüphelerini gidermek üzere yüksekçe bir yere atıldığını bildirir. Amaç, bazı İsrailoğullarının Firavun'un öldüğüne dair şüphelerini ortadan kaldırmak ve onun helâkine şahit olmalarını sağlamaktır. Ayrıca bu olayın Allah'ın kudretine delil olduğu ve İsrailoğullarının helâkinin Aşure günü gerçekleştiği rivayet edilmektedir.

قال ابن عباس وغيره من السلف إن بعض بني إسرائيل شكوا في موت فرعون فأمر الله تعالى البحر أن يلقيه بجسده سويا بلا روح وعليه درعه المعروفة على نجوة من الأرض وهو المكان المرتفع ليتحققوا موته وهلاكه

Beydâvî'ye göre bu ayet Firavun'un boğulduktan sonra bedeninin sahile atılarak İsrailoğullarına ve gelecek nesillere bir ibret/alamet kılınacağını anlatır; bu, Firavun'un yücelik ve ilahlık iddialarının çöktüğünü ve onun da diğer insanlar gibi aciz ve yönetilen bir varlık olduğunu gösteren bir delildir. Ayrıca 'ببدنك' ifadesine dair ruhsuz beden, tam ve düzgün beden, çıplak beden, alameti olan zırhı ya da bütün beden parçaları gibi çeşitli anlam ihtimalleri sıralanır.

لتكون لمن خلفك آية لمن وراءك علامة وهم بنو إسرائيل إذ كان في نفوسهم من عظمته ما خيل إليهم أنه لا يهلك، حتى كذبوا موسى عليه السلام حين أخبرهم بغرقه إلى أن عاينوه مطرحا على ممرهم من الساحل