Taberî'ye göre bu ayet, Allah'tan başkasına yalan yere ortaklar isnat edip onlara ibadet edenlerin gerçekte hiçbir şeye tabi olmadıklarını, çünkü ortak koştukları şeylerin hakikatte ilah olmadığını bildirmektedir. Gökte ve yerde her şeyin mülkü yalnızca Allah'a aittir; O'na ortak koşanların iddiası boş ve asılsızdır.

أي شيء يتبع من يقول لله شركاء في سلطانه وملكه كاذبا، والله المنفرد بملك كل شيء في سماء كان أو أرض.

Bu müfessire göre âyette 'ortaklar' olarak izafe edilenler akıl sahibi varlıklar (melekler ve insan-cin) ile sınırlıdır; bunların özellikle zikredilmesi, Allah'a mülk ve kulluk bakımından tabi olan en üstün varlıkların bile O'na rab olamayacağını, O'na şirk koşulamayacağını göstermek içindir. Akıl sahibi olmayan varlıkların (putlar vs.) Allah'a ortak olmaya daha da layık olmadığı bu yolla anlatılmıştır. Kişi melek, insan veya put gibi Allah'tan başka bir şeyi rab edinirse, bu taklit ve düşünmeme sonucu ortaya çıkan batıl bir tutumdur; çünkü Allah'ın rablıkta gerçek anlamda bir ortağı olması aklen imkânsızdır.

وإنما خصهم ، ليؤذن أن هؤلاء إذا كانوا له وفي ملكته فهم عبيد كلهم ، وهو سبحانه وتعالى : ربهم ولا يصلح أحد منهم للربوبية ، ولا أن يكون شريكا له فيها

Kurtubî bu ayette geçen 'مَا' harfinin iki farklı yorumlanabileceğini aktarır: birinci görüşe göre 'مَا' olumsuzluk edatıdır ve Allah'tan başkasına tapanların gerçekte ortaklara tabi olmadıkları, sadece onların şefaat edeceğini veya fayda vereceğini zannettikleri anlatılır. İkinci görüşe göre ise 'مَا' istifham (soru) edatıdır ve bu, müşriklerin fiillerini çirkin göstermek amacıyla 'Allah'tan başka neye tabi oluyorlar ki?' anlamında bir soru ifade eder.

ق : ما للنفي أي لا يتبعون شركاء على الحقيقة بل يظنون أنها تشفع أو تنفع وقيل : ما استفهام أي أي شيء يتبع الذين يدعون من دون الله شركاء تقبيحا لفعلهم

Bu müfessire göre gökte ve yerde bulunan her varlık -melekler ve insan-cin ağırlıklıları dahil- Allah'a aittir ve kuldur; en şerefli varlıklar dahi rububiyete layık olmayınca akılsız putların Allah'a ortak/şerik olması hiç mümkün değildir. Müşriklerin taptıklarına 'şirk' isnadı ise gerçek anlamda değil, sadece isimlendirmedir; onlar kesin bir bilgiye değil, sadece zanna ve tahmine (yalan uydurmaya) dayanmaktadırlar. Ayrıca gece ve gündüzün yaratılışı, Allah'ın kudretinin kemalini ve nimetinin büyüklüğünü gösteren, ibadetin sadece O'na has olduğuna delalet eden bir ayettir.

وإذا كان هؤلاء الذين هم أشرف الممكنات عبيدا لا يصلح أحد منهم للربوبية فما لا يعقل منها أحق أن لا يكون له ندا أو شريكا

Bu müfessire göre âyetteki 'mâ' edatı hakkında iki görüş vardır: birincisi bunun nefiy/inkâr anlamında olduğu, yani müşriklerin gerçekte Allah'a bir ortak izlemedikleri, sadece ortak zannettikleri bir şeye tâbi oldukları; ikincisi ise 'mâ'nın istifham (soru) edatı olup, onların hiçbir gerçek şeye tâbi olmadıklarını, fiillerinin kötülüğünü vurgulamak amacı taşıdığıdır.

أنه نفي وجحد