Taberî'ye göre bu ayette Nûh peygamber kavmine, kendisine yüz çevirmelerinin sorumluluğunun kendisine ait olmadığını, çünkü tebliğ görevini yerine getirdiğini bildirmektedir. Nûh, davetine karşılık kavminden herhangi bir ücret, bedel veya karşılık istemediğini; yaptığı işin mükafatının ve ecrinin sadece Allah'a ait olduğunu vurgulamaktadır. Ayrıca kendisine Allah'a itaat edip boyun eğenlerden olmasının emredildiğini ve bu sebeple kavmini putlara tapmayı terk etmeye çağırdığını belirtmektedir.

فإني لم أسألكم على ما دعوتكم إليه أجرا ولا عوضا أعتاضه منكم بإجابتكم إياي إلى ما دعوتكم إليه من الحق والهدى، ولا طلبت منكم عليه ثوابا ولا جزاء.

Zemahşerî'ye göre peygamberin kavminden herhangi bir mal talebi veya ücret beklentisi yoktu; onlara yaptığı nasihat sadece Allah rızası içindi, dünyevi bir amaç gütmüyordu. Bu, İslam'ın gereği ve her Müslümana emredilen bir tutumdur. Ayrıca kavminin ondan yüz çevirmesi, peygamberin tebliğinde bir kusuru olmasından değil, onların inat ve isyanlarından kaynaklanmaktaydı ve bu tekzip, sürecin başından sonuna kadar aynı şekilde sürmüştür.

ما نصحتكم إلا لوجه الله ، لا لغرض من أغراض الدنيا الذين لا يأخذون على تعليم الدين شيئا ولا يطلبون به دنيا

Râzî, önce müfessirlerin ayeti Peygamber'in tebliğ karşılığında ücret almadığına, dolayısıyla sözünün etkisinin arttığına dair yorumunu nakleder. Ardından kendi görüşünü ekler: Peygamber'in korkusuzluğu iki türlü olabilir; ya zarar gelmesinden ya da menfaatin kesilmesinden. Önceki ayette şerlerinden korkmadığını belirttiği gibi, bu ayette de onlardan bir hayrın kesilmesinden korkmadığını, çünkü onlardan hiçbir şey almadığını beyan etmiştir.

وعندي فيه وجه آخر وهو أن يقال : إنه عليه السلام بين أنه لا يخاف منهم بوجه من الوجوه وذلك لأن الخوف إنما يحصل بأحد شيئين إما بإيصال الشر أو بقطع المنافع

Kurtubî'ye göre bu ayette Nuh, kavmine tebliğ ettiği risalet karşılığında herhangi bir ücret istemediğini, dolayısıyla kavminin ona bir mükafat ödeme yükümlülüğü olmadığını bildirmektedir. Nuh'un beklediği şey ancak Allah'a iman edip O'na boyun eğenlerden olmalarıdır.

أي فإن أعرضتم عما جئتكم به فليس ذلك لأني سألتكم أجرا فيثقل عليكم مكافأتي في تبليغ رسالته

Bu metinde İbn Kesîr, peygamberin kavminden nasihatine karşılık herhangi bir ücret istemediğini, çünkü kendisinin Allah'ın emrettiği İslam'a teslim olmuş biri olduğunu belirtir. İslam'ın tüm peygamberlerin dini olduğunu, şeriatları ve yolları farklılaşsa da özde aynı tevhid dinine dayandığını aktarır. Nasihatinin mükafatını sadece Allah'tan beklediğini ifade eder.

والإسلام هو دين الأنبياء جميعا من أولهم إلى آخرهم وإن تنوعت شرائعهم وتعددت مناهلهم

Beydâvî'ye göre Nûh'un 'ücret istemedim' sözü, kavminin yüz çevirmesinin ne ücretin ağırlığından ne de kendisine yönelik bir suçlamadan kaynaklandığını, sadece Allah'a itaatsizlik ve inattan ileri geldiğini gösterir. Nûh'un ecrinin sadece Allah'a ait olması, iman etsinler ya da yüz çevirsinler bu durumun kendisine bir zarar vermeyeceği anlamına gelir. Kavmi ısrarla yalanlayınca azap hükmü onlara hak oldu; Nûh ve gemidekiler (seksen kişi) kurtulup helâk olanların yerine geçtiler, geri kalanlar ise tufanla boğuldu.

فما سألتكم من أجر يوجب توليكم لثقله عليكم واتهامكم إياي لأجله، أو يفوتني لتوليكم. إن أجري ما ثوابي على الدعوة والتذكير. إلا على الله لا تعلق له بكم يثيبني به آمنتم أو توليتم.